Tous les chapitres de : Chapitre 501 - Chapitre 510

“Mahal lang kita. Kung hindi dahil sa pagmamahal ko sa iyo, hindi ko gagawin ang lahat ng kahibangang ‘to! Maniwala ka sa akin!” Nakaluhod si Diana, bahagyang nakasubsob sa gilid ng kama.Napunit ng basag na salamin ang braso niya at unti-unting sinisipsip ng damit ang dugo hanggang mabasa ang manggas.Hindi niya mahawakan ang braso ni Benjamin, kaya kumapit siya sa kumot ng kama. Namumula ang mga dulo ng daliri niya, at nanginginig ang boses na puno ng hinanakit.“Kung hindi dahil sa pagmamahal ko sa’yo, bakit ko tatalikuran ang pagiging anak ng prominenteng pamilya para lang manatili sa tabi mo nang tahimik?!”“Manahimik sa tabi ko?” Tumitig si Benjamin, puno ng pagdududa at poot ang mga mata. “Ibig mong sabihin, naaapi ka noon nang hindi ko alam?”Mariing kinagat ni Diana ang ibabang labi at napahikbi. “Hindi ba’t naaapi naman talaga ako ni Celestine noon? Siguro nga, hindi mo lang nakikita.”Narinig iyon ni Veronica at napatawa ng mapait. “Miss Diana, ikaw na ba ang magsasabi kay

Hindi matanggap ni Diana ang lahat ng nangyayari. Hindi pwede!Naglakad siya palapit kay Benjamin na tila nawawala sa sarili, at nang hahawakan na ni Benjamin ang pinto upang lumabas, mabilis niya itong isinara.“Huwag kang aalis, please! Huwag! Maniwala ka sa akin, lahat ng pinakita kong pagmamahal, iyon totoo iyon!” sigaw ni Diana.“Ah, ganun? Alam mo, wala akong pakialam. E di, totoo kung totoo! Pero wala na akong natitirang pang-unawa sa’yo. Naiintindihan mo ba iyon?”Umiiling siya, ang mga mata'y puno ng luha, ang iyak niya'y nakakabingi at nakakabagabag ng damdamin.“Pero... wala ka bang awa sa’kin? Benjamin! Ilang taon na akong nasa tabi mo! Kung hindi ko ito ginawa, kailan mo pa ako titingnan? Please. Patawarin mo na lang ako at mag-umpisa tayo ng bagong buhay. Pwede naman iyon, hindi ba?” hagulgol niya, puno ng pighati at desperasyon ang kanyang tono.Ngunit ang puso ni Benjamin ay tila bato na noong mga oras na iyon. Talagang wala na siyang pakialam.Wala na siyang nararamda

Malapit lang naman ang daan papuntang airport, pero hindi niya maintindihan kung bakit parang hindi siya makarating doon kahit gusto niya.Parang imbes na lumapit, lalo pa siyang napapalayo dahil sa mga kagagawan ni Diana!Palapit na nang palapit ang oras ng flight ni Celestine, ngunit ni anino ng airport ay hindi pa rin niya makita!Humikbi si Benjamin at muling dinampot ang kanyang cellphone.Ang malakas na ulan sa labas ng bintana ay tila nananadya, parang alam nitong may isang taong nagkasala at ngayo’y pinarurusahan ng walang humpay.Walang sagot sa mga messages si Celestine. Wala ring tawag na bumabalik kay Benjamin.Nang muling tumawag si Benjamin, isang malamig na automated voice ang narinig niya, ang numerong ito ay hindi na active.Wala na.Talagang handa na siyang umalis. Pati ang number niya, ipinacancel na niya!Hindi makapaniwala si Benjamin.Simula pa noong high school, iyon na ang number dala-dala ni Celestine. At ang unang number naka-save sa kanyang cellphone noon ay

Napabuntong-hininga si Veronica at inutusan ang driver na bilisan pa nang bilisan ang pagpapatakbo.Pagkatapos bawiin ni Benjamin ang kanyang kamay, muling sinara ang bintana ng sasakyan.May kaunting init nang bumalik sa loob ng kotse, ngunit ang lamig na bumalot sa puso ni Benjamin ay unti-unting kumalat sa kanyang buong katawan, tila ba sasakmalin siya nito.Mula sa pag-iwas sa kanya noon hanggang sa matinding pagsisisi ngayon. Sa nakalipas na tatlong taon, napakaraming mali ang nagawa niya kay Celestine, at paulit-ulit niya itong binigo.Nakatitig si Benjamin sa bintana, at ang pamumula ng kanyang mga mata kasabay ng katahimikan, ay pawang sumisigaw ng pagsisisi.Ni hindi niya maisip kung ano ang mangyayari kung sakaling si Diana, ang babaeng niloko siya ng tatlong taon, ang tunay niyang napakasalan! Siguro ay hindi niya kakayanin iyon.Samantalang si Celestine ang totoong nagligtas sa kanya... siya dapat ang nakatanggap ng lahat ng pasasalamat at pagmamahal niya pero hindi nangya

“So, I admire you, Celestine. Ikaw ang nagligtas kay Benjamin, pero sa napakaraming taon, ni minsan ay hindi mo binanggit sa kanya ang totoo.” Ibinuka ni Rico ang kanyang mga kamay, puno ng tanong ang mga mata.Isang tanong na dumadagundong, totoo bang siya ang nagligtas kay Benjamin?Kahit noong ikinasal sila ni Benjamin, hindi man lang niya sinabi na siya ang nagligtas dito.Paano niya nagawa iyon?Sa alaala ni Rico, si Diana, hindi lamang ito binanggit paulit-ulit niya itong ipinagmamalaki, araw-araw, bawat sandali ng buhay niya kasama si Benjamin ay bukang-bibig niya ito. Ibang-iba kay Celestine.Naalala pa ni Rico ang isang taon, nang bumalik siya sa bansa para mag-asikaso ng mga dokumento. Nag-organize si Sean ng isang salu-salo para sa kanilang tatlo, ngunit dumating si Benjamin kasama si Diana, hindi si Celestine.Lumabas si Benjamin para sagutin ang isang tawag, at nakipag-usap siya kay Diana. Halos hindi ito tumigil sa pagkukuwento kung paano siya muntik nang mamatay para i