All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 811 - Chapter 820

JILLIAN SANTILLAN POV SINULIT nga naming dalawa ni Ralph ang buong araw. Namasyal kami, kumain sa mga restaurant at nag joyride sa kahabaan ng buong Metro Manila at karatig na probensya. Para sa akin, sulit ang araw na ito. Pagod ang katawan dahil sa maghapon na pag-iikot pero masaya. Eksakto alas diyes ng gabi nang ihatid ako nito sa bahay. Ayaw ko pa sanang matapos ang araw na magkasama kami kaya lang, kailangan eh. Hindi naman pwedeng palagi kaming magkasama lalo na at ayaw din naman naming may makahalata sa relasyon namin. Sa mismong tapat ng gate, huminto ang sasakyan nito. Akmang bababa na sana ako nang bigla na lang ako nitong hawakan sa kamay kaya naman kaagad din na napabaling ang paningin ko dito "Ganoon -ganoon na lang ba? Wala bang kiss diyan?" may halong panunudyo sa tono ng boses na tanong nito. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti "Nobyo mo ako noh at sa tuwing ihahatid kita sa bahay mo, kagaya ngayun, dapat may kiss bago tayo maghiwalay." muli nitong wika

JILLIAN SANTILLAN POV 'BAKIT nga? I mean, bakit gusto mong iwasan ko si Russell, hmmm, don't tell me na nagsi-selos ka sa pamangkin ko?" may halong panunudyo sa boses na tanong ko dito Narinig ko naman ang mahina nitong pagpalatak, ilang saglit din na hindi nakaimik bago ito muling nagsalita "May pogi ako doon at mas malaki din ang lamang ko sa kanya, kaya bakit naman ako magseselos?" seryosong wika nito HIndi ko naman mapigilan ang matawa. Tsk, kunwari pa eh, ayaw na lang aminin na nagseselos. "Tsaka, mas hamak na pogi ako doon noh." dagdag pa nito Hindi ko na mapigilan ang mapahalakhak. Bakit ba ngayun ko lang napansin na ang cute palang mag selos nitong nobyo ko? Hmm! "Tama...tama, hindi ka dapat magselos sa kanya kasi malaki ang lamang mo sa kanya. Siya nga pala....it's getting late na...may pasok pa ako sa School bukas. Kailangan ko na yatang matulog.'" wika ko na sinabayan ko pa ng paghikab "Kailan ulit tayo magkikita?" seryosong tanong nito. "I' don't know, h

JILLIAN SANTILLAN POV "Yes, ayos lang ako..teka lang, ikaw, okay ka lang ba? Ralph, bakit parang hindi ka masaya na inihatid ako ni Russell?" pranka kong tanong dito Halata naman kasi talaga sa boses nito eh. Hmm, don't tell me na nagseselos ito kay Russell? Well, hindi ko tuloy malaman kung kikiligin ako or hindi. Pero, isa lang ang sigurado ako, masarap isipin na mahal nga talaga siguro ako nito. "Kung ang sagot ko sa iyo ay oo, maniniwala ka ba sa akin?" seryosong tanong nito. "Naiinis akong isipin na pumapapel ang Russell na iyan.' dagdag pa nito sa akin "And, hwag mo din kalimutan na pamangkin ko siya. Ano ka ba, huwag ka ngang mag-isip ng ganiyan. Mahal kita at sobrang namimiss na nga kita eh." nakangiting wika ko. Muli akong napatitig sa mga kaibigan kong sila Nelly at Cherryl at nang mapansin ko na naglalakad na sila palapit sa akin, mabilis na din akong nagpaalam dito kay Ralph. "Hmm, RAlph, I have to go, kailangan ko nang pumunta ng classroom. Tsaka na tayo mag-u

JILLIAN SANTILLAN POV "SYEMPRE ako na lang ang bababa. Hintayin mo ako diyan." taranta kong bigkas sabat off ng tawag at mabilis na naglakad patungo sa aking walk-in closet. Dahil nakatulog ako kanina pagdating, naka school uniform pa rin ako at kailangan kong magpalit ng damit. Kaagad akong naghagilap sa loob ng walk -in closet at nagpasya akong isang maiksing shorts at maluwang na t-shirt na lang ang isusuot ko. Hindi pa ako naliligo at isa pa, nandito lang din naman ako sa bahay Mabilis na pag-aayos at ilang saglit lang, namalayan ko na lang ang sarili ko na pababa na ako ng hagdan kung saan, saktong nadatnan ko si Ralph na kausap si Manang "Huwag na po kayong maghanda ng makakain ni Jillian dahil sa labas na po siya kakain kasama nila Moira Kristina at Donnabelle." narinig kong wika nito Hindi ko naman maiwasan na magulat. Hindi ko alam na lalabas kami at wala din naman itong sinabi pero isa lang ang sigurado ako, nagsisinungaling si Ralph kay Manang. Walang Donnabell

JILLIAN SANTILLAN POV RAMDAM ko ang pawis sa aking buong katawan. Halos magsalubong din ang aking hininga dahil sa matinding sarap na naranasan ko mula kay Ralph. Pakiramdam ko, para akong isang lantang gulay. Ni wala akong pakialam na hangang ngayun, nakabuyangyang pa rin ang hubad kong katawan sa harapan nito "Tired?" nakangisi nitong tanong sa akin. Nahihiya naman akong tumango WAla naman sana akong ginawa..ako na nga itong pinaligaya at ang ambag ko lang naman ay tumihaya at umungol pero feeling ko pagod na pagod ako. "Yes...pero, teka lang, paano ka?" seryosong tanong ko dito "Hmm, anong paano ako?" tanong naman nito sa akin Hindi ko alam kung nagmamaang- maangan lang ba ito pero malinaw ang tanong kong iyun. Paano naman pala itong si Ralph? Kahit saan angulo tingnan, lalaki pa rin ito at may sariling pangangailangan. Hindi naman pwedeng ako lang ang makaraos diba? "Ralph, alam mo kung ano ang ibig kong sabihin. Paano ka? Ako, ayos na..narating ko na ang climax e