Hood X Mania จีบเเบบผู้ชายฮาร์ดคอ의 모든 챕터: 챕터 321 - 챕터 330

ผมเถลไถลจนจะทุ่มตอนออกมาก็บ่ายสี่ ผมแวะดูดบุหรี่สองมวนก่อนกลับ ลืมเลยว่ะว่าเวลานั้นที่ซอยก่อนเข้าหอนิ้งมันมีด่านจับไอ้พวกดูดยา ผมแม่งโดนโบกเลยตอนขี่ไปยังไม่ทันจะวกกลับ เสือกตั้งลำไม่ทันตำรวจ“เป็นไงน้อง” ตำรวจหน้าตากวนส้นตีนซะด้วย กูจะซวยโดนค่าปรับมั้ยวะเนี่ย “ตรวจสารเสพติดหน่อยนะ”“ไม่ได้เสพยาครับ” แต่กูขายเลยว่ะ โทษที “ไม่ตรวจได้ปะ ผมรีบ”“ปัสสาวะใส่หลอดนี้ก่อนนะน้อง ตรวจก่อนค่อยไป” แต่ตำรวจทำหูทวนลมไม่ฟังกูแล้วส่งหลอดมาให้ ผมโคตรเซ็ง แอบไปฉี่แถวฟุตบาทใส่หลอดแล้วส่งให้ตำรวจ“ไม่มีสารเสพติด ผ่านครับ” ผมคิดอยู่แล้วว่าพอแม่งตรวจเสร็จต้องเป็นงี้ ถึงกูจะสักทั้งแขนแต่ไม่ใช่พวกขี้ยานะเว้ย “แต่น้องไม่ใส่หมวกกันน็อค ขอปรับนะครับ”“โห่พี่ หอแฟนผมใกล้นิดเดียว” ผมชี้ไปตรงซอยหอนิ้ง “ทำไม่รู้ไปเหอะพี่ ไหว้ล่ะ”“โอเค งั้นคิดสองร้อยละกัน”ไอ้เวรเอ้ยผมกลับมาแต่ยังไม่ขึ้น ยืนดูดบุหรี่อยู่ข้างล่างสามมวนวันนี้ ต้องไปล้างปากแล้วว่ะ เดี๋ยวนิ้งจับได้ว่าแอบดูดมาแล้วจะให้ผมแดกลูกอมเหี้ยนั่นอีกผมซื้อน้ำมาพอดี เถลไถลนานเลยซื้อแดกแก้กระหาย ผมเทล้างหน้าตัวเอง แล้วบ้วนปากตรงที่จอดรถในหอนิ้ง แล้วเททิ้งล้างมือ

[SALAMDU : SIDE]ผมแม่งก็คือควายก็แค่ไอ้เหี้ยที่ดีแต่ปาก ดีแต่พูดไรให้ตัวเองต้องเจ็บ“... ฉลามพูดคำว่าเลิกออกมาง่ายมากเลยนะ” นิ้งพูดออกมา เธอเม้มปาก “เราผิดเองที่เรางี่เง่า เราเอาแต่ใจ เราน่าเบื่อ”“...”“แต่เราไม่รู้แล้วว่าจะทำยังไงให้ฉลามมาสนใจเรา มาเอาใจใส่เราเหมือนเมื่อก่อน” เธอเริ่มพูดทุกความรู้สึกกับผม “... เราทำได้แค่นี้”“...”“เราพยายามเข้มแข็ง เป็นอีกคนให้ฉลามรู้สึกว่าเราโตขึ้นแล้ว เราจะไม่ทะเลาะกันอีก ไม่เป็นแบบเดิมอีก”“...”“... แต่ฉลามก็ไม่เคยเข้าใจเราเลย”ท้ายประโยคนิ้งร้องไห้ ที่ผ่านมาเธอร้องไห้ไม่ง่าย แต่ผมเพิ่งรู้สึกว่าเธอก็แค่ฝืนทำให้ผมรู้สึกว่าเธอโตขึ้นเฉยๆแต่เอาจริงๆ เธอก็ยังเป็นคนเดิม“นิ้ง” ผมจะเช็ดน้ำตาให้เธอ นิ้งที่ผมเคยมองว่าเธอเป็นนางมารน้อย จริงๆ ก็แค่เด็กขี้เหงาที่พยายามทำตัวให้ร้ายไปงั้น แค่อยากให้ผมแคร์เธอมากกว่านี้ผมกำลังคิดว่าเธอพยายามให้ผมมากไปผมมันไม่เหมาะกับเธอ“ขอโทษว่ะนิ้ง”“...”“แต่เราขอหายไปสักพักเหอะ”ผมไม่ได้หายไปไหน ก็ยังไปรับไปส่งเธอเหมือนเดิมแค่ทำงานหนักกว่าเดิม ไม่ค่อยมีเวลามาอยู่ด้วยกัน หาเงินส่งให้แม่ เก็บตังค์ให้ตัวเอง จนผมรู้สึกว

นิ้งส่ายหน้าทันที เธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เริ่มกลับมาทำตัวเป็นนิ้งคนเก่า ไม่หือไม่อือไรนอกจากเดินเหมือนหุ่นไปหยิบผ้า เธอโยนมาให้ แล้วผมก็รับไว้ได้ทันไรวะเนี่ยนิ้งหยิบหมอนแล้วโยนมาอีก ทีนี้แม่งเข้าหน้าผมเต็มๆ“อย่าบอกว่าจะให้นอนพื้น?” ผมไม่ได้ฉลาด แต่ก็ไม่ได้ควาย โยนมาขนาดนี้เป็นหมามันยังรู้ว่าไล่ไปนอนข้างล่าง“อื้อ” นิ้งพยักหน้า แล้วผมก็โคตรเซ็ง“โห่”“... เราไม่รู้ว่าจะนอนเตียงเดียวกับคนที่ไม่ชัดเจนกับเราไปทำไมอ่ะ” นิ้งโพล่งขึ้นมา แล้วรู้ไรปะ ถึงผมจะรู้ว่าเธอประชดแต่แม่งโคตรเจ็บเลยว่ะ“เราก็ชัดเจนไง”“...”“ชัดเจนว่าเป็นแฟนเธอเนี่ย”“ถ้าชัดเจนคงจะไม่บอกกับเราว่าจะหายไปสักพักหรอก” เธอประชดอีก สาดคำพูดแบบเบาๆ แต่โคตรแทงใจใส่อกกู “... เราไม่เหมือนเดิมกับฉลามแล้ว”“...”“ตอนนี้เราเหมือนไม่ใช่แฟนกันเลย”เออ เจ็บใช้ได้“เออ ทำไงก็ทำไปดิ” ผมไม่ได้ยอมแพ้ แค่ไม่รู้จะพูดไร จะเถียงไรไปผมแม่งก็ผิด เข้าใจปะ ผมมันพลาดกับนิ้งมาเรื่อย ทำให้ดีแล้วสุดท้ายก็แตกคอกันงี้ทุกวัน ทำจนเริ่มจะหงุดหงิดตัวเองแล้วเนี่ย“...”“นอนนี่ก็ได้”ผมพูดอย่างยอมแพ้แล้วปูผ้าลวกๆ เขวี้ยงหมอนตามอารมณ์แล้วทิ้งตัวลงนอน ผ้าห

“เลิกพ่อมึงดิไอ้เหี้...”แกรก“อะ... ตกใจหมดเลย” ผมกับไอ้แจ๊คชะงักตอนที่นิ้งเปิดประตูมาเจอพอดีตอนนั้น เธอทำหน้าตื่น แล้วผมแม่งก็ไม่รู้เป็นเหี้ยไร อยู่ดีๆ ก็กอดคอมันทำตัวเป็นมิตรจนนิ้งทำหน้าสงสัย “ฉลามทำอะไรแจ๊คอ่ะ เมามาเหรอ”“ใครเมา?” ผมเลิกคิ้ว “เจอไอ้เด็กเปรตงัดห้องนิ้งอยู่เลยจะมาตบเกรียนหน่อย”“งะ... งัดห้องเหรอ” นิ้งทำหน้าตื่นกว่าเดิมเหมือนไม่รู้ ก็ไม่รู้ว่าเธอหลับหรือซ้อมตายถึงไม่รู้สึกตาเธอแม่งก็โตอยู่แล้ว พอทำตากว้างๆ ยิ่งโตเลย น่ารักชิบหายอยู่ดีๆ กูก็เขินขึ้นมา“แจ๊คไม่ได้งัด” มันเลิ่กลั่ก “แจ๊คน่าจะเข้าห้องผิด มิน่าประตูล็อกเปิดไม่ได้”“... เหรอจ้ะ” นิ้งพึมพำ แต่ท่าทางก็ดูไม่เชื่อเท่าไหร่ดีใจว่ะ เมียไม่ค่อยโง่“เราว่าฟังงี้ไม่รู้เรื่อง ส่งให้ตำรวจคุยหน่อยก็ดีมั้ง” ผมไม่ใช่พวกอ่อนข้อกับไอ้เด็กเปรต ผมบอกแล้วว่าผมแม่งคนชั่วไม่ใช่คนดี ใครที่มาแอ้มนิ้งแล้วท่าทางมีพิรุจมึงต้องเจอกับกู“ผมไม่ได้มางัดห้องนิ้งจริงๆ”“ไปดูกล้องแล้วค่อยมาอ้างดีมั้ยน้อง” ผมพูดแล้วแค่นหัวเราะ แต่อยู่ดีๆ ก็โดนนิ้งดันแขนออกจากมัน“ฉลามใจเย็นๆ ก่อนนะ นี่ดึกแล้ว รบกวนคนอื่นเค้า” เธอเตือนผมแต่ไม่เตือนมัน ฟั

ไอ้เหี้ยแม่งเหี้ยไปหมดทุกอย่างเลยว่ะวันนี้“เอาเนื้อมาดูดดิ๊” ผมแม่งเหมือนเป็นบ้า พอเห็นเมียนั่งรถกับผู้ชายคนอื่น ปกติแม่งจะตาม แต่วันนี้แม่งท้อว่ะ เหนื่อยไงไม่รู้ เลยขับแวะมาดูดเนื้อต่อติดยาก็ช่างดิ ชีวิตแม่งไม่มีค่า“ซี๊ดหนักๆ เพื่อน เอาให้อ้วกแตก” มันพูดแล้วหัวเราะกัน ผมแม่งหัวเราะตามเฉยเลย ขำชิบหาย“เมียนอกใจว่ะ ทำไงดีวะ” ผมพูดยิ้มๆ แล้วซี๊ดบุหรี่ กลิ่นกัญชาแม่งเต็มจมูก มึนแดกไปเลยวันนี้“เอาแม่งเลยดิ เอาให้หายอยากอ่ะ”“เมียสวยปะ”“สวย” ผมขึ้น แต่ไม่รู้เป็นเหี้ยไร แม่งนั่งหัวเราะเหมือนดูตลก เอาจริงๆ ปากดีกับนิ้งแบบนี้ผมตบกะโหลกสั่นไปแล้ว ไม่มานั่งขำให้แม่งพูดเหี้ยๆ งี้หรอกแต่อย่างว่า พวกติดยาเออ กูก็ติดนี่หว่าห่าเอ้ย“...”“สวยแต่ดีเกินไป ทำไงวะ”“เหยดเข้ สภาพแบบมึงยังได้เมียดีอีกเหรอวะ”“งั้นเมียกูก็ดีดิ ดีแบบสก๊อยอ่ะ”“ไอ้พวกเหี้ย” ผมแค่นหัวเราะ แล้วพ่นควันบุหรี่ใส่หน้ามัน ตอนนั้นก็คิดไรที่แม่งอับจนที่สุดในชีวิตขึ้นมา “ซื้อต่อได้ปะวะ เนื้ออ่ะ”“ซองละพัน คุ้มนะเว้ย” เพื่อนอีกคนพูด แล้วมันก็ล้วงซองในกระเป๋าหนังส่งให้ผม “กูขายให้เด็กอยู่ เด็กเดี๋ยวนี้มันรวย”“กูขอสองซองเลย”“เ