Todos los capítulos de คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว: Capítulo 661 - Capítulo 670

688 Capítulos

บทที่ 661

งานเลี้ยงของเฮ่อซื่อกับเฟิงซื่อจัดในคืนเดียวกันแถมยังอยู่ในโรงแรมเดียวกันแต่คนละชั้นหรงฉือและอวี้มั่วซวินมุ่งหน้าไปงานเลี้ยงอาหารค่ำของเฟิงซื่อก่อนเมื่อรู้ว่าพวกเขามาถึง เฟิงถิงเซินก็ออกมาต้อนรับพวกเขาทันทีหลังจากพูดคุยกัน อวี้มั่วซวินก็ไล่ส่งเฟิงถิงเซินออกไป “ในเมื่อประธานเฟิงมีธุระ ก็ไปทำก่อนเถอะ ไม่ต้องเกรงใจกันขนาดนั้นก็ได้”เฟิงถิงเซินพยักหน้า “ขอบคุณประธานอวี้ที่เข้าใจ ถ้าทั้งสองท่านมีเรื่องอะไร เรียกหาผมได้ตลอดเวลา”เฟิงถิงเซินทักทายกับหรงฉือเสร็จก็ไปต้อนรับแขกคนอื่น ๆ แล้วเมื่อคืนเฟิงถิงเซินอยู่ในงานเลี้ยงของพวกเขานานมาก แม้หรงฉือกับอวี้มั่วซวินไม่อยากอยู่ที่งานเลี้ยงของเฟิงซื่อนานเกินไป แต่ก็ยังอยู่ในงานจนกระทั่งงานดำเนินมาถึงช่วงกลาง ๆ จึงจะจากไป และมุ่งหน้าไปยังงานเลี้ยงของเฮ่อซื่อที่ชั้นบนเมื่อเห็นหรงฉือมา เฮ่อฉางปั่วก็รู้สึกดีใจมาก ใบหน้าที่หล่อเหลาแทบจะมีรอยยิ้มในทันที “มาแล้วเหรอ?”อวี้มั่วซวิน “ขอโทษประธานเฮ่อด้วย เมื่อครู่คุยกันอยู่ชั้นล่างสักพักหนึ่ง เลยมาช้าไปหน่อย”เฮ่อฉางปั่ว “ไม่เป็นไร ผมเข้าใจได้”เฮ่อฉางปั่วอยากคุยกับหรงฉือมากกว่านี้อีกสักหน่อย
Leer más

บทที่ 662

หลังจากงานเลี้ยงอาหารค่ำของเฮ่อซื่อกรุ๊ปจบลง หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็แยกย้ายกันกลับบ้านช่วงสองวันนี้เฟิงจิ่งซินอยู่ที่บ้านตระกูลหรง พอรู้ว่าในที่สุดเธอก็จะได้หยุดแล้ว พูดด้วยความดีใจว่า “คุณแม่ ในที่สุดคุณแม่ก็หยุดแล้ว พรุ่งนี้ไปเที่ยวกับหนูได้ไหมคะ?”หรงฉือลูบศีรษะของเธอเบา ๆ “ซินซินอยากไปเที่ยวที่ไหน?”เฟิงจิ่งซิน “หนูขอคิดดูก่อน คิดได้แล้วจะบอกคุณแม่ค่ะ”หรงฉือ “จ้ะ”วันรุ่งขึ้น หรงฉือพาเฟิงจิ่งซินไปเที่ยวข้างนอก แต่เพิ่งจะออกจากบ้านได้ไม่นาน เฟิงจิ่งซินก็ได้รับสายของเฟิงถิงเซิน บอกว่าพรุ่งนี้เป็นวันส่งท้ายปีเก่าแล้ว ให้เธออย่างช้าที่สุดก็ต้องกลับบ้านคืนนี้เฟิงจิ่งซิน “รู้แล้วค่ะ คืนนี้หนูจะกลับไปพร้อมกับคุณแม่ ใช่ไหมคะคุณแม่?”หรงฉือไม่อยากกลับไปฉลองตรุษจีนที่บ้านตระกูลเฟิงเลยแต่เธอตอบตกลงเฟิงจิ่งซินไปแล้วจริง ๆ ยิ่งไปกว่านั้น ระยะนี้เฟิงจิ่งซินอยู่บ้านตระกูลหรง ก็เพราะอยากรอให้เธอทำธุระเสร็จ แล้วค่อยกลับบ้านกับเธอหลังจากที่เฟิงจิ่งซินวางสาย สบโอกาสตอนที่เฟิงจิ่งซินเผลอ หรงฉือก็ส่งข้อความหาเฟิงถิงเซิน [คุณช่วยเกลี้ยกล่อมซินซินหน่อยได้ไหม?]เธอไม่ได้บอกรายละเอียดว่าให้
Leer más

บทที่ 663

หลังจากวางสายแล้ว เฟิงจิ่งซินถือโทรศัพท์ก็ขึ้นรถไป หรงฉือมองแผ่นหลังของเธอ อยากจะเอ่ยปากเรียกเธอ และอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ลังเลอยู่ สุดท้ายเธอก็ไม่ได้พูดอะไรเฟิงจิ่งซินเห็นแบบนั้น ก็ยิ่งสะอื้นหนักขึ้น น้ำตาไหลไม่หยุด ขณะร้องไห้ก็บอกให้คนขับออกรถจนกระทั่งกลับถึงบ้านเดิม น้ำตาบนใบหน้าของเธอยังไม่แห้งดูเหมือนเธอจะไม่ร้องไห้อีกต่อไปแล้ว แต่ทั้งคนกลับดูหม่นหมองมากและไม่ร่าเริงเลยเฟิงถิงเซินได้ยินเสียงเครื่องยนต์จึงออกจากห้องโถงใหญ่มารอรับเธอ พอเห็นเธอร้องไห้จนเหม่อลอยไป ก็ก้มตัวอุ้มเธอขึ้นมา ลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา เอ่ยปากพูดว่า “โกรธคุณแม่ขนาดนั้นเลยเหรอ?”เดิมทีเฟิงจิ่งซินหยุดร้องไปแล้ว แต่พอได้ยินเขาพูดถึงหรงฉือ เธอก็ร้องไห้ออกมาอีกครั้งอีกทั้งยังเป็นการหลั่งน้ำตาเงียบ ๆ เท่านั้นเธอเงยหน้าขึ้นเช็ดน้ำตาไปด้วย และพูดไปด้วยว่า “หนู หนูไม่ได้โกรธคุณแม่ หนู หนูก็แค่...”เฟิงถิงเซิน “ก็แค่อะไร?”เฟิงจิ่งซินเบือนใบหน้าเล็กหนี เบะปากร้องไห้ “คุณแม่ คุณแม่ไม่รักหนู ในใจของคุณแม่ ทุกอย่างล้วนสำคัญมากกว่าหนู...”ดังนั้น เธอจึงมักจะให้ความสำคัญกับเรื่องอื่น ๆ มาไว้เหนือเธอเส
Leer más

บทที่ 664

ในที่สุดเฟิงจิ่งซินก็อารมณ์ดีขึ้นมาแล้วเธอพูดว่า “งั้น...พรุ่งนี้หนูอยากไปฉลองปีใหม่ด้วยกันกับคุณแม่และคุณยายทวดค่ะ”หรงฉือ “โอเคจ้ะ”เธออยากฉลอง หรงฉือย่อมดีใจอยู่แล้ว “พรุ่งนี้อยากทานอะไร? แม่ทำให้หนูทานดีไหม?”เฟิงจิ่งซินบอกชื่อเมนูอาหารหลายอย่างติด ๆ กัน หรงฉือก็ตอบรับทุกคำหรงฉือกับเฟิงจิ่งซินคุยกันอีกสักพัก ก่อนจะวางสายไปวันรุ่งขึ้นหรงฉือตื่นแต่เช้าก็ออกไปซื้อผักกับลุงและป้าสะใภ้แล้วหลังซื้อผักเสร็จกลับมา หรงฉือกำลังห่อเกี๊ยวอยู่ในห้องครัวกับป้าสะใภ้ ด้านนอกก็มีเสียงเครื่องยนต์ดังมาเหอหมิงเสว่ยิ้ม “ซินซินน่าจะมาแล้ว”หรงฉือพยักหน้า หลังจากห่อเกี๊ยวที่อยู่ในมือเสร็จก็ล้างมือแล้วออกจากห้องครัวไปเพิ่งจะเดินออกมาจากห้องครัว ก็เห็นเฟิงถิงเซินที่หน้าประตู เธอชะงักไปเล็กน้อยเฟิงจิ่งซินวิ่งเข้ามา “คุณแม่ พวกเรามาแล้วค่ะ”หรงฉือได้สติกลับมา พยักหน้าเล็กน้อย สายตาก็หยุดอยู่ที่เฟิงถิงเซินอีกครั้งคนอื่น ๆ ในตระกูลหรงเห็นเฟิงถิงเซินก็ตกใจมากเช่นกันหลังจากได้สติ ก็ลุกขึ้นเชิญเขาเข้ามาในบ้านอย่างสุภาพเฟิงถิงเซินเอาของขวัญมาเยอะมาก วางจนเต็มโต๊ะน้ำชาที่ห้องรับแขกไปหมด
Leer más

บทที่ 665

ในความคิดของคนตระกูลหรง ตอนนี้เฟิงถิงเซินคือพ่อของเฟิงจิ่งซิน เพราะก่อนหน้านี้เขาช่วยหาหมอมารักษาให้หรงฉ่างเซิ่ง ดังนั้น เขาก็ถือว่าเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลหรงคนในตระกูลหรงทุกคนปฏิบัติกับเขาอย่างสุภาพมากแต่เพราะเฟิงถิงเซินอยู่ ตอนที่ทานอาหาร บรรยากาศบนโต๊ะอาหารจึงยังคงรู้สึกอึดอัดอยู่ไม่น้อยขณะทานอาหาร หรงฉือพูดน้อยมาก ส่วนเฟิงจิ่งซินกลับมีความสุข เพราะหรงฉือทำอาหารที่เธอชอบทานไว้เยอะมากส่วนเฟิงถิงเซิน หรงฉือไม่รู้ล่วงหน้าว่าเขาจะมา แต่เธอยังคงทำตามมารยาทของเจ้าบ้าน รีบทำอาหารที่เขาชอบทานเพิ่มอีกสองอย่างเฟิงถิงเซินคงจะดูออก หลังจากที่นั่งลง ก็มองหรงฉือแล้วพูดว่า “ขอบคุณ”หรงฉือพูดเสียงเรียบว่า “สมควรทำอยู่แล้ว”หรงฉ่างเซิ่งเห็นหรงฉือไม่อยากพูดกับเฟิงถิงเซินสักเท่าไร ก็พูดแทรกเข้ามา และเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องคุยเฟิงถิงเซินก็หันมาคุยกับหรงฉ่างเซิ่งแทนหลังจากนั้นสักพักหนึ่ง ขณะที่เฟิงถิงเซินกับหรงฉ่างเซิ่งกำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาติ โทรศัพท์ของหรงฉือก็ดังขึ้นมาเป็นสายจากจี้ชิงเยว่หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็สังเกตเห็นว่าเฟิงถิงเซินกำลังมองมาหรงฉือไม่ได
Leer más

บทที่ 666

ทว่า ไม่ใช่การโทรเข้า แต่เป็นฉีอวี้หมิงที่ส่งข้อความเข้ามาในกลุ่มของพวกเขาสี่คนฉีอวี้หมิงแท็กถึงทุกคนในกลุ่ม จากนั้นถามพวกเขาว่า [มา ๆ ๆ รีบมาคุยกันหน่อย คืนนี้มีโปรแกรมอะไรหรือเปล่า? ออกไปเที่ยวด้วยกันไหม?]เฮ่อฉางปั่วตอบกลับอย่างรวดเร็ว [ไม่มีโปรแกรมอะไร? นายอยากจะวางแผนอย่างไร?]ฉีอวี้หมิง [รอก็แต่คำคำนี้ของนานนั่นแหละ!]จากนั้นก็แท็กถึงเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋อีกครั้ง [พวกนายล่ะ?]หลินอู๋เห็นข้อความแล้ว แต่ไม่ได้ตอบกลับเธอกำลังรอคำตอบของเฟิงถิงเซินอยู่เวลานี้ เฟิงถิงเซินดูข้อความเสร็จ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบกลับ [ตอนนี้ทานข้าวอยู่ที่บ้านตระกูลหรง คืนนี้ยังไม่แน่ใจว่าจะมีโปรแกรมอะไรไหม ต้องรอฟังความคิดเห็นของซินซิน]ข้อความของเขาเพิ่งส่งออกไป เฮ่อฉางปั่วกับหลินอู๋ที่ดูหน้าจอต่างก็ตกตะลึงเล็กน้อยพวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่า ปีนี้เฟิงถิงเซินจะอยู่ทานอาหารค่ำส่งท้ายปีที่บ้านตระกูลหรงส่วนฉีอวี้หมิงรีบส่งเครื่องหมายคำถามและเครื่องหมายอัศเจรีย์ทันที แสดงถึงความตกใจของเขา [???!!! ไม่ใช่ ตอนนี้นายอยู่ที่บ้านตระกูลหรงอย่างนั้นเหรอ?]เฟิงถิงเซิน [อืม]ฉีอวี้หมิง […]ฉีอวี้หมิงยังไม่ทั
Leer más

บทที่ 667

ความจริงพิสูจน์แล้ว เธอไม่ได้เดาผิดหลังจากนั้น เธอก็ไม่ได้ส่งข้อความหาเฟิงถิงเซินอีก ……หรงสวินสองพี่น้องกับเพื่อนร่วมชั้นมีนัดกัน หลังทานอาหารค่ำส่งท้ายปีเสร็จก็ออกไปข้างนอกแล้วเฟิงจิ่งซินก็อยากออกไปเที่ยว ตอนแรกเธอยังคิดไม่ออกว่าอยากไปเที่ยวที่ไหน จนกระทั่งทานอาหารเสร็จ เห็นในโทรทัศน์บนถนนมีพ่อแม่จำนวนมากพาลูก ๆ ออกไปเดินเล่นข้างนอก เห็นข้างนอกคึกคักขนาดนั้น และมีของเล่นน่าสนุกมากมาย ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายทันที“ช่วงปีใหม่ข้างนอกดูเหมือนจะคึกคักกว่าปกติมาก หนูเหมือนจะไม่เคยออกไปเที่ยวข้างนอกกับคุณพ่อคุณแม่ในช่วงปีใหม่เลย หนูอยากออกไปเที่ยวค่ะ”ในช่วงสองสามปีแรกที่แต่งงาน เฟิงถิงเซินไม่ได้ใส่ใจสองแม่ลูกเท่าไร แม้แต่ช่วงปีใหม่ก็มักจะอยู่ต่างประเทศบ่อย ๆเมื่อเฟิงถิงเซินเริ่มสนใจเฟิงจิ่งซินแล้ว ต่อให้เฟิงถิงเซินพาเฟิงจิ่งซินกลับมาฉลองปีใหม่ ช่วงปีใหม่เขาก็พาแค่เฟิงจิ่งซินออกไปเที่ยว ไม่ได้พาหรงฉือไปด้วยที่เฟิงจิ่งซินบอกว่าช่วงปีใหม่ยังไม่เคยออกไปเที่ยวเล่นกับเฟิงถิงเซินและหรงฉือเลยนั้น ก็ไม่ได้พูดผิดจริง ๆ หรงฉือกำลังคิด ก็ได้ยินเฟิงถิงเซินตอบรับว่า “โอเค”หรงฉือเงยหน้า
Leer más

บทที่ 668

เฟิงจิ่งซินพูดจบ เห็นโคมไฟอื่น ๆ ก็น่ารักและสวยดี จึงถือโคมไฟรูปกระต่ายไว้แล้วเริ่มเลือกโคมไฟอันอื่นขึ้นมาอีกครั้งหรงฉือได้ยินแบบนั้น ก็ไม่ได้พูดอะไรเธอเลือกโคมไฟเป็นเพื่อนเฟิงจิ่งซินได้สักพัก เห็นมีห้องน้ำอยู่ไม่ไกล ก็พูดกับเฟิงถิงเซินว่า “คุณดูซินซินไว้ ฉันขอไปเข้าห้องน้ำหน่อย”เฟิงถิงเซิน “โอเค”หรงฉือเดินไปไกลแล้ว เฟิงถิงเซินเหลือบมองเฟิงจิ่งซินที่เลือกโคมไฟจนตาลายแวบหนึ่ง ลูบศีรษะของเธอ พูดว่า “ในเมื่อชอบทุกอย่างขนาดนั้น ลองถามความคิดเห็นของตานตานดูไหม?”เฟิงจิ่งซินดวงตาเป็นประกาย ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองเกือบลืมวิดีโอคอลหาตานตานแล้วพอเฟิงถิงเซินเตือนขึ้นมาแบบนี้ เธอก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้ววิดีโอคอลหาตานตานทันทีทั้งปีนี้ส่วนใหญ่ตานตานอาศัยอยู่กับปู่ย่าของเธอเธอกับเฟิงจิ่งซินติดต่อหากันเป็นครั้งคราว ไม่ถือว่าบ่อยมาก แต่ความสัมพันธ์ยังคงดีมากปู่ย่าของตานตานต่างดีใจมากที่ตานตานสามารถมีเพื่อนดี ๆ เป็นของตัวเอง ดังนั้น ทุกครั้งที่เฟิงจิ่งซินโทรหาตานตาน พวกเขาจะดีใจกันมากครั้งนี้ก็ไม่ยกเว้นย่าของตานตานเห็นว่าเป็นสายโทรเข้าจากเฟิงจิ่งซิน ก็ส่งโทรศัพท์ให้ตานตานอย
Leer más

บทที่ 669

เป็นแบบนั้นจริง ๆ เพียงแต่...หรงฉือเงยหน้าขึ้น กำลังจะพูดอะไร แต่เมื่อสบเข้ากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของเฟิงจิ่งซิน กลับพูดอะไรไม่ออกเวลานี้ เฟิงถิงเซินเอ่ยปากขึ้นว่า “ในเมื่อมีเวลา ก็กลับไปสักครั้งหนึ่งเถอะ”“...ได้”หรงฉือกับพวกเขาขึ้นรถไปพร้อมกันระหว่างทางกลับ เฟิงจิ่งซินตื่นเต้นมาก แต่สุดท้ายก็ทนความง่วงไม่ไหว ตอนที่ใกล้จะถึงบ้าน กลับหลับไปแล้วรถจอดลงในสนามหญ้า เฟิงถิงเซินอุ้มเฟิงจิ่งซินลงจากรถ หรงฉือนั่งอยู่ในรถ หลังจากมองแผ่นหลังของเฟิงถิงเซินสองวินาที จึงจะลุกขึ้นแล้วลงจากรถเมื่อรู้ว่าพวกเขากลับมา พ่อบ้านก็รีบออกมาต้อนรับ หลังจากเห็นหรงฉือ นัยน์ตากลับมีความตกใจอยู่หลายส่วน แต่แล้วสีหน้าก็มีความดีใจเพิ่มขึ้นเล็กน้อย “คุณนายกลับมาแล้วเหรอครับ?”หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย ไม่ได้ตอบรับคำเรียก ‘คุณนาย’ ของเขา แต่พูดอย่างสุภาพว่า “รบกวนแล้วค่ะ”พ่อบ้านได้ยิน รอยยิ้มก็ชะงักไปเล็กน้อย และมองไปทางเฟิงถิงเซินขณะที่หรงฉือกับพ่อบ้านทักทายกัน เฟิงถิงเซินก็อุ้มเฟิงจิ่งซินยืนอยู่ที่เดิมรอเธอ “จะขึ้นไปพักผ่อนที่ชั้นบนก่อนไหม?”หรงฉือพยักหน้า และตามเฟิงถิงเซินขึ้นไปชั้นบนแ
Leer más

บทที่ 670

หรงฉือชะงักไปเล็กน้อย หลังจากนั้นสักพักหนึ่ง ก็ตอบกลับไปว่า “สุขสันต์วันปีใหม่”พอเธอเตรียมจะปิดเครื่องเข้านอน เวลานี้ อวี้มั่วซวินก็ส่งข้อความมาหาเธอ ชวนเธอพรุ่งนี้เช้าไปที่บ้านหนานจื้อจือ เพื่อเข้าไปสวัสดีปีใหม่ให้หนานจื้อจือสองสามีภรรยาด้วยกันหรงฉือตอบกลับ [โอเค]หลังจากนั้น หรงฉือจึงจะวางโทรศัพท์ลงแล้วเข้านอนช่วงปีใหม่บริเวณวิลล่าแห่งนี้มีคนไม่มากนัก และไม่มีเสียงดอกไม้ไฟหรือประทัดมารบกวน หรงฉือจึงหลับสนิทจนถึงรุ่งเช้าตอนที่เธอตื่น เฟิงจิ่งซินก็ตื่นแล้วเช่นกัน “คุณแม่ สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ!”หรงฉือยิ้ม ส่งอั่งเปาที่เตรียมไว้ก่อนจะออกไปข้างนอกเมื่อวานนี้ให้เธอ “สุขสันต์วันปีใหม่จ้ะ”เฟิงจิ่งซินรับอั่งเปาของหรงฉือ ด้วยความดีใจมากพวกเธอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ลงมาชั้นล่างถึงพบว่า เฟิงถิงเซินก็ตื่นแล้วเช่นกัน และกำลังโทรศัพท์อยู่ชั้นล่างเมื่อเห็นพวกเธอลงมา ก็เอียงศีรษะมองมาทางพวกเธอ และพูดกับคนที่อยู่ปลายสายว่า “เข้าใจแล้วครับคุณย่า อีกเดี๋ยวพวกผมจะเข้าไป”พูดจบ ก็วางสาย จากนั้นก็ส่งอั่งเปาที่เตรียมไว้ให้เฟิงจิ่งซินเช่นกัน “สุขสันต์วันปีใหม่นะ”เฟิงจิ่งซินรับอั่งเปามาอย่างด
Leer más
ANTERIOR
1
...
646566676869
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status