บททั้งหมดของ Rekindled Romance After Divorce: บทที่ 151 - บทที่ 160

BAGO PA MAN makalabas si Roscoe ng silid upang gawin ang plano niyang pag-alis ay bigla na lang lumabas ng banyo si Lizzy suot ang sexy gauze dress. Sa sobrang nipis noon ay halos makita na ang buong kaluluwa nito. Mabagal na itong humakbang patungo sa harapan ni Roscoe at sinayawan pa ng nang-aakit ang lalaki matapos na hawakan sa isang balikat. May kaunting make up ang mukha nito. Halos mapunit ang ngiti sa kanyang labi habang tinitingnan ang reaction ni Roscoe na medyo nagulat sa kanyang ginagawa. Pilit niyang itinago ang pagkadisgusto sa mata.“Ayos ka lang ba?” Napangisi na si Lizzy nang marinig ang tanong ni Roscoe. Ano pa bang posibleng mangyari sa kanya? Iniingatan niya nang maayos ang kanyang sarili. Sinabi niya lang na nahulog siya ng hagdan upang mapabilis ang pagpunta doon ng lalaki. Kilalang-kilala niya itong di siya matitiis. Puno ng pang-aakit ang mga matang iniyakap na niya ang dalawang kamay sa bewang ni Roscoe.“Na-miss kita, Roscoe…” Lumaki ang butas ng ilong ng l

GUMALAW NA ANG panga ni Everly sa labis na iritasyon. Hindi niya mapigilan sa kanyang isipan na marinig ang boses ni Monel na tinatanong siya kung ano ang gagawin ni Roscoe sa lupa kung kaya nais iyong bilhin. Iyon pala ay tatayuan lang ng villa upang i-regalo kay Lizzy? Mas maganda talagang kay Harvey na lang iyon mapunta dahil may pakinabang pa ito. Naikuyom pa niya ang kanyang mga kamao. Naalala ang mga ginawa sa kanya ni Roscoe ng nagdaang gabi. Kailangan na si Harvey ang makakuha ng lupa at hindi si Roscoe. Natawa na siya ng lihim, inisip pa naman niyang nagseselos si Roscoe kay Harvey kung kaya naman nakikipag-kompetensya ito. Mali siya. Hindi pala iyon ang motibo at layunin ni Roscoe dito.“Ang kapal talaga ng mukha niya!” Pumasok si Everly sa loob ng kanilang department at naabutan niya na iyon din ang topic ng mga ka-trabaho niya. Natanaw pa niya ang maligayang mga ngisi ni Lizzy na nang makita siya ay naglahong parang bula iyon na binura niya. Hindi siya pinansin ni Everly.

MASAYANG PINAGSALUHAN NILA ang pagkaing inihanda ni Donya Kurita sa kanila. Hindi mapawi ang ngiti ng matanda na para bang iyon ang unang beses na nakita niya ang mag-asawa at nakasabay na kumain. Lumapad pa ang ngiti niya. “Kumusta naman kayong dalawa nitong mga nakaraan?” “Ayos lang, Lola.” si Roscoe ang sumagot. Tahimik lang na kumain si Everly. Batid naman ng matanda kung okay ba silang mag-asawa o hindi. “Nakita ko ang viral online na pictures niyong dalawa.” lantarang turan pa nitong mas tumingkad ang ngiti sa labi niya. Natigil sa pagkain niya si Everly na halatang hindi inaasahang babanggitin ng matanda ang tungkol doon at gagawing topic. Para sa babae ay sobrang nakakahiya na makita ang larawan nilang ganun ni Roscoe na dapat ay private lang nila.“Mukhang nagkakamabutihan na kayo, sana tuloy-tuloy na iyan. Bigyan niyo na rin kami ng apo. Huwag ng patagalin.”Malakas na napahagalpak na ng tawa si Everly. Naghalikan lang sila, biglang napunta sa baby? Ano iyon nakakabunti

NATAPOS ANG KANILANG hapunan nang tahimik at wala ng sinumang nagsalita. Inihatid pa ni Everly ang matanda sa kanyang silid at nagbilin sa maid na kapag may hindi magandang naramdaman ang matanda ay dalhin na agad sa hospital. Hindi na nila kailangan pang maghintay ng go signal. Isugod na ito kaagad doon.“Sige po…”Isang paalam pa at tuluyan nang lumabas ng silid ng matanda si Everly. Sinundan naman siya ng tingin ng matanda hanggang sa tuluyang makalabas ng silid. Tuloy-tuloy na humakbang si Everly patungo ng sala. Naabutan niya si Roscoe doon na hindi mapakali. Panay ang mura nito habang nakatingin sa cellphone niya. Sa reaction pa lang ay alam na agad ng babae kung ano ang prino-problema ni Roscoe sa kanyang cellphone.“Nagpapahinga na si Lola, maaari na tayong umalis…” Tiningnan lang siya ni Roscoe at kapagdaka ay pamartsa na itong lumabas. Sumunod sa kanya si Everly. Naka-taxi lang siya patungo doon kung kaya naman wala siyang choice kung hindi ang makisabay dito. Malayo pa nam

TUMALIKOD NA SI Everly, pumunta siya doon pero wala naman siyang planong magpakita sa kanila. Tumalikod na siya at humakbang na palayo. Narinig niya ang pintuan na bumukas kung kaya naman agad siyang natigilan sa paghakbang lalo na nang may magsalita sa likod. “Everly?” Napilitang lumingon si Everly kay Lorenzo na lumabas upang magbayad sa cashier. Tumango lang si Everly at kapagdaka ay malaki na ang mga hakbang na naglakad papalayo sa lugar. Sumunod si Roscoe na lumabas nang marinig na may kausap si Lorenzo. Tanging likod na lang ng kanyang asawa ang nakita niya niya na nagkukumahog na makalayo sa lugar na ito.“Si Everly…” sambit ni Lorenzo kahit na batid niyang nakita naman iyon ni Roscoe.Pinagmasdan ni Lorenzo na tumango lang si Roscoe habang nakatingin pa rin sa kung saan nawala si Everly. Tinapik niya ang balikat ng lalaki. Nakita niyang puyat na puyat na ito. Hindi nito iniwan buong magdamag ang kanyang kapatid sa takot na may gawin na namang katangahan kung kaya naman ganun