Hood X Mania จีบเเบบผู้ชายฮาร์ดคอ のすべてのチャプター: チャプター 351 - チャプター 360

หลังจากนั้นอีกอาทิตย์ ผมก็ถอยคาวาซากิ D-Tracker150 มาว่ะคันแรกในชีวิตที่ซื้อแพงขนาดนี้ แถมจ่ายสด มือหนึ่ง รถแม่งใหม่เอี่ยมจนผมไม่กล้าจับผมถ่ายลงเฟสด้วย คนไลค์เป็นหมื่นอ่ะ คนตามผมหกแสนกว่า ดังไม่พอ เงินยังไหลเข้ามือแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วยผมว่าช่วงนี้แม่งคือปีทองอ่ะ เปิดศักราชใหม่ชัดๆ“โคตรแจ่มเลยว่ะนิ้ง” ผมหันไปพูดกับสาวน้อยข้างๆ เมื่อกี้เจอคนเข้ามาคุยเพราะรู้จักผม นิ้งแม่งทำหน้ามุ่ยนิดหน่อย เพราะก่อนจะมาเธอก็มุ่ยใส่ผมพออยู่แล้ว ผมเลยจูงมือเธอให้มาดูรถโคตรเฟี้ยวอ่ะ“ใช้เงินฟุ่มเฟือยจังเลย” เธอทำสีหน้าเหมือนระอาใจกับผม “แทนที่จะเก็บออมไว้ใช้”“โห่ เราหาใหม่ได้นิ้ง” ผมคิดงั้นจริง ไม่ได้คิดน้อย แต่ทุกวันงานผมก็ไม่ว่าง แค่รอเจ้าของสินค้าแม่งส่งของมาให้ผมนั่งถ่ายลงเฟส พิมพ์เหี้ยไรไม่รู้ แม่งให้ก้อปวาง ผมแค่ถ่ายรูปกับสินค้ามัน แค่นั้นก็ได้ค่าตัวเป็นหมื่น ทำเป็นวีดีโอหน่อยก็เป็นแสนสะดวกได้ใจ“เรารู้ แต่ใช้แบบเก็บๆ หน่อยก็ดีนะ... ตอนนี้เสียไปแปดหมื่นกว่าๆ แล้วอ่ะ” นิ้งเตือนผมเอาจริงๆ ผมก็รู้ตัวว่าช่วงนี้ใช้เงินเยอะ แต่เข้าใจฟิลปะ พอมีแม่งก็อยากใช้ ผมไม่เคยมีขนาดนี้ไง พอหาได้เยอะแม่งก็ใช้เยอ

“ทำไมอ่ะนิ้ง มาก็หน้าบึ้ง กลับก็ไม่คุยกับเรา เป็นไร”จนตอนกลับผมมีปัญหากับนิ้ง เอาจริงๆ ทั้งวันที่อยู่นี่ก็ไม่มีไรมาก มันก็แค่สังสรรค์ ผมก็สนุกดี แต่ที่ไม่สนุกคือเมียผมเล่นหน้าเครียดตั้งแต่มายันกลับเหมือนเก็บไม่ได้ จนผมมาส่งเธอเพราะเดี๋ยวก็ต้องขึ้นไปด้วยกันนิ้งก็ไม่คุยด้วยตลอดทาง จนผมเริ่มไม่ไหว“...”“เราถามก็ตอบดิ”“... เราเหนื่อยอ่ะ อึดอัดด้วย” นิ้งพูดออกมาตรงๆ ผมชะงักไปหน่อย ก็พอรู้อยู่ว่าเธออึดอัด แต่มันเป็นงานของผมอ่ะ “เราไม่รู้ว่าเราไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไงอ่ะ มันไม่เหมาะกับเราเลยนะฉลาม”“...”“... เราไม่รู้ว่าเราอยู่กับฉลามตอนนี้อยู่ไปทำไมอ่ะ อยู่ไปก็เหมือนใครก็ไม่รู้” ผมนิ่งไปพอเห็นว่านิ้งร้องไห้ตอนนั้น ไม่รู้เธอเก็บมากี่วัน แต่มันนานแล้วที่ผมไม่เห็นเธอร้องไห้เอาจริงๆ ผมพอเห็นอยู่ว่านิ้งอึดอัดตลอดตั้งแต่ผมมีเงิน แต่ไม่คิดว่าเธอจะปล่อยมาวันนี้“นิ้ง”“ฉลามมีเงินแล้วมีความสุขเหรอ”“...”“... แต่ทำไมเราไม่มีความสุขเลยอ่ะ”ผมชะงัก ใจแม่งหล่นไปที่ตีน เพราะที่ผ่านมาผมคิดมาตลอดว่าผมหาเงินเพื่อเธอ หลายเดือนแล้วที่ผมทำสำเร็จ ผมมีตังค์ ซื้อของผ่อนรถปลดหนี้ให้แม่ได้ นิ้งอยากได้ไรผมให้หมด

“เราค่อยๆ คุยกันได้ปะ เราไม่ได้ตั้งใจ”“...”“รู้ว่าแม่งยาก แต่อยากให้เธอเข้าใจว่าเรารักเธอคนเดียว”“ถะ... ถ้าฉลามรักเราคนเดียว” เธอร้องไห้จนทั้งหน้าทั้งจมูกแดงเป็นปื้น เธอยอมลดอารมณ์ลงมาคุยดีๆ กับผมก็จริง แต่พอผมอยากเข้าไปปลอบ นิ้งก็ถอยหลังหนี “ฉลามจะไม่ทำกับเราเเบบนี้”“...”“เรากลับมาคืนดีเพราะเราคิดถึงฉลาม... เราให้อภัยฉลามได้ทุกครั้ง”“...”“แต่ฉลามรับได้เหรอ ถ้าเราไปนะ... นอนกับคนอื่น”รับไม่ได้ว่ะผมคิดในใจ ผมเองก็รู้ว่าตัวเองก็ทนไม่ได้ถ้าเจองี้กับตัวเอง แล้วผมก็กำลังทำแบบนี้กับคนที่ผมรัก ผมจะพูดเหี้ยไรไปแม่งก็ไม่มีผล เพราะยังไงสุดท้ายมันก็จบที่ผมไปนอนกับคนอื่นนอกกายก็เหมือนนอกใจแหละว่ะมึงยอมรับเหอะ“เธอจะโกรธเราไงก็ได้”“...”“แต่ขอแค่ไม่เลิกอีก ได้มั้ยวะนิ้ง” ผมอาจจะเห็นแก่ตัวที่อยากยื้อเธอไว้ทั้งที่ตัวเองทำผิดขนาดนั้น แต่ผมแม่งอยู่ไม่ได้จริงๆ ถ้าไม่มีเธอ“ระ... เราไม่รู้ว่าจะให้ความเชื่อใจฉลามได้เท่าไหร่”“...”“... เราไม่รู้อ่ะ”นิ้งตอบกลับมาแค่นั้น แต่แค่นั้นก็พอ ผมรู้แล้วว่ะยังไงก็ไม่เหมือนเดิมรอบนี้ผมไม่ได้ไปลงที่เหล้า แต่มาหาเพื่อนกลุ่มใหม่ความรู้สึกผมแม่งดิ่งตั้งแ

ผมเรียกไม่ทัน พอจบคำนั้นนิ้งก็รีบวิ่งขึ้นสองแถวไป ผมไม่รู้จะทำไงนอกจากขับเวฟตาม ตามจนกว่าวันนี้เธอจะคุยกับผมคนตัวเล็กมองหน้าผมจากรถสองแถว เธอหันหน้าหนีตอนที่ผมยกมือส่งสัญญาณว่าให้ลงมาคุยกันดีๆ จะลงจอดป้ายหน้าก็ได้แต่นิ้งไม่ลงว่ะแล้วรู้ปะว่าเธอกับเพื่อนไปที่ไหนกันป้ายร้านเหล้าแทบกระแทกหน้าผมผมตกใจเพราะไม่คิดว่านิ้งจะมาร้านแบบนี้กับเพื่อน ตอนคบกับผมเธอไม่มีเรื่องอะไรพวกนี้ให้กวนใจ ผมคิดว่าเธออาจจะมาเพื่อประชดผม หรือมาเพราะเพื่อนชวน หรืออะไรก็ได้แต่ดีแล้วว่ะที่ตามเธอมาเอาตรงๆ ผมแม่งไม่กล้าไปดึงเธอจากโต๊ะที่นั่งกับเพื่อน เลยได้แต่นั่งโต๊ะหลังเธอ มองเธอว่าทำไมเธอถึงคิดมาที่แบบนี้ ตอนมีผม ผมรู้อยู่แก่ใจไงว่าผมดูแลเธอได้ แต่เธอมาแค่กับเพื่อนผู้หญิงแบบนี้ เธอแน่ใจได้ยังไงว่าดูแลตัวเองได้ผมมองจนเห็นว่าร้านไหลไปสักพัก ไหลจนเริ่มจะเที่ยงคืน นิ้งก็ยังนั่งอยู่กับเพื่อนไม่ยอมกลับบ้านผมก็จะนั่งรออยู่งั้นจนกว่าเธอจะกลับผมรอจนเห็นว่ามีผู้ชายกลุ่มนึงเดินมาขอเบอร์นิ้ง ตอนแรกผมจะลุกแล้ว ถึงจะเป็นคนแบบไหนผมพร้อมชนทั้งนั้นอ่ะถ้ามายุ่งกับแฟนผมแต่ผมแม่งก็ชะงักเพราะผมลืมไป ว่าผมไม่ใช่แฟนเธอแล้วผม

“นิ้ง อย่าตบดิ” ผมพูดกับเธอเสียงอ่อนลงตอนที่นิ้งทุบหน้าผมไม่หยุด พอเห็นว่ายังไงเธอก็ไม่หยุดผมเลยรั้งท้ายทอยเธอขึ้นมากอดไว้แล้วถอดเสื้อเธอออกเองนิ้งร้องไห้หนักกว่าเดิมตอนที่ผมโยนเสื้อเธอไปทางอื่น ดันเธอนอนลงแล้วลูบแก้มเธอเบาๆ“ไม่เอานะ”“...”“ฉะ... ฉลามไปนอนกับคนอื่นมาแล้วอ่ะ” เสียงเธอสั่น เพราะเธอร้องไห้หนักจนผมชักกลัวว่าเธอจะหอบจนสลายหายไปกับตา “เรากลัวว่ามันจะไม่ได้มีแค่ของเราคนเดียว”“...”“... แค่หน้าฉลามเรายังไม่อยากมองเลย”“ก็ไม่ต้องมอง”ผมกระซิบเสียงหนักข้างหูเธอตอนที่อ้อมด้านหลังเธอแล้วปลดตะขอชั้นในออก นิ้งสะดุ้งเฮือก เธอดันผมออก แต่ผมก็ถลกชั้นในกับเสื้อกล้ามเธอขึ้นมาได้ แล้วก้มลงไปจูบหน้าอกเธอหนักๆนิ้งทำท่าจะตบหน้าผมอีก แต่ผมคว้าข้อมือเธอไว้ได้ ลมหายใจของเธอสะดุดตอนที่ผมร่นกระโปรงเธอขึ้น แล้วดึงซับในของเธอลงมา“ฉลาม... เราไม่เอาแบบนี้” ร่างเล็กร้องไห้อยู่ตรงหน้าผม เธอพยายามดิ้นแต่ผมก็กอดเธอไว้ ก่อนที่จะถอดกระโปรงเธอลงด้วยนิ้งทั้งดิ้นทั้งผลักผม เธอเหมือนไม่อยากอยู่ใกล้ผมเลยว่ะ ไม่อยากให้ผมยุ่งกับตัวเธอหรืออะไรเลย เธอทำเหมือนเกลียดผมมาก และยิ่งเกลียดมากขึ้นที่ผมพยายามบังคับ