All Chapters of The Delivery Girl Billionaire's Husband : Chapter 21 - Chapter 29

Andy's Point Of View.Sinubukan kong umayos ng pwesto sa paghiga ngunit hindi ko 'yon magawa dahil ramdam ko ang mga kamay niyang nakayakap sa bewang ko. Napadilat ako at nakita ang itsura naming dalawa, nakasiksik ang mukha niya sa aking leeg, ramdam ko ang mainit niyang paghinga... Mukhang tulog na tulog. Nakasuot na ako ng damit niya, malaki nga ito sa kaniya. Habang siya ay walang saplot sa itaas ngunit may suot ng short.Mahina ko siyang tinapik. "Hoy, kumag. Pakawalan mo 'ko," sabi ko sa kaniya ngunit wala akong narinig na kahit ano mula sa kaniya kaya napairap ako.Ano ba naman 'tong lalaking 'to. Siya pa talag ang napagod nang sobra sa ginawa namin kagabi? Pero sabagay... Siya lang ang kumilos sa amin kagabi, taga-tanggap lang ako. Pero ako dapat ang mas napagod! Hindi siya!Muli ko siyang tinapik. "Nagugutom na ako, bumagon ka riyan.""Hmmm?"Sasagot na sana ako ngunit natigilan ako nang mas lalo niyang ilapit ang katawan ko sa kaniya, humigpit din ang pagyakap nniya sa akin.

Andy's Point Of View."I know, 'Lo. Andy's different. . . " Narinig kong sagot ni kumag kaya sandaling nawala sa isipin ko kung kilala ba ng kaniyang Lolo si Rhea.Lumingon ako sa kaniya at noong napansing nakatingin ako ay tumingin din siya sa akin. Ilang segundo kaming nagtitigan bago ako muling bumaling sa kaniyang Lolo.Pilit akong tumawa. "U-Unique talaga ako, walang katulad," sabi ko na lang, pinipilit iwaksi kung bakit ako kinakabahan. Narinig ko naman ang pagtawa ng Lolo niya ngunit sumang-ayon din.Natapos naman nang mapayapa ang almusal namin, inabot din ng tanghalian na nanatili ang Lolo niya. Ang haba kasi ng napag-usapan nila, at para sa privacy, siyempre, umakyat ako sa kwarto ni kumag dahil nga ang sabi niya ay i-lock ko ang kwarto ko kaya no choice kundi sa kwarto niya pumunta.Dito siya nagtanghalian bago umalis, mabuti na lang talaga dahil si kumag pa rin ang nagluto dahil wala akong alam na lutuing pang mayaman. Baka magulat ang Lolo niya kapag naglapag ako ng prito

Andy's Point Of View.Nakita ko ang pagkunot ng noo niya bago humawak sa kaniyang kwelyo."Huh? May dugo?" tanong niya at tumango ako. "Nakuha ko lang 'yan sa nadaan kong kinakatay na baboy. Nagtanong kasi ako kung saan ang CR."Napailang na lamang ako. "Bakit ba bigla ka na lang kasing nawawala? Hindi ka ba marunong magpaalam? Wala akong ideya kung namatay ka na bang kumag ka."Nakita ko ang pag-irap niya. "I'm fine. Abala ka sa pamimili, susungitan mo lang ako kung magtanong ako sa'yo."Malakas na lamang akong napabuntong hininga, sandali ko pang tiningnan ang dugo sa kaniyang kwelyo ngunit napansin kong hinawaka niya iyon at bahagyang tinago.Andres's Point Of View.Nagpatuloy sa pamimili si Andy pagkatapos ng nangyari, nanatili lang akong nakasunod sa kaniya ngunit pinagurado kong pinagmamasdan ko ang paligid.I really don't get this girl. . . Bakit ba gusto niya pang sa ganitong klaseng lugar mamalengke? Hindi niya ba alam na delikado rito? Napakaraming tao. . . Mahirap na.Flash

Andy's Point Of View."She's my maid, I can't believe she's your type."Napahigpit ang kapit ko sa boteng hawak ko dahil sa narinig. Nakatingin lang ako sa kaniya, umaasang babawiin niya ang sinabi niya ngunit wala. . .Putangina niya talaga."She's a maid?" gulat na sabi ng lalaking hindi ko man lang alam ang pangalan pero pinaupo ko sa couch, lumingon siya sa akin na para bang hindi makapaniwala. "You don't look like a maid to me. Nagbibiro lang si Andres, hindi ba, Miss?"Umismid ako, wala ng pakialam pa. "Tama siya, katulong niya nga ako."Napansin ko ang pag-ngiwi niya dahil sa sinabi ko, maya-maya ay nagpaalam siyang umalis. Nang maiwan kaming dalawa ng kumag na 'to ay parang gusto kong ihampas sa ulo niya ang hawak kong bote."Tangina mo talaga 'no?!" malakas kong sigaw sa kaniya, tuluyan nang naubos ang maiksi kong pasensya. Wala akong pakialam kung may makarinig sa akin ngayon, nagagalit talaga ako. "Ikaw ang nagyaya sa aking pumunta rito, tapos anong gagawin mo?! Ipapahiya m

Andy's Point Of View.Hindi ko alam kung bakit pero nawala ang kabang nararamdaman ko nang makita ang mukha ng kumag na 'to, na para bang hindi ko siya gustong patayin sa inis kanina. Mabuti naman dahil buhay siya, wala nang magbibigay sa'kin ng sahod kapag namatay ka."Akala ko nabaril ka na sa loob eh," sarkastikong sabi ko, nandoon pa rin ang inis sa boses ko. Tiningnan niya ako bago lumingon sa katabi ko."Who is this guy?"Ngumiti si Bryan. "Hello, bro. I'm Bryan, kaibigan ni Andy."Tumaas ang kilay ko, wala pa ngang isang araw na nakikilala ko siya, bigla niya nang sasabihin na magkaibigan kami."I don't care about your name," sagot ni kumag bago ako lingunin. "Let's go."Nilingon ako ni Bryan, hindi pa rin nawawala ang ngiti sa labi niya. Hindi man lang ba siya na offend sa sinabi ng hayop na 'to?"Totoo nga ang sinasabi mo, Andy. Mabuti na lang mahaba ang pasensya ko."Mukhang nalaman niya kaagad na ang lalaking kanina ko pa kinukwento sa kaniya ay kaharap na namin ngayon. Ma