Hood X Mania จีบเเบบผู้ชายฮาร์ดคอ のすべてのチャプター: チャプター 371 - チャプター 380

ฉันนิ่งไป เพราะเขามีความคิดแบบนี้นี่เองถึงได้ตามใจฉันตลอด เขาไม่กล้าที่จะเอาแต่ใจกับฉันเหมือนเมื่อก่อนเพราะว่าเขากลัวจะทำให้ฉันเสียใจ... จริงๆ แล้วเขากำลังกลัวอยู่นี่เอง“ฉลาม”“...”“ถ้าที่เป็นอยู่ตอนนี้ฉลามกำลังฝืนตัวเองก็ไม่ต้องหรอก” ฉันฝังใจก็จริง อยากเอาคืนบ้างก็จริง แต่ได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วฉันก็ทำไม่ลง “... เป็นเหมือนเดิมก็ได้นะ”“...”“เรายกโทษให้แล้ว”... ไม่น่าไปพูดแบบนั้นเลย“ถ้าเห็นคุยกับผู้ชายเรื่องอื่นที่ไม่ใช่งาน”“...”“โดน”“แต่เค้าก็เพื่อนเรามั้ยอ่ะ” ฉันงอแง พอพูดไปแบบนั้นวันต่อมาที่มารับฉันฉลามก็เปลี่ยนไปเลย เขายังนิ่งเหมือนเดิมนะ ใจเย็นขึ้น แต่เริ่มกลับมาดุมาบังคับอะไรฉันตรงๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว“เอาจริงๆ เราไม่ชอบหน้ามันตั้งแต่เมื่อวาน แต่ไม่อยากทำไร”“...”“เดี๋ยววันนี้จะมาเฝ้า”“ฉลามไม่ต้องไปทำงานเหรอ” ฉันถามเพราะจำได้ว่าเขามีงานจนถึงสองทุ่มนี่นา“ไม่มี”“...”“เราว่าจะลาออกมาทำอู่เหมือนเดิม” ฉันเบิกตาโต“ทำไมอ่ะ”“ช่วงนี้พอทำงานนี้แล้วห่างเพื่อนเก่าว่ะ” เขาลูบหัวตัวเอง “เงินเก็บก็ยังมี เราลาออกมาทำอู่เหมือนเดิมก็ดี”“...”“แต่ไม่ไปทำงานผับไอ้วินแล้ว นิ้งน่าจะไ

ผมเชื่อว่าไม่มีผู้ชายคนไหนตามใจแฟนเท่าผมไม่มีใครดีเท่าผมผมคิดเข้าข้างตัวเองตอนที่ยืนดูดบุหรี่อยู่หน้ามอไซค์ตัวเอง เวฟคันใหม่แต่รุ่นเดิม นิ้งซื้อบะหมี่หมูแดงที่หน้าปากซอย เพราะผมว่าเธอจะลงไปแค่นี้ทำไม จะซื้อข้าวก็ขับไปหน้าปากซอยเลยจุดจบของคนกินเผ็ดได้ไม่มากบะหมี่หมูแดงแต่ผมดูดไกลเธอนะ ไม่ได้ยืนใกล้ๆ ดึกๆ มันเสี้ยนแต่ไม่อยากดูดในห้องเธอ ถึงจะเป็นนอกระเบียงก็รู้สึกผิด ผมเลยมาดูดอยู่ตรงหน้าร้านข้าวมันไก่ผมให้เสรีภาพเธอไง โตแล้วต้องซื้อเองแค่ผมเลี้ยง“... ฉลาม นี่เงินทอนนะ” นิ้งพูดกับผมตอนที่เสร็จแล้ว เธอส่งแบงค์คืนให้แต่ผมคิดว่าจะไม่เอา“เอาไปเลย” ผมพูดแล้วขึ้นคร่อมเวฟ “เราให้”“ทำไมอ่ะ”“ค่าขนมก็ได้ เผื่อหิว” ผมพูดว่างั้น แล้วเดี๋ยวจะแวะเซเว่นก่อนถึงหอเธอด้วย ผมว่าจะซื้อกรองทิพย์เพิ่ม ที่ห้องเหลืออยู่ซองนึง ซื้อเผื่อไว้ฉุกเฉิน“เราไม่เอาหรอก เอาคืนไปเถอะ”“เอาไปเหอะ”“แต่เรา...”“จะขึ้นมั้ยอ่ะ เดี๋ยวเราจะแวะเซเว่น” ผมเปลี่ยนเรื่องคุย ผ่านมากี่เดือนก็ยังขี้เกรงใจเหมือนเดิมห่างไปหกเดือนก็ดี เราคุ้นกันบ้างเวลาอยู่บนเตียง แต่พออยู่ด้วยกันก็แทบลืมว่าอีกฝ่ายเป็นยังไงแม่งก็เหมือนได้ดูใ

“เดินหนีนี่กวนตีนกูเหรอไอ้ห่า” มันด่าผมก่อนจะถุยน้ำลายใส่หน้า “กากแต่เสือกตัวใหญ่งี้ใครใช้ให้มึงมาเกิดวะ”“...”“ชิงหมาเกิดแน่เลยงี้”“ปล่อย” ผมพูดสั้นๆ พยายามเก็บอารมณ์ดิบด้วยการพูดเสียงอ่อน รู้ว่ามันใช้ไม่ได้แต่เสือกพูด“ไรวะ พูดกับห_อยู่เหรอ”“ปล่อย” มือผมกำหมัดแน่น นับหนึ่งถึงสิบในใจ“เสียงมึงเบาชิบหายเลยว่ะ พูดหา_วยไรอ่ะ”“...”“เฮ้ย เงียบงี้แม่งคงหา_วยจริงว่ะ” มันหันไปหัวเราะกับไอ้เด็กเวรพวกนั้น “อยากลองอม_วยกูดูปะ”“...”“อมทีเดียวพอนะมึง ไม่ต้องขึ้น”“...”“ตุ๊ดงี้เดี๋ยวกูสวนให้เลย เอาให้ขี้แตกคารูตูดอ่ะไอ้เหี้...”พลั่ก!!ผมซัดหน้ามันเต็มแรงเพราะฟิวส์ขาด เพราะปกติมันแกล้งผมแต่ไม่มีคำเวรๆ พวกนี้ ผมเก็บอารมณ์อยู่แล้ว ผมบอกแล้วว่าผมไม่มีเรื่องตั้งแต่คบกับนิ้งรอบนี้ ผมห่างจากสังเวียนมานานแล้ว มันไม่มีใครกล้าลองของกับผมมาปีกว่าผมเองก็ไม่อยากลงของกับใครแต่ลูกผู้ชาย ฆ่าได้หยามไม่ได้ว่ะผมซัดแค่นั้น แล้วขี่มอไซค์กลับบ้านแค่หมัดเดียวมันไม่ช่วยเท่าไหร่ ไอ้ห่านั้นล้มลงไปกองกับพื้น แต่ไอ้พวกเด็กเวรไม่จบ พวกมันวิ่งไล่ตามผมจนผมต้องขับมอไซค์หนี ใช้ทางที่ไม่เคยใช้ตั้งแต่ ม.ต้นไอ้การมาหนี

ฉันมองคนที่พาตัวเองออกมาอย่างหวาดกลัว เป็นเด็กอายุประมาณสิบห้าสิบหก กับคนที่ดูท่าทางจะเป็นรุ่นพี่ของพวกเขาอยู่สองถึงสามคน“นี่ไงพี่ เมียไอ้ยี่บสามอ่ะ” เด็กผู้ชายคนนึงโพล่งขึ้นมาตอนที่ยืนสูบบุหรี่ ทั้งๆ ที่อายุยังน้อยอยู่แบบนี้ “สายผมมันบอก เหี้ยนั่นแม่งไปรับทุกวัน”อีกคนคว้าแขนฉันไว้ แล้วดึงให้ไปนั่งอยู่ตรงที่นอนตรงกลางโดยที่ฉันเองก็ขัดขืนไม่ได้เพราะกลัวจนพูดไม่ออกตอนนี้ฉันอยู่ในที่ที่เหมือนบ้านของใครสักคน ในห้องเต็มไปด้วยผู้ชายกลุ่มใหญ่ ตั้งแต่ที่ดูอายุน้อยๆ ไปจนถึงผู้ชายที่ดูจะเป็นเหมือนรุ่นพี่ ย้อมผมสีทอง“แล้วแม่มึงจะไม่เข้ามาตอนที่กูติดเยช้ะ?” ฉันสะดุ้งเฮือกพอได้ยินคำพูดหยาบกร้านที่เริ่มจะไม่ปลอดภัยกับตัวเอง“เออพี่เติ้ล วันนี้แม่ขายของ”“แล้วมึงไม่ไปช่วยอ่ะ” อีกคนถามเด็กคนนั้น“ช่วยเชี่ยไรล่ะพี่ ขอค่าแต่งรถยังไม่ให้เลย แม่แม่งงก”“เออ เหมือนแม่กู”แล้วพวกเขาก็หัวเราะกันเสียงดัง ฉันทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากโทษที่ตัวเองกลัวเพราะไม่มีฉลามอยู่ตรงนั้น ยิ่งโดนขู่ว่าถ้าไม่มาด้วยหรือร้องขอให้คนช่วยชีวิตฉลามในโรงเรียนจะไม่ปลอดภัย ฉันเลยต้องจำใจมากับพวกเขา“เอ่อ...” ฉันโพล่งขึ้นมาระหว่างที่พ

[SALAMDU : SIDE]ผมให้นิ้งซ้อนรถ เราไม่ได้คุยไรกันนอกจากนิ้งนั่งเงียบผมเอามอไซค์มารับเธอ รู้ว่าเอาแต่ใจแต่ผมอยากเคลียร์กับเธอมากกว่า ถ้านิ้งยังยอมไปเคลียร์กับผมที่ห้องก็แปลว่าเธอยังมีใจให้ผมอยู่ผมคิดว่างั้นผมมาถึงห้องแปปเดียว ข้ามรายละเอียดไปเพราะผมไม่อยากเล่าไง เราไม่ได้คุยไรกันเลยนอกจากนั่งซ้อนรถเงียบๆ ผมจะเล่าทำไมนิ้งมองผมตอนขึ้นลิฟต์ แล้วผมก็มองเธอกลับเรามองหน้ากันเงียบๆ จนประตูลิฟต์เปิด ผมเลยจูงมือเธอเดินออกไปผมไม่รู้ว่าตัวเองหวังอะไรอยู่จากเธอ ไม่รู้ว่าจะคุยไรจะเคลียร์ไรกับเธอ นอกจากจะบอกให้เธอไปห้องผมก็ไม่รู้ไรเลยผมรู้แค่ว่าผมแม่งไม่อยากเป็นไอ้เทพทัต ทำตัวเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ผมตอนที่ปิดประตูเข้าห้องมันเหมือนช็อต ผมยืนนิ่ง เธอก็ยืนนิ่ง เราได้แต่มองหน้ากัน แล้วผมก็ลูบหัวตัวเอง“คุยไรดี”แล้วถามเธอออกไปแบบโง่ๆ[SALAMDU : SIDE END]“คุยไรดี”ร่างสูงถามขึ้นมาตอนที่ลูบศีรษะตัวเอง แล้วฉันก็มองเขา อยู่ดีๆ ก็พรั่งพรูทุกอย่างออกมา“... เราไม่ชอบเลยที่พอคุยกันไม่เข้าใจฉลามก็เอาแต่บอกเลิกเรา ให้เราไปหาคนอื่น” ฉันไม่ชอบจริงๆ นะ เลยไม่พูดอะไรเลยหลังจากตอนนั้นยังไงล่ะ “เราแค่ชอบฉลามคนใ