All Chapters of Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!: Chapter 821 - Chapter 830

JILLIAN SANTILLAN POV Kinaumagahan "GOOD MORNING!" kakain na lang ako ng breakfast at papasok na naman ng School nang pagbungad ko pa lang dito sa dining area, ang nakangiting mukha ng pamangkin kong si Russell ang unang sumalubong sa akin Hindi ko tuloy mapigilan ang titigan ito. Halatang nangangalumata ito ngaun "Good Morning! Ano ang ginagawa mo dito?" kunot noo kong tanong. Muli kong inilapag ang bag ko sa bakanteng upuan bago ako naupo sa tapat nito "Ihahatid ka sa School. HIndi ba't nagpromise ako sa iyo kahapon na ako ang maghahatid sa iyo ngayun?" nakangiting sagot nito "Hindi ba't sabi ko ayos lang? Russell naman eh, alam mo naman na may presonal driver ako ah? Pinapahirapan mo ang sarili mo sa ginagawa mong iyan eh.'" reklamo ko dito Kaagad din naman itong umiling. Matiim ang mga matang tinitigan ako bago sumagot "Maliit na bagay! Tsaka, hindi mo ba napapansin, masaya ako sa ginagawa ko, Jillian.' bigkas nito Hindi naman na ako umimik. Wala din naman akong

JILLIAN SANTILLAN Pagkapasok ko ng kwarto, ako na mismo ang tumawag kay Ralph. Ilang ring lang naman kaagad din naman itong sumagot. HEY, kumusta ang School? Sinundo ka ba ulit ni Russell?" seryosong tanong sa akin ni Ralph pagkasagot pa lang nito ng cellphone. Hindi pa man ako nakapagpalit ng uniform, pero inuna ko nang tawagan ito. Kasalukuyan akong nakaupo dito sa may couch habang nakatitig sa mga paper bags na nasa harapan ko Gosh, ilang araw na ang lumipas at hindi ko pa pala nabubuksan ang pasalubong ni Russell sa akin na pesonal pa nitong inihatid noong nakaraang Sunday. Biglang nawala sa isipan ko ang bagay na ito. Sabagay, hindi na din kasi bago sa akin na nakakatangap ng mga regalo eh. Sa tuwing umuuwi galing sa travel mula sa ibang bansa, naging kaugalian na ng pamilya namin ang nagdadala ng mga regalo. Kaya nga minsan, natatambak dito sa kwarto ko at minsan, hindi ko kaagad nabubuksan Kagaya na lang sa pasalubong na dala ni Russell sa akin noong sunday pa. "H

JILLIAN SANTILLAN POV "Ikaw ba si Maureen Alvarado?" tanong pa nga kaagad nito nang makalapit kay Manang. Kaagad din naman itong tumango "Kayo po ba ang susundo sa akin mula sa pamliya Reyes? Opo, ako po si Maureen, ang bago nilang hire na kasambahay." nakangiting wika naman ni Manang. Naalala ko na...oo nga pala, Maureen Alvarado ang pangalan ng babaeng ito. Mabuti na lang pala at nakahanap na ng trabaho. Kawawa naman kung magpagala-gala sa gitna ng kalsada eh at mabuti na lang pala at tumatangap sila Mrs. Reyes ng ex-convict na kasambahay. Si Mrs. Reyes ay kilala ko. Hindi naman masyadong closed ni MOmmy pero kapag may mahalagang okasyon sa pagitang ng dalawang pamilya, nang-iimbita sila sa amin, gayudin naman sila Mommy. Palibahasa kasi magkalapit bahay lang eh. "Maraming salamat ulit sa iyo, iha ha? Ang bait mo talaga!" muling wika ni Manang Maureen bago ito sumama sa sundo nito. Tanging tipid na pagtango lang ang naging sagot ko habang nasundan ko na lang din ito ng tin

JILLIAN SANTILLAN POV "Happy Birthday, Kuya Russell." kabi-kabilang pagbati ang naririnig ko sa buong paligid pagkalapit pa lang ni Russell sa amin. Halatang birthday boy kasi ang porma nito, naglevel up Nakasuot ito ngayun ng isang puting polo shirt, malinis at maayos ang pagkaka-plantsa, perfect ang tiklop ng mangas at ang tela at ang sukat, sakto sa pangangatawan nito. Sa pang-ibaba naman, suot nito ang isang dark gray na maong pants, hind masikip, at hindi din maluwag at sakto lang para ipakita ang maganda nitong tindig Kakaibang kasuotan ni Russell na mas lalong nagbigay dito ng bagong looks. Lalo tuloy itong naging good-looking at talo pa yata ang isang model kung pumorma. Dati kasi, hindi naman ganito ang looks nito eh. Ahh, siguro, malapit na itong maging CEO ng kumpanya ng pamilya kaya ganoon. "Happy Birthday, Bro. Ang gwapo mo ngayun ah?" ani naman ni Kent. Napansin kong saglit na napasulyap sa akin si Russell bago nagsalita "Oo naman..kailangan magpa-pogi para

JILLIAN SANTILLAN POV "Sakay na Sweetheart, kung hindi, hindi ako mag-aalangan na buhatin ka papasok sa loob eh!" muling bigkas ni Ralph kaya naman wala sa sariling mabilis akong napasakay sa loob ng kotse. Mahirap na, Baka biglang totohanin nito ang sinabi nito eh. Ilang saglit lang, kaagad na din namang pinaarangakada ni Ralph ang kotse paalis. Hindi ko mapigilan ang makahinga ng maluwag nang mapansin kong ang way na tinatahak namin ngayun ay way patungo sa Carissa Villarama Beach Resort. Inaasahan ko pa naman na hindi kami didirecho doon. Kahit papaano, medyo kumalma ang puso ko. Ewan ko ba, kanina pa kasi talaga ako kinakabahan eh. Siguro dahil palagi na lang tumatakbo sa isipan ko na may ibang bagay na naman itong gagawin si Ralph. "Tinawagan ko na ang isang sea foods restaurant. Sinabi niya na in two hours, pwede na daw nating pick-upin ang mga foods na inadvance order ko kanina bago tayo umalis ng bahay niyo." maya-maya ay wika ni Ralph. Hindi ko tuloy mapigilan a