บททั้งหมดของ Ang Supladong Bilyonaryo at ang kanyang Maid: บทที่ 21 - บทที่ 30

Chapter 21Margarita Mabuti na lang at tinulungan nila akong naghugas ng pinagkainan namin. Hindi nila ako pinayagan na maghugas at maglinis dahil birthday ko daw ngayon dapat magrelax lang ako. Kaya umalis na ako doon at hinayaan ko na silang maglinis at magligpit ng kalat namin.Nagtira ako ng cake para sa amo namin. Baka magtampo na naman ito dahil hindi ko siya sinabihan na birthday ko. Nagmukha tuloy siyang outsider dahil hindi siya invited sa birthday ko. Bahagya akong natawa.Papasok na sana ako sa loob ng kwarto ko ng makarinig ako ng tunog ng sasakyan. Agad akong lumapit sa sala para tingnan kung sino ang bisita. Baka ang amo na namin ang dumating. Na-excite tuloy akong makita siya. Pero dahil ayoko naman na nagmumukha obvious, mabilis akong bumalik sa kwarto ko. Maghintay na lang ako kapag tatawagin na niya ako. "Gano'n dapat ang gawin mo, Margarita, huwag maglandi sa amo.''Padapa akong nahiga sa kama ko. Ramdam ko na ang pagod sa katawan ko sa dami ng niluto ko kanina. A

Chapter 23Margarita Tumalikod na ako at naglakad palayo sa amo ko. Pero napaigik ako sa sakit ng paa ko. Pinilit kong huwag paika-ika habang naglalakad, pero hindi kaya ng mga paa ko. Masakit talaga siya, walang biro.Gusto kong magpakabayani sa katangahan ko para ipakitang malakas ako. Kaya lang, hindi ko kaya ang sakit. Sa tuhod ba naman ang napuruhan. Dalawang paa ko pa, mabuti isa lang ang napuruhan.Magsisimula na sana ulit akong maglakad nang biglang umangat ako sa ere. Napatili ako sa gulat at pagkabigla. Agad akong napakapit sa batok ng amo ko dahil sa takot na baka ihulog niya ako dahil sa katigasan ng ulo ko."Sinong gusto mong tumulong sa'yo, ang mga bodyguards ko at ang driver ko? Magdadrama ka para makita ka nilang nahihirapan, tapos magpapaalalay ka sa kanila? Ganun ba?" singhal ng amo ko. Grabe naman mag-imbento ng salita ang amo kong 'to.Napapikit na lang ako sa pagsinghal niya habang padabog niya akong ibinaba sa upuan sa loob ng gamit niyang sasakyan. Napangiwi ak

Chapter 25Margarita "Huwag mo akong panoorin dito, Marga! Kumain ka rin kung gusto mo!" kunwari ay galit na sambit ng amo ko. Sinamaan ko siya ng tingin, nagtaas lang din ng kilay ang mang-aagaw ng graham ko.Kaya tumayo ako at kumuha ng graham mula sa fridge para sa akin. Pati ang iniinom kong kape, ininom na rin niya. Mang-aagaw, sigaw ng isipan ko."I like the coffee. Maybe, gawan mo rin ako ng kape sa umaga, Marga," saad ng amo ko.Si amo kasi ang nagtitimpla ng kape niya sa umaga, at kami na ang bahala magluto ng agahan niya."Nako, sir, dinagdagan mo na naman ang trabaho ko dito sa mansyon. Baka mamaya utusan mo na rin akong mag-ala Spider Woman at ipapalinis mo na rin sa akin ang mga pader ng mansyon mo. Kailangan ko na sigurong magpalit anyo sa gabi kung sakaling maglilinis ako ng pader, sir. Ilalabas ko ang nakatago naming lahi na manananggal," reklamo ko. Biro ko lang naman para mawala ang kaba sa dibdib ko. Kaba na parang kinikilig, gano'n. Makatingin naman kasi si sir s

Chapter 27Margarita "Ewan mo na diyan ang bike mo, ipapakuha ko na lang sa bodyguard ko," sabi pa ng amo ko nang makita niya akong nakasimangot na nakatitig sa bike ko.Kaya wala na akong dahilan para malungkot na baka nakawin ang bike ko dahil ipapakuha raw ng amo ko ang bike sa bodyguard niya. Kaya napangiti na ako at nagkaroon ng oras na suriin ang suot ng amo ko. Ngayon, naka-T-shirt na gray at jagger pants na itim at nakasombrero pa siya. "Hindi ka po magsusuot ng sunglasses mo, sir?" tanong kong wala sa sarili habang pinasadahan ko ng tingin ang kabuuan ng katawan ng amo ko."Let's go. Nawili ka na naman sa kalukuhan mo," sagot naman ni sir."Eh, nagtatanong lang naman ang persona de non pretty, sungit mo, sir. Tara na po," nauna na akong sumakay sa sasakyan ni sir."Ay sir Harrison, ano nga pala ang tawag sa laruan na sinasakyan natin?" tanong ko habang pinapaandar na niya ang gamit naming maliit na sasakyan paalis."Hindi ito laruan, mas mahal pa ito sa ibang mga sasakyan k

Chapter 29 Margarita Tumigil kami sa simpleng bahay. Ang ganda rin dito, ang daming mga tanim at naka-organize pa. Agad akong bumaba sa golf cart. "Wow, sir, ang dami namang mga gulay dito. Kompleto na yata ang gulay na nasa kanta na 'Bahay Ko,' ah" sabi ko pa at lumapit sa mga gulay. "May mga nakalagay pang pangalan, ang sipag naman ng mga nagtatanim dito, sir. Nilagyan pa nila ng mga pangalan, hindi naman siguro sila maliligaw o magkakapalit-palit ng bunga, hano?" daldal ko sabay tawa."Never ending na pagtatanong na naman iyan, Marga," suway sa akin ni sir. Nagsawa na yata siya sa kadadaldal ko.Hindi ko na lang siya pinansin. Binasa ko ang mga pangalan ng gulay. Kumanta na lang ako bigla ng 'Bahay Kubo.' Yung pagkanta ko, parang nasa choir sa simbahan. Nagpaikot-ikot pa ako sa gulayan. Tinuturo ko ang mga gulay habang binibigkas ang mga pangalan nila. Kaya lang napatigil ako dahil kulang sila, walang singkamas, labanos, wala ring bawang at linga. "Ay sayang! Itigil na ang pagk