All Chapters of นิยายชุดหวานรัก: Chapter 181 - Chapter 190

“กลัวเข็มไม่ใช่หรือเรา ตอนฉีดยากอดใครเหมือนตอนเป็นเด็กหรือเปล่า” นิ่งเงียบได้ครู่เดียว เพลิงตะวันก็ตั้งข้อสงสัยถามน้องอีกจนได้“ติ๊บโตแล้วนะคะพี่เพลิง ติ๊บเลิกกลัวเข็มไปตั้งนานแล้วนะคะ” พลอยชมพูตอบไม่เต็มเสียง“ก็ดี...ว่าแต่ คืนนี้นอนที่นี่ใช่ไหม” เพลิงตะวันถามเชิงรุก คนที่ไม่ได้ตั้งตัวว่าจะมานอนที่ไร่ภูอิงฟ้าหน้าเหวอ หันไปมองคนที่นั่งข้างๆอย่างขอความเห็น อากัปกิริยาของน้องไม่ได้รอดพ้นสายตาของพี่ชายสู่รู้อย่างเพลิงตะวันเลย“ไม่” พบรักตอบสั้นๆ คำตอบของเขาทำให้คิ้วเข้มของเพลิงตะวันกระตุก“ผมถามน้องผม ไม่ได้ถามพี่ครับ” เพลิงตะวันหรี่ตามองคนที่ตอบคำถามแทนน้องสาวเขาด้วยสายตาจับผิด“เอ่อ...ติ๊บต้องทำงานแต่เช้าค่ะพี่เพลิง ติ๊บขอกลับไปนอนที่รีสอร์ตนะคะ เอาไว้วันหลังติ๊บจะมาหาใหม่ แล้วจะมานอนค้างด้วยนะคะ” พลอยชมพูรีบขยายความให้พี่ชายฟัง หญิงสาวเหล่ตามองคนที่ตอบคำถามแทนเธอเมื่อสักครู่ เขาจะตอบให้มันยาวๆแบบหยิบยกเหตุผลที่น่าเชื่อถือมาประกอบด้วยไม่ได้หรือไงนะ ตอบไปแบบนั้นพี่เพลิงผู้สู่รู้ก็ยิ่งสงสัยไปกันใหญ่“งั้นหรือ ก็แล้วแต่ติ๊บแล้วกัน เอาไว้ว่างๆพี่

“คุณพบเป็นคนอุ้มติ๊บในวันนั้นหรือคะ”พลอยชมพูยอมรับว่าสกิลการจดจำใบหน้าคนของเธอต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก ยิ่งถ้าไม่ใช่คนรู้จักมักคุ้น แล้วได้เจอหน้ากันเพียงไม่กี่ครั้ง เธอจำไม่ได้หรอกว่าใครเป็นใคร นี่ขนาดเขาเป็นคนอุ้มเธอในวันนั้นแท้ๆ เป็นผู้ชายคนที่สองนอกจากพี่กระต่ายที่อุ้มเธอตอนโตเป็นสาวแล้ว เธอยังจำเขาไม่ได้“แล้ว...เรื่องวันนั้น มาเกี่ยวอะไรกับวันนี้ล่ะคะ” เมื่อจดจำเหตุการณ์ที่เจอกันครั้งแรกได้แล้ว พลอยชมพูก็ถามเขาด้วยความไม่เข้าใจ“หลังจากวันนั้นผมก็ติดตามกระติ๊บมาตลอด กวีรู้เรื่องนี้ดี ที่กระติ๊บได้มาทำงานที่นี่ก็เพราะว่าผมเป็นคนขอร้องให้กวีช่วย รู้ไหมว่าพี่ชายกระติ๊บเขี้ยวมาก ไอ้วีต้องเอาคอเป็นประกันว่าผมนิสัยดี และกระติ๊บจะปลอดภัยแน่นอนถ้ามาทำงานกับผม”“แล้วพี่วีก็จะคอขาดเพราะคุณ”“มันก็ว่างั้นแหละ”พบรักหัวเราะในลำคอ คนที่ไม่ปลอดภัยเสียแล้วค้อนวงน้อยๆให้เขา พบรักถอนหายใจยาว ก่อนพูดต่อว่า“คุณเคยได้ยินนักร้องคนหนึ่งให้สัมภาษณ์ไหม เรื่องที่ว่าเขาสร้างโลกขึ้นมาสองใบ สำหรับผู้หญิงสองคน”“นี่คุณพบติดตามกอสซิปดารานักร้องด้วยหรือคะ

พบรักยืนนิ่ง ปล่อยให้หญิงสาวดื่มด่ำกับความเสียวสุดยอด แก่นกายแข็งคึกที่สอดลึกในร่องรักสาวถูกตอดรัดรีดเค้นจนเสียวไปทั้งลำ พบรักรับรู้ถึงอาการสั่นน้อยๆของร่างสาวอีกหลายครั้ง เขารอจนจังหวะหายใจเธอกลับมาเป็นปกติ“เข้าบ้านกันเถอะ”พลอยชมพูพยักหน้ารับน้อยๆ เธอควรได้พักผ่อน เพราะตอนนี้เธออ่อนเพลียกะปลกกะเปลี้ยไปทั้งตัว หญิงสาวคิดว่าพบรักจะพาเธอขึ้นไปส่งที่ห้องเลย แต่เธอคิดผิด พบรักไม่ได้พาเธอไปส่งที่ห้อง เขาพาเธอตรงไปยังห้องเขา เมื่อเดินถึงเตียงเขาค่อยๆผ่อนร่างเธอลงตรงขอบเตียง ส่วนเขายืนอยู่บนพื้น เขาเปลื้องอาภรณ์ทุกชิ้นออกจากร่างหญิงสาว ก่อนยกสองขาเรียวขึ้นสูงแล้วถ่างออกกว้าง เปิดเปลือยเนื้อนวลบานฉ่ำต่อสายตาคมวาววับ ชายหนุ่มครางลึกในลำคอ เขามองความสวยงามตรงหน้าด้วยความลุ่มหลง อดใจไม่ไหวที่จะซุกหน้าเข้าหา สูดดมและปาดเลียอย่างหื่นกระหาย ทั้งฟัดทั้งกัดขย้ำจนน้ำหวานสาวกระเซ็นซ่าน หญิงสาวครางสะอื้น สะโพกหนั่นแน่นสั่นสะบัดเพราะเสียวซ่านรุนแรง“คุณพบ” พลอยชมพูครางเรียกเสียงแผ่วพร่า การแตะจุดสุดยอดรุนแรงถึงสองครั้งในเวลาไล่เลี่ยกันทำให้เธอไร้เรี่ยวแรงกระดิกตัว“กระติ๊บ

“ค่ะคุณแม่” พลอยชมพูตอบแล้วยิ้มให้มารดา หญิงสาวซุกหน้ากับอกอุ่น กอดร่างอิ่มมีน้ำมีนวลของมารดาไว้แน่นหลังจากพูดคุยไต่ถามสารทุกข์สุกดิบกันสักพัก พลอยชมพูก็ขอตัวขึ้นไปพักผ่อนบนห้อง แม่กระแตจึงเดินเข้าไปหาสามีในห้องนั่งเล่น พ่อเพชรยืนเหม่อมองออกไปด้านนอก ด้านที่เป็นกระจกใสบานใหญ่ ตรงหน้าเป็นวิวสวนหลังบ้าน ท่าทางยืนนิ่งเอามือไขว้หลัง ของสามีทำให้แม่กระแตถอนหายใจ ก่อนเดินเข้าไปยืนใกล้ๆ“คุณเพชรมีอะไรจะบอกหนูไหมคะ”แม่กระแตวางมือลงบนต้นแขนสามี เงยหน้าขึ้นสบตาเขา พ่อเพชรถอนหายใจยาว สายตายังคงจับจ้องอยู่เบื้องหน้า แววตาเป็นกังวล สีหน้าดูเคร่งขรึมไม่สู้ดีนัก แม่กระแตไม่เร่งเร้าเอาคำตอบ เพราะดูจากอาการสามีแล้ว คงเป็นเรื่องที่หนักหนาเอาการอยู่ แต่ก็ไม่มั่นใจว่าจะเกี่ยวกับลูกสาวคนเล็กหรือเปล่า เมื่อสองวันที่แล้ว เพลิงตะวันโทรมาหาสามีของเธอ หลังจากนั้นเขาก็ดูเคร่งเครียดและเป็นกังวล ดูผิดไปจากสามีเป็นคนเดิมของเธอ“กระแต” พ่อเพชรหันมามองหน้าภรรยา โอบกอดเรือนร่างอิ่มเอิบขึ้นเล็กน้อยของเธอมาแนบอก แม่กระแตโอนอ่อนกอดเอวสามี และซบหน้าพิงอกกว้าง มือบางลูบแผ่นอกสามีราวกับต้องก

เขาห่วงตัวเองนี่แหละ ดูเมียเขาสิ ขนาดนั่งรถมาด้วยกันแท้ๆ พอมาถึงนี่เธอก็ย้ายฝั่งไปนั่งข้างพี่ชายทันที แล้วดูสายตาเธอสิ คงโกรธเขาที่ร่วมมือกับเพื่อนเรื่องน้องสาว ก็ใครมันจะไปรู้เล่า ว่าไอ้เพื่อนบ้านี่มันจะทำการลัดขั้นตอนอย่างนี้ ก็นึกว่าจะจีบกันไปเรื่อยๆ จนตกลงปลงใจกันด้วยดี แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปหมด มีเพื่อนผิดคิดจนตัวตายจริงๆ“ตอนนี้ลุงเพชรกำลังโกรธมาก และคงฆ่าทุกคนที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ได้โดยไม่กลัวติดคุก สวนไอ้กระต่ายน้อย มันขอให้พี่โยจัดหาคนเข้ามาดูแลกระติ๊บเรียบร้อยแล้ว”“เรื่องนั้นกูรู้แล้ว แต่กูอยากรู้ว่าจะทำยังไงถึงจะให้ไอ้พบมันเข้าไปพูดคุยกับกระติ๊บได้ หรือไม่ก็ทำยังไงให้ลุงเพชรกับน้ากระแตยอมให้พ่อกับแม่กูเข้าไปสู่ขอกระติ๊บให้ไอ้พบมัน”“คุยกับลุงเพชรกับน้ากระแตตอนนี้คงยังไม่ได้ ต้องรอให้เรื่องเย็นก่อน”“แล้วต้องรอนานแค่ไหน” พบรักรีบถามสวนขึ้นมาทันที เพลิงตะวันทำหน้าเบื่อหน่าย เบื่อพวกใจร้อนทีตอนทำล่ะไม่คิด เพิ่งมาคิดได้ตอนนี้ วุ่นวายมาก แก่แต่ตัว สมองไม่ได้เรื่อง“ก็ไม่รู้” คนเล่นตัวตอบแบบไม่ใส่ใจ“นี่มึงเต็มใจช่วยหรือเปล่าไอ้เพลิง