Hood X Mania จีบเเบบผู้ชายฮาร์ดคอ의 모든 챕터: 챕터 331 - 챕터 340

ผมกลายเป็นพวกดูดกัญชา อยู่ไปวันๆ มีชีวิตเหลวแหลกผมคบกับไอ้พวกเด็กแว๊น เด็กติดยา สักเพิ่ม ทำตัวเป็นพวกเหี้ยๆ แบบเต็มตัวผมยังทำงานอยู่ แต่ทำแค่พอส่งให้แม่ให้น้องได้ ตอนนั้นมีเมียผมเลยหลงคิดว่าจะมีฝันร่วมกับเธอ แต่ที่ไหนได้ ฝันแม่งพังตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำฝันของผมที่มีตอนนี้คืออยู่ไงก็ได้ให้พ้นจากคุกนานๆเจ๊รู้ว่าผมเหี้ยลงเพราะใคร แต่มันเหนื่อยที่จะเตือนผมแล้ว มันคงเหนื่อยที่มีน้องเหี้ยๆ แบบผม ไอ้เดี่ยวก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน ผมไม่ติดต่อใคร ทำตัวเหมือนพวกคนถ้ำ แค่มาทำงานที่อู่แล้วก็กลับชีวิตผมไม่เหลือใครแล้วว่ะวันๆ ผมติดกัญชาจนไม่รู้จะหนีไปไหนจากมันพ้น ตั้งแต่นิ้งไปผมก็ทำตัวตกต่ำลงจนทุกวันนี้แม่งไม่เหลือเหี้ยไรให้ดีแล้ว สิ่งที่ผมทำมันย้อนกลับคืนไม่ได้ผมรู้แค่ว่าทุกวันนี้ผมมีกัญชาเป็นเพื่อนเวลาที่ผมเหงา เวลาที่เครียดแค่นั้นวันนี้ผมกลับจากงานเร็วหน่อย ผมขี่มอไซค์ผ่านมหาลัยนิ้งตอนกลับ ผ่านไปสองอาทิตย์ที่เราเลิกกัน ผมเห็นนิ้งอยู่กับไอ้แจ๊ค แล้วใจผมแม่งก็เจ็บ ผมอยากเข้าไปดึงเธอออกแล้วพากลับไปส่งบ้านเอง แต่ทำไม่ได้ผมเลิกกับเธอแล้ววันนี้ผมไม่เห็นเธอมากับไอ้แจ๊ค ผมแวะเข้าไปที่มหาลั

ร่างเล็กนิ่งไป ผมไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่เหมือนนิ้งจะเดินเข้ามาหาผมเหมือนจะพูดไรสักอย่าง แล้วเธอก็ชะงักแล้วยืนลูบแขนตัวเอง“... ถ้าเป็นพี่น้อง”“...”“ถ้าเป็นพี่น้องก็น่าจะได้ค่ะ” ใจผมมันโล่งพอๆ กับที่จุกเพราะรู้ว่าได้เป็นแค่นี้ ผมปลดล็อกประตูให้เธอ นิ้งยังลังเล แต่เธอก็เปิดประตูเข้ามานั่งด้วยเอาจริงๆ เราก็รู้จักกันดีอยู่แล้ว เธอน่าจะรู้ว่าผมไว้ใจได้“จะไปทำไร” ผมถามตอนที่เธอคาดเข็มขัด อยากทำให้แต่ไม่ได้ว่ะ ผมไม่ได้มีสิทธิ์ส้นตีนไรขนาดนั้น“นิ้งจะไปซื้อของ”“...”“แค่ไปส่งก็พอ”“พี่ไปด้วยดิ” ผมหน้าด้านพูดแบบนั้น แล้วใจแม่งก็คิดไรมากกว่านี้ “แล้วไปรับไปส่งที่มหาลัยเหมือนเมื่อก่อน ได้ปะ”“... ไม่ได้ค่ะ” เธอสั่นหน้าอีก “พี่มีแฟนแล้วนะ”“พี่น้องเฉยๆ” ใจผมเจ็บซ้ำๆ ที่ย้ำคำนั้น “คิดไรมาก”“...”“ก็ยังดีกว่านิ้งไปคนเดียว”“นิ้งดูแลตัวเองได้แล้ว” เธอย้อนผมกลับมา “ไม่อยากให้พี่ลำบาก”“พี่ไม่ลำบาก” ผมสวนกลับ“...”“อย่าคิดว่าพี่ทำไปเพราะยังคิดดิ คิดว่าที่พี่ทำไปเพราะพี่แค่ไปส่งน้อง”“...”“พี่ไม่ทำไรนิ้งหรอก รู้ปะ”นิ้งหันมาสบตาผม เธอเม้มปากแน่นจนผมเห็นว่าหน้าเธอดูเจ็บอยู่แวบนึง แต่สักพักนิ

เออ ไอ้เหี้ยผมยืนดูดบุหรี่อยู่ในห้องในหัวคิดแต่เรื่องว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นใคร แล้วผมจะทำไงให้เราไม่ได้เป็นแค่พี่น้องวะ ทำงี้ยังไงก็ต้องมีคนเข้ามาจีบนิ้งเรื่อยๆ อ่ะดิผมแม่งทนไม่ไหวแน่ผมออกไปยืนนอกระเบียงรอเธอ สักพักนิ้งก็ออกมา เธอยิ้มให้ผม แต่ผมไม่รู้จะทำหน้าไงนอกจากยักคิ้วข้างเดียวส่งไปให้ทำหน้าไม่ถูกว่ะ แฟนกำลังจะโดนแย่งอ่ะ เข้าใจปะ“นิ้งไม่ให้พี่เข้าไปในห้องอ่ะ” ผมถามตรงๆ เพราะใจมันอยาก แล้วนิ้งก็สั่นหน้าทันที แบบเเทบไม่ต้องคิดเหี้ยไรเลย“ยังไม่ได้ค่ะ”“...”“เราเพิ่งเป็นพี่น้องกันได้ไม่นานเอง”เออ เอาดิเรื่องพูดจี้ใจผมเล่นนี่แม่งโคตรเก่งเลยว่ะ“งั้นนิ้งก็เข้ามาห้องพี่ดิ” แต่ผมแม่งไม่ยอมแพ้ ยังสวนกลับไปได้ เชื่อดิว่าถึงทางเธอไม่เปิด ผมแม่งก็จะแหวกออกไปเอง “พี่ไม่ทำไร”“แต่คุยที่ระเบียงแบบนี้ก็ดีนะ” นิ้งทำหน้าเหมือนเธอลังเล“ไม่ดีหรอกว่ะ รู้ปะ”“...”“มันไกล”ผมไม่รู้ว่านิ้งคิดว่าไง แต่สุดท้ายเธอก็เข้ามาอยู่ในห้องผมเป็นไง เรื่องล่อลวงเด็กนี่โคตรเข้าขั้นเซียน“คนไหนวะ ที่คุยด้วยอ่ะ” ผมจงใจไปนั่งใกล้ๆ เพราะในห้องผมมีแค่เตียงเธอเลยได้นั่งตรงนั้น ผมเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ เธอ แล

“ชมพูไม่มีรถนะ” นิ้งแม่งบ่ายเบี่ยง ผมดูก็รู้เลย ดูก็มองออกว่าลองใจผมอยู่ คิดว่าคนอย่างผมมันเล่นด้วยง่ายเหรอวะ จะเล่นด้วยไงก็ได้ว่างั้นยาก กูบอกไว้เลย“งั้นเดี๋ยวนิ้งนั่งสองแถวไปดิ”“...”“เดี๋ยวพี่ขับตาม”เอากับกูดิผมเดินตามนิ้งเหมือนไอ้พวกสิบแปดมงกุฏจะฉุดกระเป๋าผู้หญิงตอนที่เธอเดินไปสยามกับเพื่อน นิ้งแม่งนั่งรถเมล์ไปสยามอ่ะ แล้วผมก็ต้องขับมอไซค์ตามรถเมล์ไปไง โคตรของความพยายามผู้ชายที่นี่แม่งเยอะ ดี กูมากันชนไว้ก่อนเลยนิ้งกูยิ่งน่ารักๆ อยู่“นิ้ง” ผมได้ยินเสียงเพื่อนเธอหันไปคุยกับร่างเล็กเหมือนจะกลัวๆ ผม “พี่คนนี้ใครเหรอ”ใจผมแม่งอยากให้ตอบว่าแฟนชิบหาย แต่ก็อย่างว่า“พี่ชายนิ้งเองจ้ะ”“...”“แต่ไม่ใช่พี่แท้ๆ นะ เหมือนคนรู้จักอ่ะ”โคตรจี๊ดคือผมแม่งต้องยอมรับใช่ปะว่าเป็นได้แค่พี่เออ“ใครพี่อ่ะ”“...”“ได้ข่าวว่าพี่จีบนิ้งอยู่ปะ” แต่กูแม่งไม่ยอมอ่ะ“... นิ้งยังไม่ได้บอกเลยว่าจะให้พี่จีบ” นิ้งย้อน ผมเลยย้อนกลับ“ก็เรื่องของนิ้งดิ”“พี่ต้องฟังนิ้งบ้างสิ” เธอหันหน้ากลับมาคุยกับผม “นิ้งเหนื่อยแล้วนะ ไม่ให้ใครจีบแล้ว”“ก็เรื่องของนิ้งไง”“พี่พูดให้รู้เรื่องหน่อยได้มั้ยคะ” เธอหยุดเดินทัน

“เด็กเหี้ย”“ด่าตัวเองทำไมวะ” ผมแม่งเซ็ง มาทีก็โดนแต่คนเทศน์ เจอเมียก็ไม่ได้จีบแถมยังให้ความหวัง เจอเจ๊ เจ๊แม่งก็ขยันซ้ำเติมกูจังผมก็รู้ไงว่าตัวเองทำให้นิ้งเสียใจมาเยอะ เจ็บมาเยอะแต่ตอนนี้ผมก็กลับตัวแล้วปะ จะไม่มีใครให้โอกาสกูเลยเหรอวะ“โอกาสมึงอ่ะมันเยอะจนไม่รู้จะเอาไปถมที่ได้กี่ไร่แล้ว” เหมือนเจ๊จะรู้ความคิดผมเลยว่ะ เพราะเราแม่งจ้องหน้ากันอยู่ มันพูดว่างั้นแล้วเทเหล้าให้ผม “ยอมรับเหอะ”“...”“มันยาก”เจ๊ก็เสือกให้กำลังใจกูโคตรดีผมมายืนรอนิ้งหน้าห้องตั้งแต่เช้า ตื่นเต้นเหี้ยๆ ถึงผมจะแห้วในใจเพราะคำพูดเจ๊เมื่อคืน แต่ทำไงใจมันก็มาเป็นที่หนึ่ง ผมอยากให้นิ้งกับผมแม่งไม่ใช่แค่ทุกวันนี้ แต่อยากให้เป็นทั้งชีวิตแค่พี่น้องมันไม่พอแดก เข้าใจปะนิ้งเปิดประตูออกมา ผมแม่งชะงักเลย เธอใส่เสื้อแขนกุดอ่ะ โชคดีกระโปรงแม่งยาวหน่อย แต่นี่มันใช่เรื่องปะที่จะมาแต่งตัวงี้ผมไม่ชอบนะเว้ย“ชุดนี้โป๊ไปมั้ยวะ” ผมพูดตรงๆ แล้วนิ้งก็ทำหน้ามุ่ย“พี่ไม่ได้เป็นแฟนนิ้งนะ”“...”“นิ้งจะใส่ชุดนี้แหละ”ดื้อว่ะถ้าได้กลับไปคบเมื่อไหร่จะลงไม้ให้เข็ดเลย“เออ พี่มันก็แค่พี่ชายอ่ะ” ผมพูดว่างั้น “พูดไรก็ไม่ได้ใช่ปะ”“ใช่ค