All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 791 - Chapter 800

JILLIAN SANTILLAN POV '"Ano? Ayaw ko nga. Kahit na awayin mo pa ako, hindi kita pakikingan." yamot kong sagot dito at pagkatapos noon, muli na akong naglakad. Itinuloy ko ang aking plano habang si Kuya Ralph naman, naramdaman kong nakasunod sa akin. Hindi ko na ito pinansin habang ang mga mata ko ay nakatoon lang sa ibaba. Na wari ba ay may hinahanap ako na bagay na hindi ko naman alam Wala lang, gusto ko lang makiuso sa mga napapanood ko. Kaya nga nang may nakita akong isang shell na parang bato, akmang dadamputin ko na sana iyun pero mabilis akong naunahan ng isang kamay "Huwag kang dampot nang dampot ng mga bagay na hindi mo naman alam. Baka mamaya, ma injured ka na naman niyan." Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. Yamot akong napatayo ng maayos at direktang hinarap si Kuya Ralph "Ikaw na naman? Ano ba? Pwede bang time out na muna? Masyado ka nang papansin eh!" naiirita kong wika dito. Nginisihan lang ako nito sabay taas sa hawak nitong eco bag. "Kanina ka pa

JILLIAN SANTILLAN POV DALAWANG araw din masama ang panahon kaya dalawang araw din kaming walang ginagawa kundi ang magkulong lang sa bahay bakasyonan. Kaya lang, habang lumilipas ang maghapon at buong gabi na wala naman kaming ginagawa kundi ang magkwentuhan lang, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng lungkot Bigla kasing hinahanap ng puso ko ang presensya ni Kuya Ralph eh. Simula noong bigla na lang itong umalis ng bahay bakasyonan at nauna nang bumalik ng Manila, feeling ko may kulang sa bakasyon na ito. Na para bang hindi na masaya lalo na at wala si Kuya Halos gabi-gabi kong napapanaginipan ang halik nito. Kahit sa panaginip, ramdam ko ang labi nito na nakadikit sa labi ko. Kapag nagigising naman ako, palagi kong kinakastigo ang sarili ko. Lalo na at bawal nga! Hindi maaari kasi magkamag-anak kaming dalawa n Kuya Ralph. Hindi ako dapat ma-inlove or kahit na magkaka-crush man lang dito TAma, ito ang tamang paglalarawan sa nararamdaman ko ngayun. Feeling ko kasi talaga,

JILLIAN SANTILLAN POV '"HI JILLIAN!" nakangiting bati sa akin ng isa sa mga kaibigan/ka-classmate ko na si Nerry. Kakatapos lang ng unang subject namin at hinihintay na lang namin ang aming professor para sa susunod na subect nang bigla na lang ako nitong lapitan. Kaagad din naman akong napatingala dito ""Yes?" "Ahmm, birthday ko ngayun at gusto sana kitang i-invite para sumama sa amin na i-celebrate ang party ko. Actually, biglaan lang naman ito eh lalo na at wala akong balak na mag celebrate talaga." nakangiting wika nito sa akin "Ha? GAnoon ba? Naku, happy birtday. Wish you all the best, Nelly. Hindi ba nakakahiya na sumama, hindi man lang ako nakabili ng regalo para sa iyo?." nakangiting sagot ko din dito "Naku, ayos lang. HIndi naman importante ang regalo eh. Ang importante sana makasama ka." nakangiting sagot nito Si Nelly ay kilala ko na simula noong high School pa lang kami. Palibhasa kasi pareho kami ng School at pareho din kami ng kurso na kinukuha kaya naman m

JILLIAN SANTILLAN POV "Tsk, siyempre mahal ka ng Mommy at Daddy mo kaya lahat ng gusto nilang alam nilang makakapag- pasaya sa iyo ay gusto nilang ibigay. Pero alam mo, deep inside, nag-aalala din sila sa iyo. Lalo na ngayun, anong oras na ba tapos wala ka pa sa bahay. sure ako na hangang ngayun, hindi pa rin nakakatulog si Tita Arabella at hinihintay ang pag-uwi mo." seryosong wika nito Well, tinamaan ko doon ha lalo na feeling ko, hinihintay nga nila Mommy ang pag-uwi ko. Pero, pumayag sila eh at alam naman nila Mommy na sila Nelly lang nag mga kasama ko. Baka naman sadyang OA lang itong si Kuya Ralph at gusto lang ako nitong konsensyahin? "Bihira lang naman akong lumabas ng gabi kasama ng mga friends ko tapos umuuwi din naman ako sa amin bago maghating -gabi. Malaki ang tiwala nila Daddy at Mommy sa akin kaya alam kong panatag ang loob nila." nakalabi kong sagot. Simula noong tumuntong ako sa edad na daisy otso, halos bilang pa lang naman sa daliri ng aking mga kamay na

JILLIAN SANTILLAN POV Maayos naman akong naihatid ni Kuya Ralph pauwi ng bahay. Pagdating ko, sa tulog na sila Mommy at Daddy kaya dumirecho na ako ng silid ko para mapagpahinga na din. Naglinis lang ako ng katawan at nahiga na din ng kama. Kaya lang, hindi ko alam kung bakit ayaw akong dalawin ng antok. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin pero hindi mawala sa isipan ko ang babaeng pulubi kanina. Naaawa ako dito sa hindi ko malamang dahilan Marami naman na akong mga nakikitang mga pulubi sa kalsada pero kakaiba kasi talaga ang awa na nararamdaman ko sa babeng iyun eh. Habang nagki-kwento ito kanina hindi ko talaga mapigilan ang makaramdam ng awa dito eh,. Ang mga mata nitong may bahid ng luha kanina ay hindi mawala-wala sa balintataw ko "Naku, ano ba ang nangyayari sa iyo, Jillian, matulog ka na nga. Remember, gigising ka pa ng maaga bukas kasi ihahatid mo sila Mommy sa Airport." kastigo ko sa aking sarili Kaya lang, kahit na anong pilit ko, hindi talaga ako