Lahat ng Kabanata ng One Fateful Night With My Ninong: Kabanata 351 - Kabanata 360

Tahimik ang loob ng bahay. Tanghali na pero nakahiga pa rin si Killian sa kama, nakasandal sa headboard, may benda pa rin sa kanang balikat at paa. Halata sa mukha niya ang pagod pero hindi iyon naging hadlang para bantayan ang bawat kilos ni Claudette sa loob ng kwarto.Si Claudette ay abala sa pag-aayos ng tray na may pagkain. Kanina pa siya pabalik-balik sa kusina. Ayaw niyang tulungan siya ni Killian dahil gusto niyang magpahinga ito. Pero gaya ng dati, hindi pa rin talaga nagpapapigil ang binata.“Claudette,” mahinang tawag ni Killian.Hindi siya kaagad lumingon.“Pwede ba akong tumayo mamaya? Kahit saglit lang? Gusto ko lang maglakad kahit sa may hallway.”Napabuntong-hininga si Claudette bago sumagot. “Sabi ng doktor, huwag ka munang pilitin ang katawan mo. Hindi ka pa fully recovered.”“Sinasanay ko lang sarili ko. Ayoko naman maging pabigat sa'yo araw-araw.”Nilapitan siya ni Claudette habang hawak ang tray. “Hindi ka pabigat, Killian. Ginusto ko 'to. Gusto kong alagaan ka.”

Pagod na pagod ako, pero masaya ang puso ko. Nasa private room na kami ng ospital, at katabi ko ngayon ang anak namin ni Killian — si Baby Alessandro. Katabi niya ang crib na kulay puti, may maliit na blanket na binili pa mismo ni Killian bago ako manganak.Tahimik sa loob ng kwarto. Si Killian ay nakaupo sa maliit na sofa sa tabi ko, pero hindi siya mapakali. Hawak niya ang bote ng gatas na hinanda ng nurse kanina, habang pinagmamasdan si Baby Alessandro na mahimbing na natutulog.“Babe,” bulong niya. “Grabe ka. Parang hindi ka lang nanganak.”“Killian, huwag mo akong simulan. Masakit pa ang tadyang ko.”“Hindi ko naman sinabing magpapagiling tayo, ‘di ba?” Ngisi niya. “Pero seryoso, Claudette... ang ganda mo pa rin kahit bagong panganak ka.”Pumikit ako sandali. “Pagod ako. Gusto kong matulog.”“Sige, matulog ka na. Ako bahala sa inyo ng anak natin.” Tumayo siya at inayos ang swero ko para siguraduhing hindi ito matatanggal.Pagkatapos ay lumapit siya sa crib ni Baby Alessandro at m

Pagkapasok namin sa hotel lobby, ramdam ko ang paninigas ng panga ni Killian. Halata sa mukha niya ang galit at inis na kanina pa niya pinipigilan. Nasa harapan namin si Larkin, nakaupo sa lounge area kasama ang dalawang bodyguard. Nakatitig lang siya kay Killian, parang nanunukso pa.Humigpit ang hawak ni Killian sa kamay ko.“Stay here, Claudette. Don’t get involved,” mahinahong sabi niya pero ramdam kong nanginginig ang boses niya sa galit.Umiling ako. “Killian, I can’t just watch. I need to hear this too.”Lumapit si Killian kay Larkin. Tumayo naman ang ex-husband ko at ngumisi.“Well, look who decided to finally come home. The forgotten grandson.”Hindi nagpatinag si Killian. “Cut the crap, Larkin. Alam nating pareho kung anong ginawa mo. You think you deserve Nicolaj Group?”Umiling si Larkin, tumawa ng mahina. “Deserve? Killian, don’t fool yourself. Ikaw lang ang gustong-gusto ng Lolo mo pero ngayon? He chose me. Ako ang may hawak ng lahat ngayon.”“Because you manipulated hi

Killian Nicolaj’s POVAlas-nueve ng umaga nang maglakad ako papasok sa Nicolaj Group headquarters. Nakasunod sa akin ang ilang tao na noon pa man ay hindi ako iniwan—mga board members, senior executives, at ilang managers na may tapang na ipakita sa publiko kung kanino sila papanig. Ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang, pero hindi na ako nagdalawang-isip. Kung hindi ako kikilos ngayon, tuluyan nang malulugmok ang kompanyang itinayo ng pamilya ko.Pagdating namin sa top floor, walang kahit isang staff ang naglakas-loob na pigilan kami. Lahat ay nakatingin lang habang dumadaan ang grupo ko. Diretso kami sa dating opisina ko—opisina na ngayon ni Larkin.Binuksan ko ang pinto nang hindi kumakatok. Bumungad agad sa akin ang eksenang hindi na ako nagulat nang makita si Larkin na nakaupo sa swivel chair ko noon, habang may babaeng nakaupo sa ibabaw ng mesa, mahigpit siyang hinahalikan. Nang napansing bumukas ang pinto, nagulat sila. Agad tumayo ang babae at inayos ang suot niyang dress. Hind

Kagigising lang ni Larkin nang mag-ring ang cellphone niya. Nakasalampak pa siya sa kama, hindi pa man lang nag-aalmusal, pero ramdam na niya ang tensyon sa boses ng tumawag.“Sir!” halos pasigaw na sabi ng personal assistant niyang si Marco. “Tinanggal na po lahat ng gamit n’yo sa opisina! Naka-box na po lahat, tapos pinalitan ng gamit ni Mr. Killian.”“Anong—ano’ng sinabi mo?” mabilis niyang sagot habang bumabangon. “Sino ang nag-utos niyan?”“Sir, ang sabi po ng admin, approved daw ng board. Effective today daw po ang reinstatement ni Mr. Killian as President of Nicolaj Group.”“Bullshit!” sigaw ni Larkin habang hinahagis ang kumot sa gilid. “Walang karapatan ‘yung mga ‘yon na alisin ako! Ako pa rin ang acting president!”“Sir, may utos po ‘yung legal department na temporary suspension n’yo habang ongoing ang audit.”“Suspension my ass!” galit na sabi niya. “Bantayan mo ‘yang opisina! Wala dapat gagalaw ng kahit ano. Pupunta ako ngayon.”“Pero Sir—”Pinutol niya ang tawag at mabili