All Chapters of Gapangin Mo Ako Ninong Royce: Chapter 31 - Chapter 40

Dahan-dahang isinubo niya ang ulo ng alaga ng kanyang ninong. Muli niyang narinig ang ilang mura na nanggagaling sa bibig nito. Muntik pa siyang mabilaukan nang ibaon ng kanyang ninong ang kanyang ulo. Mabuti na lamang at nakapag-kontrol agad ito."Ahhh... yes, baby...hmmm... that's it. Ohhh..."Dahan-dahan ang kanyang ginagawang blowjob. Damang-dama niya ang gigil ng kanyang ninong. Hindi nakaligtas sa kanyang pandinig ang nanggigigil nitong ungol na talaga namang nagbigay sa kanya ng lakas na pagbutihan ang ginagawa. Hindi niya tuloy mapigilan kung alam ba ng kanyang Tita Kristine na ginagapang siya ng kanyang ninong sa mga oras na ito?Pagkatapos niya ay hinila na siya ng kanyang ninong, muli ay nagtagpo ang kanilang mga mata at walang-sabing inangkin nito ang kanyang mga labi na siyang agad din naman niyang tinugon ng buong-alab.Sabihin na nating hibang na siya pero hindi niya kayang pigilan ang matinding init at pananabik sa tuwing nagkakadaiti ang mga katawan nila ng kanyang Ni

Araw ng Sabado kaya wala siyang pasok. Nakatitig lang siya sa kisame. Iniisip niya ang kanyang ninong. Pagdakay, bumalikwas siya ng bangon at napasulyap sa kanyang bintana. Sinadya niya talagang buksan iyon para makapasok ang kanyang ninong kung sakaling nais na naman siya nitong gapangin. Hindi parin nawawala sa kanyang isipan ang pangalan ng babaeng sinambit ng kanyang ninong, walang iba kundi ang pangalan ng kanyang Tita Kristine. "Lorna, nakapagluto na ako ng breakfast natin. Gising na!" Narinig niya ang boses ni Susan. Next week pa ang kanyang paglipat sa apartment na sinasabi ng kanyang manager. Gusto na rin niyang lumipat dahil ayaw niyang maging pabigat kay Susan, isa pa, mas komportable kapag nasa sarili kang pag-aari kaysa ang mag-stay sa iba, limitado lang kasi ang kanyang mga kilos. Nakakahiya rin kasing maghapon na lamang siyang nakahiga sa kama habang ang kaibigan niyang si Susan ay may ginagawa."Good morning!" sigaw niya. "Kain na tayo!" sagot ni Susan sa kanya."Fi

"May problema ba?" tanong ni Mia sa kanya. Kasalukuyang patungo sila sa unibersidad kung saan siya mag-aaral. "I'm fine, hindi lang kasi maganda ang pakiramdam ko, Mia," sagot niya sa kaibigan. Kumunot ang noo ni Mia nang pagmasdan siya. "Sandali, namumutla ka.""S—Sigurado ka?" "Oo, ang mabuti pa magpahinga ka na lang kaya muna. Hindi rin kasi maganda sa katawan mo iyang pagpupuyat mo sa trabaho lalo na at hindi ka pa sanay. Tapos nag-overtime ka pa," ani Mia sa kanya. "Pero kailangan kong kumita ng pera para sa pag-aaral ko, Mia. Ayoko rin namang umasa sa inyo ni Susan. Sobra-sobra na rin ang naitulong niyo sa akin at nahihiya na ako," aniya."Ano'ng silbi ng pagkakaibigan kung ganyan rin lang ang tingin mo sa amin? Hindi pwedeng abusuhin mo ang katawan mo, Lorna. Komportable ka ba ron sa bago mong apartment?""Oo naman, wala namang problema," sagot niya kay Mia. Ang totoo, hindi maganda ang kanyang pakiramdam at palagi na lamang siyang nahihilo. Kung ang bagong apartment lang n

Hindi niya alam pero sobrang nanghihinayang siya nang tuluyan na nga silang maghiwalay ng landas ng kanyang ina. Malungkot siyang pumara ng taxi patungo sa isang pharmacy para bilhin ang ilang mga vitamins na para sa kanya. Nagpapasalamat siya sa Panginoon dahil kahit paano ay malaking tulong ang siyang pagkikita nila ng kanyang ina. "Salamat po ng marami, Panginoon," aniya na hindi mapigilan ang sari't saring emosyon.Ginamit niya ang ATM card na ibinigay ng kanyang ina sa pagbili ng ilang vitamins na inireseta sa kanya ng doktora. Pagkatapos niyang mamili ay sumakay na ulit siya ng taxi patungo sa merkado para bumili ng ilang mga gulay, isda, karne at ilan pang dapat mabili para ilagay sa kanyang ref na siyang ibinigay sa kanya ni Susan para magamit niya sa kanyang apartment.Pagdating niya ay nagulat pa siya nang makita ang kotse ni Mr. Lee. Nagmamadaling inabot niya ang kanyang bayad sa taxi driver at umibis mula rito."Mr. Lee, bakit ka narito?" takang-tanong niya rito."To see

Nanatiling nasa loob lang ng kotse ang kaibigan niyang si Susan. "Mag-ingat ka, okay?""Salamat," aniya. Umibis siya mula sa kotse saka naglakad papasok ng naturang building. Abut-abot ang kanyang nadaramang kaba. Pero kailangan niyang ipaalam kay Royce ang kanyang kalagayan.Dumiretso agad siya sa front desk at sinalubong siya ng matamis na ngiti ng isang babae at pagbati, inaalam kung may appointment ba siya kay Royce. "Actually, wala akong appointment sa kanya but this is urgent," aniya na nagmamakaawa pa."Pasensiya na po, Ms. Monsanto pero kailangan muna nating mag-set ng appointment dahil kung hindi ay baka madali pa ang trabaho ko kung sakaling hahayaan kitang pumasok ng walang appointment sa mismong opisina ng CEO."Naintindihan naman niya ang naturang babae kaya minabuti na lamang niyang maghintay sa waiting area hanggang sa dumating ang uwian. Aabangan niya si Royce.Tinawagan niya si Susan at pinaalam ang naging resulta ng kanyang pag-uusap sa naturang magandang front de