LOGIN𝗣𝗥𝗢𝗟𝗢𝗚𝗨𝗘 Agad akong nagbihis nang makaalis si Damian, narinig kong mamayang alas syete ng gabi pa ang uwi nito. Pagkakataon kona ito para makatakas Matapos kong magbihis ay sumilip muna ako sa labas ng kwarto. Alam kong maraming bantay ang nandito pero kailangan kong gawan ng paraan 'to. Gustong gusto ko nang makatakas sakanya “ pst! ” sitsit ko sa isang bantay “ Ano po 'yun señorita? ” “ Nauuhaw ako, Gusto ko ng tubig. ” saad ko. “ Sandali lang po. ” Nilibot ko ang aking paningin. Ang ibang bantay ay abala sa paglilinis ng mga armas nila. Kaya naman dahan dahan akong naglakad, halos hindi na ako makahinga dahil sa ginagawa kong ito. Konti nalang ay malapit na rin ako sa pinto Makakatakas rin ako rito.. Makakasama kona ulit sina mama at papa Bubuksan kona sana ang pinto ngunit agad 'yong bumukas at bumungad saakin ang madilim na mukha ni Damian “ trying to escape again? ” “ damian.. ” umatras ako dahil sa takot. dahan-dahan itong lumapit sakin “ you can't escape from here, Avril. ” matigas na sabi nito “ damian, pakawalan mona ako please.. ” nagmamakaawang sabi ko “ Why would i? You're now my wife. ” Umiling ako, “ Nahihibang kana Damian. Kahit kailan hindi ko papatulan ang isang demónyong gaya mo! ” lakas loob na sigaw ko Oo nga't asawa niya ako. Asawa niya lang ako sa papel. mula nang kidnapin ako nito ay naging impyerno na ang buhay ko. Wala na akong ibang naramdaman kundi puro takot at pangungulila sa mga magulang ko “ So this is the evil you're talking about. ” matigas na aniya at pinutukan ang isa sa mga katulong rito. napaiyak ako sa takot. Wala nang buhay ang inosenteng katulong Ito ba talaga ang nakatadhanang buhay para saakin? Ang pang habang buhay na maitali sa isang demònyong kagaya niya? Ang maging isang asawa ng demònyong 'to
View More“ anong ginagawa mo? ” kunot noong sabi ko. Isasara kona sana ang pinto ng kwarto kung nasaan ang kapatid ni bruce nang bigla niya itong harangin “ i'm coming in, i'm allowed, aren't i? ” Ano 'to, bibisitahin at kakamustahin niya ba ang taong muntik niya nang mapàtay? “ damian. ” May pagbabanta sa tono ng pananalita ko. I don't want him to cause trouble here “ i won't do anything. ” paninigurado nito “ Damian, gising na ang kapatid ni Bruce. Hindi ka man lang ba natatakot na pwede ka niyang ituro ngayon dito sa mga ginawa mo sakanya? ” “ you're worried. ” “ of course i am! ” kontrolado ko parin ang aking boses. Sinigurado kong hindi lalakas ang aking pagsigaw upang hindi 'yon marinig ni bruce at ng kapatid niya I admit, i'm also worried about damian, kaya saan niya nakukuha ang lakas ng loob niyang bisitahin pa ang taong pwedeng pwede siyang ituro at ipakulong ngayon “ avril- ” “ Avril, sinong kausap mo?- ikaw pala Mr. damian ” “ bakit nakatayo lang kayo dyan? ”
Nagising ako sa isang katok mula sa labas ng pinto, My eyes widened when i saw 8. Am on the clock “ late na'ko! ” lagot ako kay madam nito Dali-dali kona ring pinagbuksan ang kumatok, “ Bruce, ikaw pala. ” “ ayos ka lang ba? Nag-aalala ako dahil wala ka pa sa kalenderya, hindi ka naman nala-late e, masama ba ang pakiramdam mo? ” bakas ang pag aalala sa mukha nito “ ayos lang ako Bruce, tinanghali lang talaga ako ng gising. ” “ sige na, maligo kana, ako na ang maghahanda ng mga gamit mo papunta sa kalenderya. ” aniya at kinuha ng bag ko. Hindi na rin ako kumontra pa at dali daling pumasok sa kwarto upang kunin ang damit na susuutin ko saka dumiretso sa Banyo Matapos ko namang maligo at magbihis sa banyo ay lumabas na'ko. nadatnan kong kakatapos lang din linisan ni Bruce ang makalat kong sala “ Bruce, hindi mo na dapat ginawa 'yan. ” nahihiyang sabi ko nang makalapit. Masyadong mabait 'to, nakakahiya na rin minsan sakanya “ tapos kana ba? Tara na? ” “ teka- ” “ nasa b
“ anong ginagawa mo? ” kunot noong sabi ko. Isasara kona sana ang pinto ng kwarto kung nasaan ang kapatid ni bruce nang bigla niya itong harangin “ i'm coming in, i'm allowed, aren't i? ” Ano 'to, bibisitahin at kakamustahin niya ba ang taong muntik niya nang mapàtay? “ damian. ” May pagbabanta sa tono ng pananalita ko. I don't want him to cause trouble here “ i won't do anything. ” paninigurado nito “ Damian, gising na ang kapatid ni Bruce. Hindi ka man lang ba natatakot na pwede ka niyang ituro ngayon dito sa mga ginawa mo sakanya? ” “ you're worried. ” “ of course i am! ” kontrolado ko parin ang aking boses. Sinigurado kong hindi lalakas ang aking pagsigaw upang hindi 'yon marinig ni bruce at ng kapatid niya I admit, i'm also worried about damian, kaya saan niya nakukuha ang lakas ng loob niyang bisitahin pa ang taong pwedeng pwede siyang ituro at ipakulong ngayon “ avril- ” “ Avril, sinong kausap mo?- ikaw pala Mr. damian ” “ bakit nakatayo lang kayo dyan? ”
“ seryoso kaba talaga Avril? Iiwan mo nalang si Damian ng ganon ganon? Ngayon ka niya mas kailangan. ” naglalakad nako palabas ng university habang si Tim ay panay sunod sa'kin “ Tim, 'wag ngayon. ” wala ako sa mood para pag-usapan yan ngayon. Kahapon pa masama ang pakiramdam ko “ nakakulong na siya Avril. ” napatigil ako sa paglalakad at mahigpit na napakapit sa bag “ nagamit nila yung ebidensya na nakita nila. ” Nanatili akong nakatalikod sakanya, habang ang luha ang pinipigilan na wag bumuhos. “ alam mo ba yung sinabi niya sa'kin nung dumalaw ako? ” Napalunok ako ng sariling laway, bigla kona namang nararamdaman ang paninikip ng dibdib ko “ look after Avril for me. Keep her safe from those who might hurt her, mahihirapan akong protektahan siya ngayong nakakulong ako, but i'll make sure na ihaharap ko sakanya ang tunay na pumatáy sa mga magulang niya. ” Tuluyan nang bumagsak ang mga luha ko nang ulitin ni Tim lahat ng sinabi sakanya ni Damian Hanggang ngayon ay ak
“ señorita, kumain kana. ” nakahiga lamang ako sa kama, Hanggang ngayon ay iniisip ko parin ang nangyari kahapon. Kung paano niya barilin ang lalaki at ang duguang katawan nito “ señorita? ” doon lang ako nabalik sa ulirat nang tawagin ako nito “ Kumain kana, Utos 'yan ng señorito. ” “ wala ak
“ boy? ” tawag ko sa lalaking laging nagdadala ng pagkain sa kwarto ko. Ngayon ay narito na naman siya para ihanda ang mga pagkain ko. Ako lang ang kumakain pero ang pagkain ay akala mo limang tao ang kakain “ yes señorita? ” magalang na tugon nito. Hindi ako sanay na señorita ang tawag sa'kin, ba
“ she's still sleeping, 'wag niyo nang gisingin. ” rinig kong boses ng isang lalaki. Nagkukunwari na lamang akong natutulog, May naiisip na akong plano, bahala na kung ano man ang mangyari. Susubukan ko parin, gustong-gusto ko nang makatakas rito Minulat ko ang aking mga mata, nakatalikod ito haba
Kanina ko pa hinahalungkat ang drawer rito. Nagbabakasakaling may mahanap akong magagamit ko para tumakas o kahit cellphone na baka naiwan nila. Pero ilang minuto na akong naghahalungkat ay wala man lang akong magamit o makita. Bagsak ang balikat na napaupo ako sa kama, “ Ano ba talaga ang kailan






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews