All Chapters of ไม่ต้องการเศษใจ: Chapter 51 - Chapter 60

60 Chapters

บทที่51

เทียนหอมยอมขึ้นรถให้สิงห์มาส่งที่บ้านระหว่างทางมานั้น ชายหนุ่มก็หันไปมองเด็กสาวพร้อมการถอนหายใจบ่อยๆ "เจ็บไม่นานหรอก เดี๋ยวก็หาย ทำใจเถอะ" "หนูรู้ว่าต้องถึงวันนี้เข้าสักวัน หนูไม่ได้ทำตามที่พี่บอกแต่แรก หนูรักเขา รัก ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาไม่รักหนู" "บางอย่างก็ไม่ได้เกิดมาคู่กัน เธอกับนายอาจมีกรรมร่วมกันมาก็ได้ อีกอย่างนายเขาอาจจะรักเธอ แต่เป็นความรักที่ไม่อาจรักได้ มันเลยเป็นแบบนี้ไง" "ก็ดีเหมือนกันค่ะ จบแบบนี้ หนูควรดีใจสิ ไม่ใช่มานั่งร้องไห้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากเป็นที่สองหรอก ทุกคนอยากเป็นที่หนึ่งกันทั้งนั้น หนูอยากได้ใจเขาแต่เขาให้อีกคนไปแล้ว แค่เศษใจ คงไม่มีใครอยากได้" เธอพูดปลอบตัวเองทั้ง ๆ ที่น้ำตายังคงไหลไม่หยุด สิงห์รู้ว่าความรักมันเจ็บขนาดไหนแต่ก็ไม่รู้ว่าจะปลอบเทียนหอมอย่างไร เวลาคงเป็นเครื่องพิสูจน์ทุกอย่างเอง ส่วนมาร์คัสใช้เวลาหลังจากนั้นตกลงกับพิมพ์รดาอยู่ในคอนโดหรูของเขา โดยมีเพื่อนรักนั่งเป็นพยานให้ ชายหนุ่มนิ่งมากสายตาของเขาว่างเปล่า ส่วนพิมพ์รดาก็เอาแต่ถามว่าทำไมทำกับเธอแบบนี้ แต่เขาก็ยังไม่ตอบสิ่งที่เขาพูดออกมาคือ เขาจะแต่งงานกับพิมพ์ เป็นคำพูดเดียวที่เขาพูดออกม
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

บทที่52

เทียนหอมหันหน้ามาสบตากับมารดาของเธอ เงินจำนวนหนึ่งล้านบาท ที่เป็นเพียงกระดาษใบเล็กถูกยื่นให้เธอกับแม่ พิมพ์รดาคงคิดมาดีแล้วไม่อย่างนั้นไม่ยอมจ่ายเธอมากขนาดนี้เป็นแน่ "ทำไม หรือมันน้อยไป" "อันที่จริงคุณไม่จำเป็นต้องให้พวกเราก็ได้ ยังไงฉันก็ไม่ให้ลูกสาวไปยุ่งกับพวกคุณแน่" "แม้ว่าป้าจะบอกลูกสาวไม่ให้ไปยุ่งกับคนของฉัน แต่ฉันก็ไม่สบายใจอยู่ดี เพราะมาร์ เขารู้ว่าลูกป้าอยู่ที่ไหน สิ่งเดียวที่จะทำให้ฉันสบายใจได้คือ ป้ากับลูกสาวต้องย้ายออกไปจากที่นี่ ไปอยู่ที่ไหนก็ได้ที่มันไกลพอ ป้าเข้าใจใช่ไหม" คำพูดของสาวสวยนักธุรกิจมันทำให้เทียนหอมรู้สึกได้ว่า เธอน่าจะรักมาร์คัสมาก อีกอย่างเงินจำนวนนี้ก็ไม่ใช่น้อยๆ เธอเองก็ไม่อยากจะรับไว้แต่... "สิ่งที่คุณกลัวคือ กลัวว่าเขาจะมาหาหนูใช่ไหม" "ใช่!" "ที่จริง หนูไม่อยากได้เงินคุณสักนิด แต่ถ้าคุณอยากให้เราย้ายไปอยู่ที่อื่นที่ไกลจากที่นี่ ทุกอย่างต้องใช้เงินลงทุนทั้งนั้น ก็ได้ค่ะ หนูรับเงินคุณไว้ และจะย้ายออกจากที่นี่ เรื่องจะได้จบ" "เทียน!!" เด่นดวงโพล่งเสียงเรียกชื่อลูกสาว ทว่ามือบางของเทียนหอมก็หยิบไปที่กระดาษแผ่นนั้นเป็นที่เรียบร้อย จากนั้นเธอก็ให้สั
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

บทที่53

สิงห์กลับมารายงานเจ้านายที่รอฟังข่าวของวันนี้อยู่ที่บริษัทของเขา การบอกเล่าของสิงห์ทำให้คนฟังขมวดคิ้วหนาลงจนเห็นได้ชัด มาร์คัสหลับตานึกตาม พร้อมความคิดต่าง ๆ เรื่องรถที่เข้าไปที่ตลาด พอจะเดาออกได้บ้าง ว่ารถคันนั้นน่าจะเป็นรถของว่าที่ภรรยาตนแน่ "แน่ใจใช่ไหมว่าเป็นสีบรอนซ์" "แน่ครับนาย แถมร้านที่ขายของข้างกันเขายังบอกอีกว่า เป็นผู้หญิงสองคนรูปร่างหน้าตาดีทั้งคู่ ผมคิดว่า..." "มึงไม่ต้องพูดกูรู้แล้ว" มาร์คัสถอนหายใจจนดังเฮือกสุดแรงลม จากนั้นก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ พร้อมสั่งให้สิงห์ขับรถไปที่บริษัทแฟนสาวของตน พอมาถึงที่บริษัท ก็มุ่งหน้ามาที่ห้องทำงานของพิมพ์รดาทันที "อ้าวมาร์ จะมาทำไมไม่บอกละคะ หรือว่าจะมาคุยกับคุณพ่อเรื่องจัดงานอาทิตย์หน้าแล้วนะ อีกอย่างพิมพ์ว่าจะโทรหาคุณอยู่พอดี วันนี้เย็นๆ ทาง ออแกไนซ์เขาอยากคุยกับเราด้วย" มาร์คัสไม่ได้ตอบโต้เขานิ่งฟัง จากนั้นก็สาวเท้ามานั่งที่เก้าอี้ภายในห้องแล้วถามออกไปตรง ๆ ทันที "เมื่อวานคุณได้ไปที่ตลาดแถวบ้านเทียนหอมหรือเปล่า" "ทำไมค่ะ" คราวนี้น้ำเสียงพร้อมสีหน้าของหญิงสาวเจ้าของบริษัทต้องเปลี่ยนไป สิ่งที่แฟนหนุ่มของตนมาที่นี่ไม่ใช่เรื่องงาน
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

บทที่54

เทียนหอมหยุดเท้านิ่งสายตาเธอมองมาทางมาร์คัส พร้อมทั้งถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว ดวงตาหวานหันซ้ายแลขวาโชคดีหน่อยคนไม่เยอะเท่าไหร่ เมื่อสิ่งตรงหน้าของเธอคืออดีตที่ไม่อยากจำ เทียนหอมก็พร้อมที่จะหันหลังวิ่งหนี ทว่า มาร์คัสเหมือนจะไวกว่าเธอ ชายหนุ่มวิ่งไปคว้าที่แขนของเทียนหอม จนเธอต้องหันกลับมามอง "ปล่อยหนูนะ" "ไปขึ้นรถ เราต้องคุยกัน หรือเธออยากให้คนทั้งมหาลัยรู้ความสัมพันธ์ของเรา" แน่นอนว่าไม่มีใครอยากรื้อฟื้นเรื่องอดีตให้คนอื่นรู้ เทียนหอมหันมองโดยรอบ สายตาของนักศึกษาที่อยู่บริเวณนั้นทำเอาเธอต้องยอมมาขึ้นรถแม้ว่าจะไม่เต็มใจก็ตาม มาร์คัสเคลื่อนรถออกจากมหาลัย ในขณะที่เทียนหอมเอาแต่นั่งเงียบ จุดหมายปลายทางเธอไม่รู้ว่าเขาจะพาไปที่ไหน ไม่นานรถก็เลี้ยวจอดข้างทาง เสียงทุ้มก็เอ่ยขึ้น "เธอไปไหนมา" "หนูไม่จำเป็นต้องบอก" "เทียนหอม...อย่าทำให้ฉันนอนไม่หลับได้ไหม ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้สักนิด" "ค่ะ....หนูก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก คุณปล่อยหนูไปเถอะ ทุกอย่างมันจบแล้ว คุณก็เลือกในสิ่งที่คุณควรเลือกแล้ว อย่าทำให้หนูต้องเป็นตราบาปอีกเลย" คำพูดของสาวน้อยร่างเล็กมันทำให้มาร์คัส จุกจนพูดไม่
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

บทที่55

สิ่งที่มันเจ็บที่สุดก็น่าจะเป็นคำพูดของคนที่บอกว่ารักกัน แต่เขาในตอนนี้กับไม่แคร์ความรู้สึกเธอเลยแม้แต่น้อย วาจาที่พ่นออกมานั้นไม่รู้ว่าเขาคิดหรือเปล่า ทว่ามันดันทำให้อีกฝ่ายน้ำตานองหน้าขึ้นมาเสียดื้อๆ "มาร์คงรักเธอมากสินะ คุณถึงไม่แคร์ความรู้สึกพิมพ์สักนิด" "พิมพ์หากผมไม่แคร์ความรู้สึกคุณ ผมจะแต่งงานกับคุณทำไมกัน แต่คุณบอกเองว่าไม่สบายใจผมก็ไม่ฝืน แล้วจะให้ผมทำยังไง" "คุณรู้ตัวหรือเปล่า ว่าคุณเห็นแก่ตัวมากที่สุด คุณน่าจะสำนึกรู้สึกผิดกับพิมพ์บ้าง แต่นี่คุณกับไม่สนความรู้สึกพิมพ์เลย" เธอทั้งร้องไห้ทั้งยืนปาดน้ำตาอยู่อย่างนั้น ส่วนมาร์คัสไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ ใบหน้าหล่อเสหลบสายตาแฟนสาว จากนั้นก็ค่อย ๆ สาวเท้าลงมาหาเธออย่างใจเย็น สองมือของเขาเอื้อมไปจับมือพิมพ์รดาไว้แน่น จากนั้นก็พูดเสียงเรียบ "ผมขอโทษ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง คุณอยากจะด่าจะว่าจะประจานผมยังไงก็ได้ ผมยอมรับผมลืมเธอไม่ได้จริงๆ แต่เรื่องแต่งงานผมแล้วแต่คุณจะตัดสินใจ ผมขอโทษนะพิมพ์!" "ฮึกฮือ อืออ คุณรักเด็กนั่นขนาดนี้เลยเหรอ พิมพ์ไม่ดีตรงไหน ทำไมคุณไม่บอกพิมพ์ละคะ เราจะแต่งงานกันแล้วทำไมคุณถึงใจร้ายแบบนี้" "ผมขอโทษ ผมไม
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

พิเศษ1

3ปีผ่านไป ระยะเวลาพิสูจน์อะไรได้หลายอย่างแม้กระทั่งใจคน "นายครับ อาทิตย์หน้าที่จะถึงเราต้องไปฝึกอบรมพนักงานขายที่ต่างจังหวัดนะครับนาย" เสียงที่โพล่งบอกเป็นเสียงของสิงห์ แน่นอนว่าชายหนุ่มร่างสูงนี้ ยังอยู่กับมาร์คัสไม่ได้จากไปที่ไหน แถมยังช่วยงานผู้เป็นนายได้ดีไม่มีขาดตกบกพร่องเหมือนเดิม "อืม กูรู้แล้ว ว่าแต่ช่วงหลังมานี้ มึงได้ไปตามสืบข่าวจากเด็กน้ำหวานบ้างหรือเปล่า" "เอ่ออ คือ" สิงห์เงียบเพราะไม่ได้ไปตามสืบมาสักพักใหญ่ เพราะอะไรนะ เหรอ เพราะน้ำหวานเห็นหน้าสิงห์ทีไรก็ไล่ตะเพิดทุกที ก็หลังๆมานี้ไม่ใช่แค่ไปตามสืบ แต่กับก้าวล้ำเขาไปในชีวิตเขาจนทำให้น้ำหวานต้องเลิกกับแฟนเพราะสิงห์เป็นต้นเหตุ "หากมึงว่างก็แอบไปตามหน่อยแล้วกัน กูเชื่อว่าเด็กคนนั้นรู้ว่าเมียกูอยู่ไหนแต่ไม่บอก" "นายครับ แต่ ผ่านมาสามปีแล้ว ป่านนี้เทียนหอมคงมีแฟนใหม่ไปแล้วนะครับนาย" ปัง!! "กูไม่สน จะผัวใหม่กี่คน กูก็ต้องเอาเมียกูกลับมาให้ได้" ไม่เพียงแค่ปากพูด เขายังตบโต๊ะเสียงดังลั่นใส่สิงห์จนสิงห์ต้องก้มหน้าต่ำลง เพราะตกใจ บรรยากาศในห้องทำงานยังคงปกคลุมไปด้วยความเงียบ ตลอดสามปีที่ผ่านมาไม่มีวันไหนเลย
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

พิเศษ2

สิงห์ตามมาร์คัส ออกมาข้างนอกห้องประชุมสัมมนาขนาดใหญ่ จากนั้นก็กวาดสายตามองหาคนที่ตนคิดว่าเป็นเทียนหอม แต่ก็ไร้เงา ไม่รู้ว่าจำคนผิดไปหรือเปล่า ส่วนเทียนหอมเธอขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ ชั่งใจอยู่ว่าจะเอาอย่างไรดี หากอยู่ก็ต้องเจอกับเขาแน่ แต่ถ้าหนีกลับบ้านคงถูกหัวหน้าสายงานด่าแน่นอน "ระหว่างโดนด่า กับเจอผู้ชายคนนั้นเธอจะเอายังไงเทียนหอม" เธอถามตัวเอง แต่ดูเหมือนจะได้ข้อตลกแล้ว หากหนีกลับตอนนี้แม้จะโดนต่อว่าก็ไม่เท่ากับจะเจอเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นแน่ เทียนหอมตัดสินใจที่จะออกจากการอบรมกะทันหัน แถมยังส่งข้อความไปบอกเพื่อนอีกว่า มิรินไม่สบายขอกลับก่อน และให้บอกหัวหน้าสายงานด้วย โจอ่านและทำตามที่เพื่อนขอ อีกทั้งเขาก็เชื่อว่ามิรินไม่สบายจริงเลยไม่ได้ซักถามอะไรให้มากความ เทียนหอมเดินออกมาจากโรงแรมเธอมองหารถที่จะกลับบ้าน ทว่า สิงห์ดันเดินมาพอดี ดีหน่อยที่มาร์คัสเขากลับเข้าห้องประชุมไปแล้ว ทันทีที่สิงห์เห็นเทียนหอมยืนอยู่ เขาก็เพ่งมองอยู่สักพักแน่ใจแล้วว่าเธอคือคนที่เจ้านายตามหาก็เรียกทักทันที "เทียนหอม!!" เทียนหอมสะดุ้งเล็กน้อย จากนั้นก็หันกลับไปมองพอเห็นว่าเป็นสิงห์ ใบหน้าของเธอยิ่งเลิกลั
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

พิเศษ3

คำบอกเล่าของลูกน้อง ทำให้ชายหนุ่มร่างสูงต้องชะงัก ด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าคนที่ตนเห็นจะเป็นคนเดียวกันกับเด็กที่ตนตามหา "มึงเจอเธอที่ไหน" "ที่โรงแรมนี่ละครับ แต่..." "อะไร!" "นายครับ ผมไปส่งเธอที่บ้าน เห็นเด็กคนหนึ่งวิ่งมากอดเทียนหอม ผมเกรงว่าเธอน่าจะแต่งงานมีสามีไปแล้ว" คำบอกเล่านั่น มันทำให้มาร์คัสแทบจุกจนหายใจไม่ออก คำว่าแต่งงานมีครอบครัวอย่างนั้นนะเหรอ มันเป็นเรื่องที่เขาไม่อยากได้ยินด้วยซ้ำ "พากูไป กูอยากเห็นกับตาตัวเอง ว่าเธอมีครอบครัวจริงหรือเปล่า" "ครับ" สิงห์น้อมรับคำสั้นๆ จากนั้นก็พามาร์คัสไปที่บ้านที่เทียนหอมอาศัยอยู่กับแม่และลูกสาว ระหว่างที่รถแล่นตามถนนมานั้น ในหัวของชายหนุ่มก็ตั้งคำถามกับตัวเองไม่หยุด ตลอดระยะเวลาสามปีที่เขาตามหาทั่วกรุงเทพ แต่คนตัวเล็กแอบมาหลบอยู่ที่ภาคอีสาน แถมลูกน้องตนยังบอกว่ามีลูกเล็ก มันหมายความว่าอย่างไรกัน รถของมาร์คัสจอดอยู่ที่หน้าบ้านโดยที่สิงห์เป็นคนขับ ชายหนุ่มเปิดประตูลงมา แต่ตอนนี้เด่นดวงได้เก็บของที่ขายลงเรียบร้อย แต่บริเวณหน้าบ้านเงียบมาก ชายหนุ่มกวาดสายตามองดูโดยรอบ แหงนหน้าขึ้นไปมองที่ชั้นสอง พร้อมกับการถอนหายใจ "เธอหนีฉันมา มาอยู
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

พิเศษ4

มาร์คัสแทบกลืนน้ำลายไม่ลงเขาละสายตาจากคนพูดแล้วเพ่งมองที่ใบหน้าของเด็กน้อย ใบหน้าจิ้มลิ้มดวงตากลมโต นัยน์ตาประกายผิวขาวปากอมชมพูเล็กน้อยทว่าทุกสัดส่วนบนใบหน้าก็คล้ายเขาเมื่อตอนเด็ก และนั้นทำให้ชายหนุ่มต้องปล่อยโฮขึ้น "ฮึก เขาเป็นลูกของผมเหรอครับ เทียนหอมทำไมเธอใจร้ายแบบนี้" "แม่คะ" "เทียนเขาควรรู้ ไหนๆเรื่องมันก็นานแล้ว ดีกว่าเทียนจะโกหกลูกว่าพ่อเขาตายนะ" เจ็บยิ่งกว่าถูกมีดกรีดก็ว่าได้ เทียนหอมเล่นโกหกลูกสาวว่าพ่อเสีย จึงทำให้เด็กน้อยไม่เคยถามหาอีก มาร์คัสขยับเท้าเข้ามา สายตาที่มองมิรินมันอ่อนโยนจนหาที่เปรียบไม่ได้ แถมดวงตาคู่คมนั้นยังเปื้อนไปด้วยน้ำตาที่มันไหล "ผมขอจับเขาได้ไหม" เด่นดวงไม่ได้ใจร้าย ตนรู้ว่าลูกสาวก็ลืมมาร์คัสไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงมีรักใหม่ไปนานแล้ว แต่นี่ครองโสดเลี้ยงลูกเพียงลำพังเพราะกลัวว่าจะเป็นเหมือนตนครั้งยังเด็ก "เทียน แม่ไม่อยากให้มิรินเป็นเหมือนเทียนนะลูก พ่อเขาอยู่ตรงนี้ อย่างน้อยๆเขาก็มีสายเลือดเดียวกัน" เทียนหอมร้องไห้สะอึกสะอื้น ส่วนเด่นดวงวางหลานตัวน้อยลงจากอ้อมแขน จากนั้นก็บอกหลานสาว "มิริน ผู้ชายตรงนี้เขาเป็นปะป๊าของหนู ไปหาเขาสิ" "ปะป๊านะยัยย
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more

พิเศษ5

หลังจากที่พบกันวันนั้น ยามเช้ามาร์คัสก็ยังไม่ได้เดินทางเข้ากรุงเทพ เพราะอยากทำความคุ้นเคยกับลูกสาวและได้อยู่ใกล้ชิดกับเทียนหอม ชายหนุ่มพยายามจะร้องขอให้เทียนหอมกลับไปกับเขา ขอโอกาสเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทว่าเทียนหอมก็ยังไม่ได้กลับ เธอรับรู้ได้ว่าเขารักเธอจริงแต่อยากใช้โอกาสนี้เป็นเครื่องพิสูจน์มากกว่า วันเวลาเดินทางไปไม่ได้หยุดนิ่งเทียนหอมเธอยังคงอยู่ที่เดิม ส่วนมาร์คัสก็เทียวไปเทียวมาระหว่างกรุงเทพและขอนแก่น ทุกครั้งที่มาก็จะมีของเล่นขนมมาให้ลูกจนเต็มไปหมด คนแถวนั้นที่ไม่เคยเห็นพ่อของลูกของเทียนหอมก็พึ่งได้เห็น และเสียงที่เล่าลือกันไปคือ เขาเป็นคนรวย แถมยังหล่ออีก แต่สำหรับบางคนที่ชอบนินทา แน่นอนว่าคงมองเทียนหอมเป็นเด็กเที่ยวใจแตกพลาดท้องเลยหนีมาอยู่ที่นี่ มาร์คัสใช้เวลาอย่างมากเพื่อพิสูจน์ตัวเองให้เทียนหอมได้เห็น หากจะนับเวลาตั้งแต่ที่เจอกันอีกครั้งจนวันนี้ก็ผ่านมาจนหนึ่งเดือนแล้ว ทว่าคนตัวเล็กหน้าสวยก็ยังไม่ตอบตกลงที่จะเข้ากรุงเทพพร้อมตนสักที "คุณน้าครับ หากวันหนึ่งผมพาเทียนหอมกับมิรินไปเยี่ยมคุณปู่คุณย่าเขาที่ต่างประเทศ คุณน้าจะว่าอะไรไหมครับ" ชายหนุ่มเอ่ยถามเด่นดวงด้วยถอยคำสุภาพน้ำ
last updateLast Updated : 2026-06-05
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status