Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

เสียงเนื้อกระแทกเนื้อสลับกับเสียงครางกระเส่าดังลั่นห้องหรูของปลื้ม ร่างหนายังคงสับสะโพกเข้าออกร่องชื้นของคนตัวเล็ก ที่ตอนนี้ทั้งเจ็บทั้งเสียวซ่านในเวลาเดียวกันสองมือแกร่งล็อกเอวบางของวีนัสเอาไว้เพราะดูเหมือนคนตัวเล็กที่ตอนนี้แทบจะหายใจหายคอไม่ออกกับแรงกระแทก ทำท่าว่าจะถอยหนีออกไปจากเขา“จะไปไหน?”“ฉะ ฉันจุก คุณกระแทกแรงไปแล้ว เบาหน่อยไม่ได้เหรอ?”เสียงหวานของวีนัสถามร่างสูงที่กระแทกกระทั้นเธอเหมือนเขาอดอยากมานาน“ยิ่งแรงก็ยิ่งเสียว ฉันคิดว่าเธอจะชอบมันเสียอีก”ถึงแม้จะพูดแบบนั่นแต่ปลื้มก็ยอมผ่อนแรงให้วีนัสได้พักหายใจหายคอเมื่อร่างสูงของปลื้มผ่อนแรงลงจนมาเป็นเนิบนาบความเจ็บปวดเมื่อสักครู่ก็หายไป ถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่าน“อ่าห์…”ปลื้มจัดการพลิกร่างบางให้เป็นท่าตะแคงทั้ง ๆ ที่ทั้งสองคนยังคงเชื่อมกันอยู่ ยกขาเรียวพาดเข้าที่บ่าหนาของตัวเอง ทำให้แท่งหัวเห็ดของเขาถูกดันเข้าไปลึกจนร่างบางส่งเสียงครางออกมาอีก“ลึกกก ซี้ดดด”ปลื้มจับขาข้างที่พาดบ่าเขาไว้ของวีนัสดันเข้าหาตัวแล้วซอยสะโพกรัวเร็ว ถึงแม้ไม่ได้รุนแรงแต่ก็ทำให้ทั้งสองส่งเสียงครางออกมาเพราะความกระสันเสียว“เธอรัดฉันแน่นไปวีนัส”“ไ

เมื่อถึงคฤหาสน์สุดหรูของปลื้ม ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง วีนัสนั้นกำลังจะก้าวขากลับห้องของตัวเองเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาทำงานต่อ แต่ระหว่างทางก็เห็นร่างหนาของเพื่อนสนิทของตัวเองเดินออกมาจากห้องพักของแป้งหอม“อะไรยังไงไอ้อเล็กซ์? คุณแป้งมีอะไรให้ทำตั้งแต่เช้าป่านนี้เลย?”เสียงล้อเลียนของคนตัวเล็กทำให้อเล็กซ์แอบที่จะหงุดหงิดไม่ได้เมื่อถูกเพื่อสาวคนสนิทจับได้“อ้าว ยังไม่พูด สรุปว่าอะไรยังไง?” เมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวสูงของเธอยังเงียบไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาทำให้วีนัสเร่งกระเซ้าถามอีกฝ่ายไม่ลดละ“เออ ก็ตามนั้นแหละ เมื่อคืนฉันนอนที่นี่”“ไหนบอกไม่ชอบไง? แล้วนอนห้องคุณแป้งทำไม แกก็รู้ว่าคุณแป้งเธอยังซิง แล้วแบบนี้คุณแป้งจะไม่เสียใจหรือไง ผู้หญิงในสต๊อกแกเพียบขนาดนี้”ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะเป็นเพื่อนที่สนิทกันแต่วีนัสรู้จักนิสัยเพื่อนของเธอดี จึงอดเป็นห่วงความรู้สึกของแป้งหอมไม่ได้ ถ้าเกิดอเล็กซ์จะไม่ได้จริงใจอะไรกับเธอ“เฮ้อไม่รู้แล้วโว้ย ค่อยว่ากัน”เมื่อพูดจบสายตาคมของอเล็กซ์ก็ไปเห็นเข้ากับรอยสีชมพูจาง ๆ ที่ซอกคอของเพื่อนสาวคนสนิท“อะฮะ ว่าแต่แกเถอะ ทำไมยังใส่ชุดเดิม แถมนี่รอ

“เฮ้อ หมดไปอีกหนึ่งวัน”ฉันอดที่จะถอนใจไม่ได้ วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ยุ่งพอสมควร ไหนจะเตรียมตัวออกเดินทาง ไหนจะเตรียมเอกสารและความพร้อมอื่น ๆ“คิดแล้วอารมณ์เสีย ชิ ฉันยังไม่ทันจะออกจากบ้านเลย ก็คิดจะไปฟาดคนอื่นซะแล้ว อย่าคิดว่ารู้ไม่ทันนะไอ้คนหื่นกาม ทานข้าวแค่ทานข้าว อ้าปากก็เห็นไปถึงไหนต่อไหน”ใช่ค่ะเพราะตั้งแต่กลับมาจากงานประมูลเพชรคราวที่แล้วฉันกับคุณปลื้มก็นอนด้วยกันทุกวัน ฉันไปหาเขามั่งเขาแอบมาหาฉันที่ห้องบ้าง ทั้งเซ็กซ์โฟนระหว่างวัน ทั้งแอบเจอกันตามห้องต่าง ๆ ช่วงเวลาที่ว่าง“ขนาดนี้ยังจะไม่เลิกหื่น”ฉันเองก็ไม่ปฏิเสธค่ะว่าการมีอะไรกับคุณปลื้มทำให้ฉันรู้สึกดี เสร็จสมถึงใจ อีกอย่างฉันเองก็ยังไม่เคยกับใครมาก่อนแค่รู้สึกว่าคุณปลื้มเก่งเรื่องบนเตียงไม่เหมือนเวลาปกติที่เขาจะเคร่งขรึมทำแต่งาน ฉันเองก็แค่ปล่อยตามใจที่ตัวเองต้องการ เพราะไม่ต้องการผูกมัด อีกอย่างตาคนหื่นกามก็ใช้เครื่องป้องกันทุกครั้งหลังจากที่เราตกลงกัน“เฮ้อ จะคิดอะไรเยอะแยะวีนัส อาบน้ำเข้านอนดีกว่า พรุ่งนี้ตื่นแต่เช้าอีก”เมื่อคิดได้แบบนั้นฉันก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าไปยังห้องน้ำหรู วันนี้คิดเอาไว้ว่าจะลงอ่างแช่น้ำอ

รุ่งเช้า“งั้นแป้งไปนะคะพี่ปลื้ม อีกสามสี่วันเจอกันค่ะ”“เดินทางปลอดภัยนะน้องแป้ง ติดขัดตรงไหนโทรหาพี่”“ได้ค่ะ ถ้าพี่ปลื้มเสร็จงานทางนี้ไว ก็บินไปที่ภูเก็ตได้นะคะ เผื่อเราสองพี่น้องจะได้เที่ยวต่อกันสักหน่อย”“หึ ยังไม่วายห่วงเที่ยวนะเรา เออว่าแต่เรื่องเที่ยว เราคิดว่าจะไปพักเมื่อไหร่? นี่ก็จะหกเดือนแล้วหลังจากที่เรากลับมาจากเที่ยวคราวก่อน”“แป้งว่าจะปรึกษาพี่ปลื้มพอดีเลยค่ะว่าหลังจากทริปภูเก็ตแป้งว่าจะลาพักเลยถ้าพี่ปลื้มโอเค”“อืม พี่ว่าได้อยู่นะ เพราะหลังจากเหมืองเพชรที่ภูเก็ตก็ไม่ค่อยมีเรื่องอะไรแล้ว ถ้าเราไปพักตอนนี้กลับมาก็น่าจะพอดีกัน”“งั้นดีเลยค่ะ ถ้าพี่ปลื้มไม่ว่าอะไรแป้งขอจองตั๋วแล้วก็จองพวกห้องพักเลยแล้วกันนะคะ?”“จ้ะ ตามนั้น ไป รีบเดินทางเดี๋ยวรถจะติดเสียก่อน”ปลื้มหันใบหน้าคมคายไปทางอเล็กซ์และวีนัส“ดูแลน้องแป้งให้ดี มีอะไรโทรหาฉันได้เลยตลอดเวลา”“ค่ะ / ครับ”ทั้งสองคนเปล่งเสียงรับปากเป็นมั่นเหมาะ แล้วรถของแป้งหอมก็ขับออกจากบริเวรบ้านหลังใหญ่ไปเมื่อทุกคนไปแล้วปลื้มก็กดสายโทรศัพท์โทรหาเพื่อนของเขาที่วันนี้กลับมาจากต่างประเทศพอดี“ไอ้ธีย์น้องแป้งไปแล้ว เจอกันกี่โมง?”“แหม

“ขอบคุณนะคะพี่วีนัสที่ยอมเล่นน้ำเป็นเพื่อนแป้ง นี่ก็ค่ำแล้ว เดี๋ยวแป้งให้พี่วีนัสไปพักก่อนดีกว่าค่ะ วันนี้เหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว”“ไม่เป็นไรเลยค่ะคุณแป้งพี่ยินดีค่ะ นี่เพิ่งจะหัวค่ำอยู่เอง เดี๋ยวดึกกว่านี้ค่อยไปพักก็ได้ค่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวพวกหนุ่ม ๆ จะหาว่าพี่ไม่ทำงานทำการ”“เอาแบบนั้นหรือคะ คือจริง ๆ แป้งก็ไม่มีแพลนจะไปไหนแล้วนะคะ กะว่าจะทานข้าวแล้วก็คงจะพักผ่อนเหมือนกัน เลยถือโอกาสให้พี่วีนัสไปพักก่อนได้เลย”“เดี๋ยวพี่ต้องเข้าเวรตามหน้าที่ก่อนที่พี่แดนแล้วก็พี่ไรอันจะมารับช่วงต่อตอนดึกน่ะค่ะ จะได้ผลัดกันไปพัก เพราะคุณปลื้มกำชับมาว่าขอคนเฝ้าตลอดเวลาค่ะ”“โอ๊ยพี่ปลื้มก็เกินจริงไปค่ะ นี่เราแค่มาดูเหมืองเฉย ๆ เอง แล้วก็ไม่ได้อยู่ในหน้าประมูลอะไร ไม่ต้องเฝ้ากันตลอดเวลาก็ได้ค่ะ ทุกคนเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว แป้งก็อยากให้ไปพักผ่อน”“คุณแป้งอย่าทำให้พี่ลำบากใจเลยนะคะ เพราะถ้าเกิดงานบกพร่องขึ้นมามันจะเกี่ยวกับความปลอดภัยของคุณแป้ง พวกพี่รับผิดชอบข้อผิดพลาดไม่ไหวค่ะ”“โอเคค่ะ งั้นแป้งยอมก็ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นแป้งขอตัวก่อนนะคะ”เมื่อแป้งหอมเข้าใจสิ่งที่วีนัสอธิบายแล้วเธอจึงยอมเดินกลับเข้าไปในห้องพ