ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Mafia / RUN AWAY FROM MY EVIL HUSBAND / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ RUN AWAY FROM MY EVIL HUSBAND: บทที่ 1 - บทที่ 10

28

Chapter 1

we all have our own dreams in life. Ako, Ang pangarap ko ay maging Isang ganap na Architect. Aside from that, gusto ko ring bigyan ng magandang buhay ang magulang ko who have already sacrificed a lot for me. 'yun lang ang nais ko sa buhay, Lahat ay para rin lang saaking pamilya. Nbsb ako, wala na sa isip ko ang pag bo-boyfriend dahil sa mas nag fo-focus ako sa Pag-aaral, Iniisip ko lagi na kailangan kong suklian ang mga pag hihirap nila para saakin, kaya ayokong masira lahat ng pangarap ko, o ayokong sirain ng kahit na sino ang pangarap ko. “ Avril! Hali ka rito. ” tawag saakin ni Mama. Nagmamadaling lumabas naman ako ng kwarto “ bakit po? ” magalang na tanong ko. Magkayakap sila ni Papa habang ang mga ngiti ay abot hanggang tenga. Hindi ko tuloy maiwasang ma curious kung ano ang dahilan ng mga ngiting 'yon “ Ano pong meron? ” “ Tada! ” nilabas ni mama mula sa likod ang hawak nito. Nanlaki naman ang mga mata ko nang makita ang box ng cellphone “ saakin po ito? ” “ oo, Pina
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2

Kanina ko pa hinahalungkat ang drawer rito. Nagbabakasakaling may mahanap akong magagamit ko para tumakas o kahit cellphone na baka naiwan nila. Pero ilang minuto na akong naghahalungkat ay wala man lang akong magamit o makita. Bagsak ang balikat na napaupo ako sa kama, “ Ano ba talaga ang kailangan nila sa'kin. ” Namimiss kona ang mga magulang. Uminit ang aking mga mata at naramdaman na lamang na may mainit na dumadaloy saaking pisngi. Agad akong naalerto nang may kumatok, tumayo ako at inabangan ang papasok. “ Señorita, Narito ang mga damit na ipinbili ni Señorito para sa'yo. ” iisang lalaki lang ang pumapasok sa kwarto nito mula nang makulong ako dito, Ito panigurado ang pinagkakatiwalaan ng señorito na tinutukoy nito. “ Please, Tulungan mo akong makatakas dito. ” pakikiusap ko habang hawak-hawak ang braso nito. Agad naman itong lumayo sa'kin. Hindi pa katandaan ang lalaking ito, Hindi ko alam pero mukhang kaedad ko lamang ito. “ señorita, 'wag niyo na po akong haha
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3

“ she's still sleeping, 'wag niyo nang gisingin. ” rinig kong boses ng isang lalaki. Nagkukunwari na lamang akong natutulog, May naiisip na akong plano, bahala na kung ano man ang mangyari. Susubukan ko parin, gustong-gusto ko nang makatakas rito Minulat ko ang aking mga mata, nakatalikod ito habang inaayos ang lamesa para saaking Umagahan. Agad kong kinuha ang vase at malakas na hinampas 'yon sa ulo niya “ i am sorry.. ” bulong ko nang mawalan ito ng malay, Naniniwala parin akong mabait ito, kaya lang ay hindi niya ako matulungan dahil sa demónyong kapatid niya Agad ko nang kinuha ang pagkakataon na ito para tumakas, wala pang masyadong bantay rito, Ang iba naman ay abala sa paglalaro ng baraha at ang iba ay abala sa paglilinis ng mga armas nila Halos hindi na ako makahinga sa pag takas ko. Maingat ang bawat takbo ko hanggang sa makalabas na ako Doon ako tuluyang naka hinga at tila nabunutan ng tinik sa lalamunan. Nilibot ko ang aking paningin, Nasa kalagitnaan yata ng gubat
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 4

“ boy? ” tawag ko sa lalaking laging nagdadala ng pagkain sa kwarto ko. Ngayon ay narito na naman siya para ihanda ang mga pagkain ko. Ako lang ang kumakain pero ang pagkain ay akala mo limang tao ang kakain “ yes señorita? ” magalang na tugon nito. Hindi ako sanay na señorita ang tawag sa'kin, bakit ba 'yan ang laging tawag nito sa'kin “ Avril, avril nalang ang itawag mo sa'kin. ” “ hindi magugustuhan ni señorito 'yan. ” napabuntong hininga na lamang ako. Ang daming ayaw ng señorito nilang 'yon. Masyadong malupit sa lahat “ hindi man lang ba ako pwedeng lumabas sa kwarto na 'to? Balak ba talaga ng señorito niyong 'yon na mabulok ako dito? ” tanong ko dahil 'yon naman talaga ang gusto kong itanong kanina Natahimik lamang ito, sa itsura palang na 'yon ay halatang hindi sinabi ng señorito nila na pwede akong lumabas ng kwarto “ anong gusto niyang gawin ko dito sa loob. ” wika ko sabay libot ng paningin sa buong kwarto “ sa dami ba naman ng bantay sa labas sa tingin niyo tal
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5

“ señorita, kumain kana. ” nakahiga lamang ako sa kama, Hanggang ngayon ay iniisip ko parin ang nangyari kahapon. Kung paano niya barilin ang lalaki at ang duguang katawan nito “ señorita? ” doon lang ako nabalik sa ulirat nang tawagin ako nito “ Kumain kana, Utos 'yan ng señorito. ” “ wala akong gana. Ibalik mona 'yan doon. ” “ pero señorita- ” “ ayokong kumain. ” narinig ko pa ang pag buntong hininga nito. “ iiwan kona lang ito dito. ” hindi kona pinansin pa hanggang sa umalis na ito. Ilang minuto lang ay muli ko na namang narinig ang pag bukas ng pinto “ ayokong kumain, Pwede ba, wala akong pakealam kung utos 'yan ng señorito niyo. ” pangunguna ko dahil alam kong ipipilit na naman nito na kumain ako kesyo 'yon ang utos ng señorito nila “ ginugutom mo ang sarili mo dahil lang sa nangyari kagabi? ” Ang akala ko ay ang lalaking nandito lamang ang pumasok “ Hindi mo alam ang nararamdaman ko dahil sanay kana riyan sa mga ginagawa mong kademónyohan. ” saad ko habang
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6

Ngayon ay kada labas ko sa kwarto ay halos takot na akong kahit titigan man lang ng mag tauhan niya rito. They all witnessed what happened to that man, kahit ako ay wala na akong balak na kausapin pa ang kahit na sino rito dahil ayoko nang mandamay pa. Ayoko nang maulit pa ang nangyaring 'yon “ use that dress only when you're in the room, you're not allowed to use it when you're outside. ” napalingon ako sa lalaking nagsalita Bumaba naman ang aking tingin sa suot kong masyadong sexy, Kulay puting dress ito na hanggang hita lang ang haba, Pinagdamit pa talaga ako sa suot na ito, nahiya pa, edi sana 'wag nalang diba! “ hindi kona kasalanan pa 'to, una sa lahat ganitong mga damit lang ang nasa closet, Hindi ba't ito naman talaga ang gusto mong isuot ko? ” hindi ko alam kung bakit tila gusto ko itong mainis sa'kin ngayon. Wala na akong pakealam kung saktan niya man ako o ano sa oras na mainis siya, atleast feeling satisfied naman ako sa nagawa ko “ Daryl. ” tawag nito, Agad namang
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7

“Good morning po Señorita, Ako po si Lianda, kapag may kailangan po kayo sa akin po kayo lumapit at gagawin ko ‘yon agad.” naka ngiting wika ng isang babae. Nginitian ko rin naman ito Kahit papaano ay gumaan na rin ang pakiramdam ko dahil may makakasama na ako dito na isa ring babae. Halos lahat kasi ng narito ay mga lalaki, Lahat pa sila ay hindi ko pwedeng kausapin “May kailangan ka po ba ngayon señorita?” Umiling naman ako, “wala po, pwede bang manatili ka muna dito sa tabi ko?” Nahihiyang napakamot naman ito ng batok, “ayos lang naman sa’kin, ang kaso ang bilin ng señorito e pagkatapos kong gawin ang mga utos mo ay lumabas na ako rito sa kwarto mo.” Ang lupit niya talaga. “samahan mona lang ako sa labas.” saad ko, agad naman itong tumango. Nauna akong lumabas at ramdam ko naman ang pag sunod nito sa aking likuran. Nagtungo kame sa isang cr na nasa labas, dito kung saan alam kong walang cctv na nakakabit “ano pong gagawin natin dito?” tanong nito“Ano pong ginagawa na
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 8

NANG makalabas sa kwarto ay nadatnan kong naglilinis si Lianda sa sala. Kakatapos lang nito linisin ang mga furniture at sunod niya namang kinuha ang vacuum cleaner “ Good morning Señorita. ” agad na bati nito nang mapansin ako. Ngumiti rin naman ako saka lumapit at naupo sa sofa “ nakapag almusal kana ba Lianda? ” tanong ko “ tapos na po ma'am, 'yung Almusal niyo naka handa na, Gusto niyo po bang ipaghain ko kayo? ” Umiling naman ako, hindi parin naman ko nagugutom “ sige señorita, Itutuloy kona ito. ” aniya. Naka ngiting tumango naman ako. Umangat ang aking tingin sa isang cctv, gustuhin ko mang lapitan si Lianda para sa plano namin ay hindi ko magawa dahil dito Lumabas na muna ako upang magpahangin. Masyadong malawak dito sa loob. Ang labas nito ay hindi mo mahahalatang nasa kalagitnaan ng gubat Napa buntong hininga ako saka nagtungo sa garden. Kahit papaano ay gumagaan na rin ang pakiramdam ko sa tuwing nakikita at naamoy ko ang halimuyak ng mga bulaklak na narito
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 9

Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya " pst! " sitsit ko sa isang bantay, agad naman itong lumapit sakin " Ano po 'yun señorita? " " Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. " saad ko. Tumango naman ito " Sandali lang po. " Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Natatakot ako na baka maalerto sila sa pagtakas ko. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto konti nalang... Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian " trying to escape again? " " damian.. " umat
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 10

Tumaas ang kilay nito nang pagkabukas niya nang pinto ng kwarto ay naka abang ako habang naka crossed arm “ you're waiting for me? ” “ tapos naba kayong mag-usap? Kasi tayo naman. ” “ about that again. ” aniya at sinarado na ang pinto saka ako nilagpasan, bagsak na binaba ko naman ang aking kamay at sinundan ito “ Damian, wala kaba talagang sasabihin? ” “ i'll tell you the truth. ” aniya at humarap sa'kin “ now. I want you to tell me now. ” i demand “ and if i tell you the truth, may magbabago ba? Will you still see me as the one who kidnapped and ruined your dreams? ” Mababago nga ba non ang lahat “ Just say it Damian. ” “ ganyan nga dapat, Avril. Nakikita kong hindi na mahina ang loob mo habang patagal ng patagal. ” umupo ito sa gilid ng kama habang naka harap sa'kin Gàguhan ba 'to. Bakit parang wala naman siyang balak na sabihin sa'kin ang mga nalalaman niya “ 'wag mong masyadong ipahalata na masyado nang nauubos ang pasensya mo ngayon. ” aniya. Matagal na
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status