Divorce Me Now, Mr. Peters! のすべてのチャプター: チャプター 401 - チャプター 410

Sumunod si Diana sa tingin ni Benjamin at nakita lang niya ang ilang likuran ng mga tao, pero si Celestine ay matagal nang nawala roon.Hindi napigilang kabahan ni Veronica para kay Mr. Peters.Hindi alam ni Diana na nagkita sina Mr. Peters at Celestine sa biyahe niyang ito sa ibang bansa. Kung alam lang niya, siguradong may nagawa siyang mali!“Matagal na tayong hindi nagkikita, kumain naman tayo ngayon? Kahit saglit lang, o.” Hinila ni Diana si Benjamin sa kanyang braso at malambing na nagsalita, “Gustung-gusto ko talagang kumain ng steak sa SK, isama mo naman ako ro’n.”Tumango si Benjamin. May gusto rin siyang pag-usapan kasama si Diana kaya pumayag siya.“Diana, kamusta na ang Mama mo? Okay na ba siya?” biglang tanong ni Benjamin tungkol kay Mary.Napakunot ang noo ni Diana at uminit ang ulo. “Benj, alam mo ba? Kinidnap ni Celestine ang mama ko! Buong magdamag siyang nakabitin sa mataas na building! Paano niya nagawang gawin 'yon sa Mama ko?! Ang sama-sama niya! Dinamay niya pa t

Mabilis na tinulungan ni Celestine si Shiela na makatayo.Maya-maya, may ilang lalaki na lumapit sa kanila at nagsalita."Hoy, ibaba mo siya," sabi ng isang lalaking may maikling buhok. Kulay blonde.Tiningnan sila ni Celestine at napagtanto niyang sila ang may kagagawan ng nangyari kay Shiela.Pero bakit nila ginawa iyon?"Kaibigan ko siya, at gusto ko siyang isama sa pag-alis ko rito sa bar," diretsahang sabi ni Celestine.Nagtinginan ang mga lalaki at nagsimulang tumawa. Ang taong gusto nilang kunin, basta na lang niyang sasabihing isasama niya palabas ng bar?"Mas mabuting alam mo ang ginagawa mo at huwag mo kaming piliting gumawa ng masama," wika ng isa habang lumapit at matalim ang tingin kay Celestine."Sa tingin ko, ayos din tong si ate girl e. Bakit hindi na lang natin siya isama sa plano? Pwede rin naman iyon, ah" sabi ng isang kalbong lalaki habang itinuro si Celestine at hinihimas ang kanyang baba.Nangusot ang mata ni Celestine dahil sa kanyang narinig."Maganda nga nama

Pagbalik ni Celestine dala ang tubig isang basong tubig, nakasandal na si Shiela sa balikat ni Sean. Wala pa rin itong malay.Tumingin si Sean kay Celestine at nagsalita sa paos na tinig, “Celestine, ihahatid na kita pauwi. Hintayin mo ko, ah.”Kumunot ang noo ni Celestine nang marinig iyon. Madilim ang paligid kaya hindi niya napansin ang halatang marka ng halik sa leeg ni Sean na kagagawan ni Shiela.“Hindi na kailangan na ihatid mo pa ko sa amin.” Gusto sanang hilahin ni Celestine si Shiela mula sa mga bisig ni Sean ng mga oras na iyon.Pero mahigpit ang kapit ni Shiela kay Sean kaya hindi siya mahila ni Celestine.“Ha? Bakit parang ayaw mong sumama sa akin pauwi?” ani Celestine.“Shiela! Ano ba?!” tawag ni Celestine sabay lagay ng malamig na tubig sa mukha nito.Dumilat si Shiela.Suminghot siya at mahina, ngunit malumanay na nagsabi, “Hmm.”“Ihahatid na kita, kaya bitawan mo na siya. Hindi mo na siya kailangan,” ani Celestine, halatang nai-istress na sa mga nangyayari.“Huwag mun

Umamin si Celestine na natuwa siya sa pictures ni Shiela at Sean. pero syempre, hindi niya iyon pinakita sa kanyang kaibigan dahil alam niyang lalo lang itong maiinis sa sitwasyon.Kitang-kita na nga niya na wala talagang magandang impression si Shiela kay Sean, puno lang ng pagkasuklam ang buong pagkatao niya tuwing nababanggit ito sa usapan.Pero mas lalo niya ngayong kinamumuhian ang sarili niya dahil nagpadala siya sa alak niya sa katawan. May kung ano pang nilagay sa inumin niya kaya lalo siyang nainis.Umupo siya mag-isa sa sulok, hawak-hawak ang kanyang buhok gamit ang dalawang kamay, may bakas ng pagkalito sa kanyang mukha. Para bang may labanan siyang pinagdadaanan sa kanyang isipan na hindi niya matanggap.“Bakit ko ba hinalikan si Sean? Ano bang nasa isip ko? Nababaliw na ba ko kagabi?”“Ang dami-daming tao sa bar, kay Sean pa talaga ako kailangang humalik? Sana man lang sa hindi kilala na tao, hindi ba?”“Nakakahiya! Bakit si Sean Vallejo pa?!”Lumapit si Celestine at tina

Sa Ospital.Naghihintay si Celestine sa elevator nang bigla niyang makasalubong sina Louie at Mary.Nang makita siya ng dalawa, bumigat ang kanilang mga mukha.Akala ni Celestine ay tapos na ang lahat, basta’t hindi na siya muling gagambalain ng pamilya Valdez, wala na rin siyang balak na magkimkim pa ng galit sa kanila.Nahihiya si Mary kaya iniwas niya ang tingin at hindi naglakas-loob na harapin si Celestine.Pumasok si Celestine sa elevator nang hindi nagsasabi ni isang salita sa kanila.Pagkaalis ni Celestine, saka lamang nagsalita si Louie, “Mama, minsan na tayong napahiya, kaya huwag mo nang ulitin, huwag mo nang tutukan si Celestine. Hayaan mo na siya simula ngayon.”“Ah!” Malalim ang buntong-hininga ni Mary, halatang may pagsisisi sa kanyang nagawa kay Celestine. “Napaka-pabaya ko! Hindi ko dapat ginawa iyon!”“Louie, talagang pinoproblema ko ang kapatid mo. Nasaan na kaya siya ngayon?” Naiinis talaga si Mary.Kumunot ang noo ni Louie, dahil sa usapan ng tungkol sa kanyang ka