Todos os capítulos de The Billionaire's Unforgotten Love: Capítulo 281 - Capítulo 290

“Evony—” “Can you?” Evony sneered when Gabriel remained shut. “If you can’t, then this conversation is over. Ayoko ng lalapit ka pa ulit sa akin para kausapin ako tungkol sa kung ano mang nakaraan dyan sa isip mo.” Hindi na pinatapos pa ni Evony si Gabriel sa pagsasalita at agad itong tinalikuran papasok sa kanilang bahay. Wala naman ng tao sa sala noong bumalik siya sa loob kahit na lagpas trenta minutos na siyang nasa labas. It immediately hit her. Inay Marya might’ve seen them talking. Ni-lock niya ang pinto at nagpadausdos pababa sa sahig habang sakop-sakop ang buhok. She pushed back her hair in frustration and slight pain as she tried to regain her emotions. She surely snapped out there. But for her, it felt so good. Tila mas gumaan ang loob niya ngayong nailabas niya na ang kalahati ng saloobin niya sa lalake. At last, mukhang kahit papaano ay mas natural ang tulog niya ngayon. She bowed her head, opening and closing her eyes repeatedly until she heard Ice’s calm voice. “W

“Kumpleto na ba ang mga gamit mo dyan, Sol? Nasa loob na ba ng bag mo?” Muling chineck ni Evony ang mga damit niya sa malaking maleta na nakalapag sa sahig. Nandoon na rin ang ilan niyang mga importanteng gamit. “Oo, Autumn. Kumpleto naman na,” sagot niya saka isinara ito. Tinulungan siya ni Ice na itayo ang maleta habang nakatingin sa kanya sina Autumn, Nate, at Sunny na tahimik na nakayakap kay Inay Marya. Ngayong araw na ang nakatakda niyang pag-alis papunta sa Maynila. Kagabi pa lang ay inayos niya na ang pag-pack niya ng gamit mag-isa. Ayaw niya kasing makita ang mga kaibigan niyang nalulungkot kaya pinili niyang mag-impake sa kalagitnaan ng gabi. Sa mga lumipas na araw, sinulit nila ang kanilang oras na kasama pa nila si Evony. Naglakbay sila sa kabilang isla at pumasyal sa buong Tanay. Halos araw-araw din silang nagpi-picnic sa dalampasigan para salubungin ang paglubog ng araw. Sa mga nakalipas din na araw na iyon, hindi na muling nakita ni Evony ni anino ni Gabriel. Wala

Pagkababa ni Evony sa reception area ay tinitigan agad siya ng receptionist. Ang mga mata nito ay tila luluwa na sa pagsusuri sa kanyang kabuuan na para bang minumukhaan siya nito. Evony felt slightly uneasy, especially when the receptionist grabbed the telephone and dialed a number. Agad siyang nagdire-diretso ng labas at nag-para sa dumaang taxi. “Sa Central lang po, sir,” wika niya habang sinusulyapan sa bintana ng taxi ang reception area kung saan tanaw niya pa rin ang babae na abala sa kausap nito sa telepono.The taxi started its journey along the busy highway of Manila. Medyo ma-traffic kaya naman halos trenta minutos ang lumipas bago siya nakarating sa Central. Isa itong malawak na park na nasa likod lang ng isang sikat na mall sa lugar, usually ay takbuhan ng mga solo traveler or gustong mag-solo date dahil sa tahimik nitong espasyo.Nagbayad lang siya ng saktong amount at saka bumaba ng taxi. Agad niyang natanaw ang tagong daan papasok sa Central kaya naman dire-diretso la

Daig pa ni Evony ang natatae dahil sa pagpilipit ng kanyang sikmura nang marinig niya iyon. All of a sudden, naging mapait na ang mga pagkaing kanina lang ay ganadong-ganado niyang kinakain. Tila nandiri siya sa lasa nito at gustong isuka ang mga nakain niya. Her stomach was twisting so bad the more she heard news behind her. Marami pang sinabi ang babae kagaya ng ilang taon na siyang pinapahanap ng mga Irvine—ng kanyang mga magulang—at kung paano sila nakipag-kasundo sa buong gobyerno para lang mahanap siya. It was a whole catastrophe especially during the first few months of her absence. Nabalita pa raw na naospital ang kanyang ina dahil sa high blood pressure at stress. Ang nakatatandang Irvine naman daw, ang kuya niya, ay sandaling nawala nang halos isang taon bago muling nagpakita. Sa bawat salitang pumapasok sa kanyang tainga ay nananatili ito sa kanyang utak, kinakatok ang nag-iisang pakiramdam na ayaw ilang taon niyang iniwasan—ang kanyang konsensya. The news made her want

Gaya ng bilin ni Ice, nanatili lamang si Evony sa kanyang hotel room habang hinihintay na lumipas ang oras. Siniguro naman siya ng lalake na matatabunan din ang pictures niya sa internet. Pinayuhan din siya nitong huwag muna magbukas ng social media para hindi na siya ma-stress pa. “But I don't even have social media accounts,” kontra niya rito. “I know,” Ice deadpanned. “But I also know how curious you are, so don't even bother looking it up on any internet sites.” Napapailing na lamang si Evony habang inaalala ang pag-uusap nila ni Ice. Wala naman talaga siyang social media accounts sa mga nakalipas na taon. Tanging call and text lang ang source of communication niya sa mga kaibigan kapag nasa Maynila ito. Marahil ito rin ang rason kung bakit wala siyang kaalam-alam na pinapahanap na pala siya ng magulang. She wanted to follow Ice’s orders. Gusto niya ng peace of mind kaya ayaw niyang magbukas ng internet, pero gaya ng sinabi ng lalake, madalas ay nananalo ang kuryosidad niya. S