Lahat ng Kabanata ng The Zillionaire's Abandoned Wife: Kabanata 411 - Kabanata 420

Nawala lang ng tuluyan ang utak ni Helios sa babae sa kaniyang imahinasyon nang marinig niya ang mahinang ungot mula kay Yanyan na nakayakap pa rin sa kaniyang bewang. Para siyang natauhan sa kasalukuyan, napatingin sa nanliliit na mata ng kaniyang pamangkin.“Uhm…” mahinang tinig iyon ni Yanyan, na nakataas ang mukha, nakakunot ang noo, at parang kinakausap siya gamit ang mga matang nangingislap pero may lungkot.Agad siyang yumuko, itinutok ang kaniyang atensyon sa parehong bata na hanggang ngayon ay nakayakap pa rin sa kaniyang bewang. Niluhuran niya ang dalawa, pinantay ang kanilang mga mata para makita kung anong bumabagabag sa kaniyang pamangkin.“What’s wrong, sweetheart?” malumanay niyang tanong, marahang hinahaplos ang buhok ni Yanyan. “Kanina lang, both of you were smiling ear to ear. Why the sudden frown on my favorite girl’s face?”Saglit na kumipot ang labi ng bata, halos maiyak habang hinahabol ang hininga, bago ito sumagot. “Uncle…” sinimulan ni Yanyan, nagsisimula pa l

Pagkatapos ng masaganang hapunan na puno ng tawanan at simpleng kulitan ng magkaibigang bata, kapansin-pansin ang tila masayang liwanag na bumabalot sa paligid ng mansyon. Hindi man sanay si Helios na magkaroon ng ganoong kasigla sa kanyang tahanan, ay hindi niya maiwasang mapansin kung paanong napupuno ng init at kulay ang kanyang mundo sa piling nina Yanyan at Xyza. Ngunit, gaya ng dati, pinipili niyang manatiling tahimik, itinatago ang lambot na unti unting sumusulpot sa kanyang malamig na pagkatao.Tahimik sa unang tingin ang paligid, ngunit sa loob ng banyo ay para bang may maliit na karnabal ng tawanan at sigawan. Ngayon ay nandoon ang dalawang bata, abala sa kanilang sariling gawain habang naghahanda para matulog. Si Yanyan, nakataas ang buhok gamit ang isang maliit na clip na hugis bituin, samantalang si Xyza ay naglalaro ng bula sa kanyang palad, pilit na ginagawang parang ice cream cone.“Ano ba, Xyza!” reklamo ni Yanyan habang tinitingnan ang kaibigan na nakatawa nang ma

She doesn’t need to know. Not now.Kahit na halos mapako na sa kinatatayuan si Helios, ngunit mabilis din niyang binago ang tono ng usapan. Pinilit niyang ngumiti, kahit bakas ang kaba sa kanyang mga mata. “This—” huminga nang malalim si Helios, pilit pinapakalma ang boses. “—is my little surprise for you, my little niece.” May tipid na ngiti siyang pinakawalan, ngunit malamlam iyon, pilit at may halong bigat na pilit niyang ikinukubli.Nagkatinginan ang dalawang bata, parehong puno ng pananabik. Halos sabay pa na bumukas ang maliit na bibig. “Surprise?!”At bago pa man muling makapagtanong si Yanyan, maingat na binuksan ni Helios ang kahon. Isang banayad na tunog ng maliit na click ang umalingawngaw, kasabay ng pag unfold ng takip.Kasabay ng pagbukas ng takip, isang lumang litrato ang tumambad sa tatlo. Doon, sa gitna ng kulay rosas na velvet lining, nakapatong ang isang litrato. Kuha ito ng isang sanggol na nakabalot sa malinis na puting lampin, nakahimlay sa isang clear crib ng

Naroon pa rin si Sebastian, nakatayo sa bungad ng pinto, at sa loob ng ilang segundo ay tila bumagal ang mundo para kay Trixie. Hindi na hinintay ni Sebastian na imbitahan siya. Binuksan niya nang tuluyan ang pinto at maingat na pumasok, bitbit pa rin ang tray. Walang salita, pero ang bawat hakbang niya ay tila may bigat. Ang bawat tiklop ng balikat niya, ang bahagyang pagtaas ng sulok ng labi—lahat iyon ay nagsisigaw ng kumpiyansa.Ang liwanag mula sa bukas na kurtina ay tumama sa matangos na ilong nito at sa mamula mulang balat na waring kabubura lang ng huling halik nila kagabi.Hindi agad nakapagsalita si Trixie. Parang natuyuan ng laway ang lalamunan niya. Paanong hindi? Nakita pa lang niya si Sebastian, nagsimulang bumalik sa isipan niya ang lahat ng nangyari kagabi. Ang bawat halik, ang bawat ungol, at ang bawat salitang hindi niya inakalang muli niyang maririnig sa kanya.With that, ang problema niya sa pag aalalalang baka malaman ni Xyza na magkasama sila ngayon ni sebastian

“If one day, hypothetically… you’d find out that we actually have another child aside from Xyza… What would you feel?”Sebastian didn’t move. Ang mga mata niya ay nakapako kay Trixie, parang sinusubukang basahin kung biro lang ba iyon o may laman. At nang makitang seryoso ang mukha ng babae, marahang bumigat ang kanyang ekspresyon.Trixie watched as his expression slowly shifted. Mula sa pagkagulat, naging malalim, at halos hindi na mabasa.“Another child?” he repeated, mababa, parang sinisipat kung totoo ang narinig niya. “Trixie, what are you trying to say?”“Nothing,” mabilis niyang sagot, umiwas ng tingin. “I told you… hypothetical question lang. Like… for instance. I-I’m just curious, Seb.”Pero hindi na bumitaw ang tingin ng lalaki. His eyes were searching her, studying her face, her voice, her trembling hands.And then, slowly, Sebastian sat up straighter. “Trixie,” he said in that deep, quiet tone that always demanded the truth. “Hypothetical or not… you wouldn’t ask that if i