The Delivery Girl Billionaire's Husband

Andres's Point Of View."Damn it, Klayd!" inis kong sabi sa aking kaibigan. "What part of earth where I could find a former secret service agent that I have to marry?!""Just tell him the truth," narinig niyang sagot nito. "Hindi naman masama magkakaroon ng bodyguards, para nga lang akong nagbabakasyon dito sa bahay.""Someone died here, remember? And that someone was our friend.""I know... Hindi ko naman sinasabing hindi ako nasaktan sa pagkawala ni Conrad. Pero iniisip ko na lang din ang kaligtasan ko ngayon. No one knows what will happen. Ni-hindi pa nga nahuhuli ang suspect."Malakas na lamang akong napabuntong hininga, hindi ko na alam ang gagawin ko. Ayoko namang aminin kay Lolo na nagsinungaling ako, mamaya ay bawiin niya ang kompanya sa akin."What's your plan? You're the one causing your own problems."Napailang siya. "Don't state the obvious here, Klayd. I know that.""Ano ngang plano mo?""Hindi ko pa alam, pero sigurado akong hindi ko babawiin ang sinabi ko kay Lolo.""Yo

Andres's Point Of View."You're so fvck up, man!" natatawang saad sa akin ni Klayd sa kabilang linya. "Nang blackmail ka ng isang delivery rider? Ganyan ka na ba kadesperado?""Yeah..." Malakas akong napabuntong hininga, ayos lang. Ang mahalaga ay wala na akong problema."I have to see this delivery girl, Andres."Napakunot ang noo ko. "Why?""Alam mo namang kasing wala siyang kasalanan kung maling package ang nabigay sa'yo. Tapos ginawa mo pang i-blackmail. I'm sure may nakita ka sa babaeng 'yan kaya pinili mo.""She's not my type," sagot ko. "She's boyish, ang tapang-tapang pa. Tinawag ba naman akong tanga?""Malamang, hindi mo kasi maintindihan na wala nga siyang kasalanan sa nangyari."Napailang na lamang ako. "Wala na akong pakialam, ang mahalaga ay makakasal na kami mamaya ni Judge Hindez.""Paano kung hindi ka siputin?""Hindi 'yon makakatanggi sa 30 thousands na ibibigay ko sa kaniya kada buwan," paliwanag ko. "She looks like she really needs money, nahimatay siya dahil wala s

Andy's Point Of View."Mag-iingat ka rito, Aemie. Palagi akong magcha-chat sa'yo. Iyong mga paalala ko sa'yo, ha? Huwag mong kalimutan palagi," wika ko sa kaniya, nakita ko naman ang pag-ilang niya na para bang napapagod na siya sa mga sinasabi ko."Kagabi mo pa 'yan sinasabi, Ate. Ikaw nga dapat ang mag-ingat dahil titira ka sa isang mybahay kasama ang isang lalaki na hindi mo naman ganoon kakilala," sagot niya ngunit ngumiti lang ako."Nag-aalala ka pa talaga sa'kin? Para namang hindi mo alam na marunong akong sumuntok?" natatawang sabi ko.Umaga na ngayon at maaga talaga akong bumangon para mag-impake, hindi ko alam kung ilang buwan kami na nandoon kaya naman medyo marami akong dinala."Baka naman pagbalik mo rito may pamangkin na ako ha?" Kaagad ko siyang sinamaan sa narinig. "Wala sa plano ko ang pagkakaroon ng anak, diba? Wala nga akong planong magpakasal.""Pero kasal ka na ngayon," ngumisi siya."Fake marriage lang, Aemie."Sasagot pa sana siya pero nakarinig kami ng busina n

Andy's Point Of View.Mahilig akong magluto, palaging sinasabi ni Aemie na masarap ang luto ko. Pati ang mga kapitbahay namin, madalas akong inaarkila na magluto kapag may okasyon o kaya naman birthday, masarap daw kasi akong magluto.Kay Mama ako natuto, may karinderya kasi kami noon, sikat iyon at pati ibang bayan ay dumadayo pa sa amin para lang makabili at makatikim ng luto niya. Palagi akong nanonood noon kay Mama sa tuwing nagluluto siya kaya nama kalaunan ay natuto ako. Noong nawala si Mama, siyempre nagsara ang karinderya. Ang sabi ng iba ay bakit hindi ko raw subukang buksan ulit dahil masarap din naman akong magluto.Pero kasi wala akong confidence... At isa pa, masyadong masakit sa akin ang pagkawala ni Mama na kahit anong mga bagay na nagpapaalala sa kaniya ay sinusubukan kong kalimutan para kahit papaano... Mawala sa isipin kong patay na siya. Pero hindi. Hindi nawawala ang sakit.Hindi ko maiwasang mapangiti habang pinagmamasdan ang kusina, kompleto lahat ng gamit, may o

Andy's Point Of View.Nakita kong napakunot ang noo niya, tumawa ako noong hindi na siya nagsalita pa. "Ayos na siguro 'yon," sabi ko. "Hindi mo na rin naman ako makikita ulit pagkatapos nitong kalokohang 'to.""Why?""Malamang magkaibang mundo tayo, alangan namang bigla mo akong makita sa opisina mo? Baka possible... Mag-apply bilang cleaner pero impossible, ayokong maging Boss kita," sabi ko habang nakatingin sa tilapia, nagugutom na ako pero ang tagal naman nitong maluto. "Pero sana lang matagal-tagal din tayong mabulok dito—""For what? Para makasama mo ako ng matagal?"Sinamaan ko siya ng tingin. "Malamang para makaipon ako! Malaki-laki na para sa akin ang 30k a month 'no, kung tatlong buwan ako nandito, edi mayroon akong 90k. Malaki-laki na 'yon para makapagcollege si Aemie.""You're really hardworking."Tumango ako. "Kailangan eh."Ilang minuto pa kaming nag-usap hanggang sa maluto na ang niluluto namin, dito na rin kami kumain at mukhang hindi pa marunong magkamay ang gago."