บททั้งหมดของ Force Marriage: When The Loving Wife of a Billionaire Finall: บทที่ 201 - บทที่ 209

Ngunit pagdating kay Luna, kahit may ngiti siya sa mukha habang nakikisalamuha sa mga bata at laro, iba ang hatid niyang pakiramdam sa mga nakamasid. May halong kalmadong awtoridad at malalim na pag-iingat, na hindi basta-basta ramdam ng iba.Parang may agwat sa pagitan niya at ng kanyang asawa at anak, kahit na magkasama sila sa parehong espasyo. Ngunit naaalala niya ang huling papupulonf ng mga magulang kung saan kitang-kita ang magandang samahan ng kanyang anak at ng babaeng iyon. Kaya naman, hindi maiiwasang makaramdam siya ng kaunting pagkailang, na tila ba pilit siyang sumusubok na pumasok sa isang relasyon na dati nang maayos at natural na umiiral sa pagitan ng ama at anak.Sino ba naman ang hindi makakaramdam ng pagkailang kapag ang sariling anak ay lumalapit sa “pumapasok” sa kanilang pamilya? Naiisip ito, ramdam na ramdam niya ang sakit na tiyak na nararamdaman ni Luna. Ngunit habang tinitingnan siya, hindi niya alam kung paano sya mapapalakas o mapapawi ang lungkot sa puso

Pagkaalis ni Lamoste kasama ang pamilya niya, bahagyang bumuntong-hininga si Jeriko bago tumingin kay Luna. “Tara, pumasok na rin tayo.”Magaan ang tinig ni Luna nang tumango. “Sige.”Pumasok sila sa loob at maayos na nagsalo sa hapunan. Pagkatapos, diretso silang bumalik sa kompanya. Hindi pa man sila nakauupo nang matagal ay agad silang nasabihan na dumating na si Enrico.Nagpalitan lamang ng tingin sina Jeriko at Luna, kapwa malamig ang ekspresyon. Sa huli, pinili nilang huwag pa ring harapin ang lalaki.Hindi pa rin umalis si Enrico. Nang gabing iyon, habang pauwi na si Luna mula sa trabaho at patungo sa parking lot, narinig niya ang tawag ng lalaki. “Miss Santos.”Lumiko si Luna at malamig na nagsabi, “Mr. Muad, may problema ba?”Tumingin ang lalaki sa kanya nang diretso at mahinang sabi, “Mag-usap muna tayo.”Hindi nagpatalo si Luna at tumugon nang matalim, “Gusto mo bang makipag-usap, o gusto mo lang akong sisihin?” aniya.Napahinto si Enrico sandali bago muling tumingin kay Lu

Tahimik lang si Luna, tila ba matagal na niyang alam na magtatagpo rin sa kooperasyon ang kanilang mga landas. Wala ni bahid ng gulat o alinlangan sa kanyang mukha, pawang kapanatagan lamang.Hindi na masyadong pinag-isipan ni Enrico ang kanyang reaksiyon. Inakala niyang ipinaalam na ni Jeriko sa babae ang tungkol sa napipintong kasunduan bago pa siya dumating.Malamig niyang wika, “Ikinagagalak kong makipagtulungan sa inyo.” ani Enrico.Pagdating sa hotel at pagbaba ng sasakyan, sabay na paakyat sina Jeriko at Luna, ngunit napansin ni Enrico sina Eduardo at Regina na kakapasok lamang mula sa kabilang panig.Huminto siya at magalang na bumati, “Mr. Eduardo, Binibining Saison.”Sabay na napalingon ang dalawa, ngumiti si Eduardo at tumugon, “Uy! Mr. Muad, Mr. Galang.”Ngumiti si Jeriko, bahagyang may pilit sa tono, “Mr. Eduardo.”Ngunit bago pa siya makapagsalita pa, nagsalita na si Eduardo, “Magkwentuhan na muna kayo riyan, aakyat na muna kami.”Pagkatapos magsalita, halos magkasabay n

Makalipas ang ilang minuto, bumalik si Luna sa pribadong silid, tahimik, parang walang nangyari. Ilang sandali pa, saka lamang dumating si Enrico.Sa oras na iyon, halos ubos na ang pagkain sa mesa, at ang hangin sa paligid ay may bahid ng hindi maipaliwanag na tensiyon. Walang nagsalita nang matagal; tanging kaluskos ng kubyertos at mabigat na hinga ni Jeriko ang maririnig.Pagkatapos ng ilang sandali, tumayo si Jeriko at malamig na nagsabi, “Tara na.”At gaya ng walang gustong magtagal pa, sabay-sabay silang lumabas ng restawran.Pagkatapos ng hapunan, bumalik si Enrico sa kompanya upang ayusin ang mga dokumentong kailangan para sa proyekto.Samantala, sina Luna at Jeriko ay tahimik na nagbalik sa Annex. Sa loob ng sasakyan, tanging mahinang ugong ng makina ang maririnig, walang nagsasalita, ngunit kapwa nila alam na ang paparating na mga araw ay magiging mas mabigat kaysa dati.Makalipas ang ilang sandali, bandang alas-tres ng hapon, dumating si Ricardo sa Annex, halos magkasabay l

Walang kahit anong duda si Eduardo sa kanyang damdamin para kay Regina.Dahil dito, malinaw kay Enrico na ang eksenang iyon ang mahigpit na yakap kay Luna ay marahil isang malinaw na pagkakaintindihan lamang, at hindi tanda ng anumang kakaibang bagay.Noong umaga ng Biyernes, kakagising pa lamang ni Luna nang tawagan siya nang kanyang Lola.“Luna, samahan mo ako sa eksibisyon ng sining ni Mr. Salsedo sa Linggo ng umaga,” wika ng ina.Ang Ginang ay matagal nang tapat na tagahanga ni Mr. Salsedo isang dalubhasa sa tradisyonal na sining ng pagpipinta ng Valley Heights.Huling nagdaos ng eksibisyon ng sining si Mr. Salsedo mahigit sampung taon na ang nakalipas. Dahil kakaunti ang ganitong pagkakataon, sumang-ayon si Luna, “Sige, samahan kita sa Linggo.”Hindi pa man siya nakakapaglagay ng kanyang selpon, muling tumawag si Aria.Mula nang dumalo si Luna sa gawain ng magulang at anak sa paaralan noong Lunes, iyon ang unang beses na tumawag sa kanya si Aria, ngunit hindi niya iyon sinagot.P