Semua Bab หลงคินณ์: Bab 1 - Bab 10

17 Bab

episode 4

A episode 4 โดย Ginoichiปากหยักบ่นพึมพำ ไปพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นซับสีเลือด เขาไม่เคยคิดมาก่อน ว่าสาวคนไหนจะมีผลต่อใจ หรือเป็นอันตราย ต่อความรู้สึก โดยเฉพาะ คนขี้เต๊าะแบบบราลี นอกจากไม่ใช่เสปค เจ้าตัวยังเป็นชนิดที่เรียกว่าแบบ 'ตรงกันข้าม'"หรือว่าเมาวะ?"คิดไปสงสัยไป แต่เมื่อตาคมเหลือบมองนาฬิกาเรือนใหญ่ตรงหน้าก็เกิดคิดขึ้นมาได้ว่า อีกฝ่าย มักจะชอบเอาปิ่นโตข้าว เข้ามาให้ ไกล้ๆ เวลานี้โดยที่ลืมไปเสียสนิท ว่าเพิ่งกินโจ้กของเธอไปจนหมด และวันนี้ ก็เป็นวันเสาร์ วันที่สาวเจ้า จะมาหาในช่วงไกล้ๆเที่ยง"บ้าไปใหญ่แล้วกู"เปลือกตาหนาปิดลงช้าๆ ไม่กี่นาทีถัดมาก็ผล็อยหลับไปในที่สุดบราลี ตื่นมาอีกที ในช่วงสาย คนตัวเล็ก ลุกเปิดร้านทำกิจกรรมปกติในทุกๆวัน เพราะร้านค้าขนาดใหญ่ มีเพียงเธอที่นอนอยู่ คนเดียว ส่วนจ่าประสิทธิ์ผู้เป็นพ่อ และภรรยา อาศัย อยู่บ้านพักนอกค่าย จะเข้ามาในช่วงสายของทุกวันมนุษย์นอนน้อย ที่เมาบ่อยๆอย่างเธอ จึงเต็มใจ มานอนเฝ้าคลังแสงที่กินได้ไม่อั้นด้วยความเต็มใจ"แม่ค้าไปไหน"เสียงขรึมที่คุ้นเคยดังอยู่นอกร้าน เรียกสติคนที่สารว
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 6

A episode 6 โดย Ginoichi"ปกติ ก็ไม่เคยถามใครซ้ำด้วย""ไม่อยากบอกก็ไม่อยากรู้"บราลีเงยขึ้นมองทันทีที่จบประโยค นึกหมั่นใส้อยู่ในที แต่เมื่อสบตากับเขา ในใจก็กลับมาเต้นลิงโลด ลืมความหม่นหมอง ชั่วครู่ไปสะเกือบสนิท"แบมอยากเลี้ยงแมว""แต่แม่ไม่ชอบ"ปากจิ้มลิ้มเอ่ยเบาๆผู้กองอคินณ์ชะงักค้าง มองคนสลับกับแมว มุมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อย"ก็นึกว่าเรื่องอะไร""ไม่เห็นหน้าแปลกใจตรงไหน ขนาดตัวเอง ยังเอาตัวแทบไม่รอด""เดี้ยวโผล่ตรงนั้น เดี้ยวโผล่ตรงนี้"คนโตกว่าตำหนิด้วยน้ำเสียงจริงจัง จนคนที่ฟังอยู่เริ่มเเบะปากร้องให้ราวกับเด็กสามขวบ"งั้นก็เอามาใว้บ้านผม""แต่คุณ ต้องมาเลี้ยงเอง"ไม่รู้ว่าเขาเอ่ยประโยคที่ไร้ซึ่งความขบคิดแบบทุกทีออกไปได้ยังไง รู้ตัวเพียงแค่ว่า พอคำพูดนี้หลุดออกจากปากไป ใบหน้าหวานที่เคยหม่นก็กลับมาสดใจทันตา รอยยิ้มหวานๆนั้นสว่างจ้าผิดจากเมื่อครู่นี้ลิบลับ และนั่นเขานับมัน เป็นเรื่องที่ดี"จริงๆนะผู้กอง!"มือเล็กฉวยคว้าเอามือหนามาจับ ก่อนจะออกแรงเขย่าไปมา ด้วยความดีใจผู้กองอคินณ์ ร้อนวูบวาบกับท่าทางและสำผัสที่ได้รับ จนต้องยกม
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 7

A episode 7 โดย Ginoichi"จุ้มเหม่งง พ่อแกเลี้ยงดีไหม"บราลีคว้าเอาแมวอ้วนมาอุ้มพร้อมกับถามเสียงเจื้อยแจ้วอยู่อีกหลายนาที เมื่อเล่นจนพอใจ ก็วางมันลง พร้อมกับ จัดแจงวางถาดอาหาร และของใช้สำหรับเจ้าแมวตัวอ้วนอย่างเป็นระเบียบ"เพิ่งจะห้าโมง ...จะทำอะไรดี"บราลี ครุ่นคิด พรางสอดส่ายสายตาไปรอบบ้าน เมื่อเห็นว่ามีฝุ่นจับอยู่บางส่วน บวกกับมีผ้าอีกตระกล้าใหญ่ ใบหน้าหวานจึงคลี่ยิ้มกว้าง นึกอยากจะเข้าสมาคมแม่บ้านทหารขึ้นมาทันที"เสร็จโจร!"บราลี เริ่มแยกผ้า ตั้งเวลาซัก พร้อมกับเริ่มปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาด แต่เมื่อหันมามองดูเวลาอีกที ก็เห็นว่ายังว่างอยู่อีกมากโข จึงคว้าเอาตะกร้าผ้าใบโตที่ผ่านการอบจนแห้งสนิทมารีดจนเรียบโดยไม่ลืมที่จะเตรียมอาหารใว้ให้ผู้กองหนุ่ม เหมือนที่เคยทำ"แบมหน้ารักขนาดนี้...ต้องรักแบมมากๆนะ"เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะปิดประตูบ้านให้เจ้าของมันจนเรียบร้อย คล้อยหลังร่างบางไปไม่กี่นาที คนที่เพิ่งออกเวร ก็ขับรถมาจอดด้วยความเร็วที่มากกว่าทุกวันดวงตาคมกริบ กวาดมองประตูบ้านพัก สีซีดนิ่งๆ เมื่อเห็นว่ามันถูกคล้องกุญแจอยู่ดังเดิม หัวคิ้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 8

A episode 8 โดย Ginoichi"แม่ง! มันมีคนที่โง่ขนาดนั้นหรอวะ!"เสียงขรึม คำรามต่ำในรำคอ ดวงตาคมกริบที่ฉายแววดุดันของคนที่เริ่มมีอารมณ์คุกรุ่นแบบสุดๆกวาดมองไปทั่ว จนแม้แต่หมาจร ที่เคยวิ่งมาทักทายยังต้องขยาด หนีหน้า ไม่กล้าเงยขึ้นสบตาครางหงิงๆ เหมือนเช่นเคย ผู้กองหนุ่มเดินแตะก้อนหิน ปริดใบไม้ เป็นทางยาว จวบจนถึงบ้านพัก ใครเห็นก็รู้ว่าพาล นี่มันพาลชัดๆ!เช้าตรู่ของอีกวันบราลี ที่ตื่นเช้าว่าทุกวัน แต่งตัวด้วยเดรสสีขาวเรียบร้อย แบบที่เจ้าตัว ไม่เคยใส่ ผมยาวสวยสีดำขลับถูกรวบ ขึ้นสูง เปิดหน้าฝากมนต์ ประดับด้วยโบเล็กๆ เข้ากันกับชุด ร่างเพรียวบางหมุนซ้ายขวาหน้ากระจกอยู่นาน กว่าจะเยื้องย่างลงมาจากบ้าน ด้วยท่าทาง สุภาพผิดปกติจนจ่าประสิทธิ์ ต้องนิ่วหน้าด้วยความสงสัย"อะไรเข้าสิงเอง... ผีบนบ้านเรอะ""พ่ออะ! ถ้าไม่ให้กำลังใจก็ไม่ต้องพูดไหม?""ยายบอกว่าแบมใส่แล้วสวย แบมก็จะใส่"ใบหน้าหวานยู่ย่น ยามบ่นพึมพำ เรียกรอยยิ้มจากจ่าประสิทธิ์ ได้ในทันที"การแต่งกายพอไปวัดไปวาได้ แต่นิสัยเองนี่มันไม่ได้จริงๆไอ้แบมเอ้ย"จ่าประสิทธิ์ พูดไปจิบกาแฟไปรา
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 9

A episode 9 eb โดย Ginoichi"เบาได้ก็เบา หักใจได้ก็หัก ผมว่าเจ่เจ้เสียเวลานานแล้ว"บดินทร์ ชั่งใจอยู่นานกว่าจะกล้าเอ่ยประโยคที่เฝ้าครุ่นคิดให้พี่สาวได้รับรู้"เฮ้อ!"บราลี ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ใช่ว่าเธอจะไม่รู้เสียเมื่อไหร่ เธอรู้ รู้ดีเชียวเเหละ แต่จะทำอย่างไรได้ ก็ในเมื่อ'ตัดใจ....มันไม่ได้ง่ายเหมือนตัดกระดาษ'"ลองมองคนอื่นดูไหม เจ่เจ้ ""ลดสเปคลงหน่อย แบบหมวดศิระ หรือหมอเจย์ อาจจะเหมาะกับเจ่เจ้มากกว่า"บดินทร์ ถามซ้ำ ด้วยน้ำเสียงที่จริงจังกว่าทุกทีพร้อมกับหลุบตาลงมองเสี้ยวหน้าคนพี่เงียบๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายหน้าเสีย เขาเองก็จนใจจะกล่าวต่อ 'นี่แหละหนาที่เค้าว่า...คนเรา ต่อให้เก่งกล้าแค่ไหน ก็จนมุมได้ เพราะคำว่าความรัก'บราลี จมปลักอยู่ในความคิดอยู่อีกนานหลายนาที ดวงตากลมโตทอดมองไปนอกหน้าต่างหากแต่เป็นคนละอารมณ์กับคนที่นั่งอยู่ข้างๆเธอรู้ดี รู้ดีกว่าใคร ว่ากำลังมีบางคน ที่เริ่มจะเปลี่ยน ทั้งแววตา ท่าทาง และน้ำเสียง ของผู้กองหนุ่ม ในวันนี้ที่เขามองเธอมันแปลกไป ที่แน่ๆ มันทำให้ใจดวงน้อย ที่เดิมทีก็เป็นของเขาอยู่แล้ว ตกลงไปในหลุมที
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 10

A episode 10eb โดย Ginoichiเมื่อเห็นว่าสมควรแก่เวลาแล้วคนตัวเล็กจึงขยับกายบิดขับไล่อาการปวดเมื่อยเล็กน้อย ก่อนจะยันตัวลุก เก็บของเตรียมกับบ้าน เป็นจังหวะเดียวกันกับผู้กองหนุ่มที่ทานอาหารเสร็จพอดี ร่างหนา เหยียดกายขึ้นเต็มความสูง คว้าเอาถ้วยใบโต เดินดุ่มๆ ไปล้างจนเรียบร้อยแล้วจึงเดินกลับมาหาคนที่ยืนรออยู่ ด้วยท่าทีเนิบๆ"แบมขอตัวก่อนนะคะ รบกวนผู้กองมานานแล้ว"เสียงหวานนุ่มหู ที่ผู้กองชวินรู้แจ้งแก่ใจดี ว่ามีแค่เขา...แค่เขาเพียงคนเดียวที่จะได้ยินมันหลุดออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่นบราลี เป็นคนที่แสบสันอยู่เอาเรื่อง แต่ไม่รู้เป็นเพราะเหตุใดกับเขา เจ้าหล่อนถึงได้ว่านอนสอนง่าย ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ไม่มีผิด"เดี้ยวไปส่ง ""มันดึกแล้ว"เสียงขรึมเอ่ยราบเรียบ รับกับใบหน้าคมเข้ม ที่ไม่แม้แต่จะก้มลงสบตาคนตัวเล็ก บลาลี หลุบตาลงมองพื้น มุมปากเล็กระบายยิ้มบางๆ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เจ้าตัวทำเพียง เลี่ยงตัวหลบ ให้เขาที่เป็นเจ้าบ้านเป็นฝ่ายเดินนำร่างสูงกำยำ ในชุดลำลองสบายๆ เดินนำร่างเล็กออกมาด้วยความนิ่งเงียบ ไม่มีบทสนทนานับตั้งแต่ก้าวออกจาก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 11

A episode 11eb โดย Ginoichi"คิดว่าจะแน่""หน้าแหยก็ทำเป็นนี่หว่า"หมวดศิระ พึมพำเบาๆ พรางยิ้มมุมปากกับมุมนี้ของผู้บังคับบัญชาหนุ่ม ที่เขาเองก็เพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกนานร่วมครึ่งชั่วโมงกว่าสถานการณ์วุ่นวาย จะเริ่มเบาบางลง บราลีพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะหลุบสายตาลงมอง คนที่นั่งเท้าคางจ้องเธอตาเขียวอยู่ไม่ไกล"อุ๊ย! ดูก็รู้ ว่าโกรธ รังสีโหด แผ่มาจนถึงตรงนี้เลย"ใบหน้าหวานส่งยิ้มแหยๆ ก่อนจะคว้าเอาปิ่นโตกับข้าว ที่บรรจงเตรียมเอาใว้อย่างดี เดินจ้ำอ้าว ไปหาเขา"หิวไหมคะ?"เธอจงใจถามเสียงซื่อ หวังจะกลบเกลื่อน ความผิดจากเหตุการณ์ก่อนหน้า แต่เมื่อมองพิจารณาท่าทางของอีกฝ่าย ก็ดูทรง ว่าเขาจะไม่คล้อยตามเธอเลยสักนิด"ผู้กองขาาา"เมื่อเห็นเขานิ่ง เธอเองก็จงใจลากเสียงยาวหวานหยดย้อย พร้อมกันกับมือคู่น้อย ที่ถือวิสาสะคว้าหมับ กุมหมือหนาออกแรงเขย่าไปมา จนเจ้าของมันออกอาการหน้าซับสีเลือด"น้อยๆหน่อย ""ปล่อยเลย อย่ามาเนียน"เขาออกปากดุเบาๆ ก่อนจะรีบชักมือกลับ ภายในใจก็เต้นระส่ำไม่หยุด"มือผู้กองนี่ห้อมหอม คอยดูแบมจะไม่ล้างมือเลย"นอกจากปากเล็ก
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 1

                              A episode 1                        มังกร (ไม่) อ่อนโยน                             โดย Ginoichi🎶🎶🎶🎶🎶เสียงร้องเพลงขณะวิ่งของกลุ่มทหารใหม่ดังก้อง มาพร้อมกับเสียงน้ำหนักฝีเท้ากระทบกับพื้นถนนดังกึกๆ หากเป็นในยามปกติ  แบม หรือบราลี คงรู้สึกสดชื่นคึกคัก จนต้องรีบลุกตาลีตาเหลือกออกไปสอดส่อง กล้ามอกขาวๆ เหมือนทุกทีต่างเพียงวันนี้ ใจมันอยากลุกแค่ไหน แต่ร่างกายมันคงไม่สู้  เนื่องด้วยเจ้าตัวเพิ่งจะได้งีบหลับไปไม่ถึงสองชั่วโมง ใบหน้าหวานบูดบึ้ง ไม่ต่างจากสภาพร่างกายที่ดูไม่ได้ ผมเฝ้ากระเซอะกระเซิง จน บอล หรือ บดินทร์ น้องชาย ที่รับอาสาเข้ามาเรียกถึงกับส่ายหัว"เวรกรรมใครน้อ จะได้ลูกขี้เมาของพ่อไปดูแลต่อ"เสียงทุ้ม เอ่ยไม่เบา จน จ่าประสิทธิ์ ที่เดินผ่านต้องผลุบตัวเข้ามาดูชายสูงวัยเบ้หน้า ทันทีที่ผลุบเข้าห้อง"มันกินรึมันอาบมาวะ  ตายๆ ถ้าแม่มึงมาเจอ เดี้ยวบ้านแตก ไปๆ ช่วยกันลากไอ้แบมขึ้นมา"จบประโยคคำสั่งจากคนเป็นพ่อ บอลรีบคว้าร่างพี่สาวหิ้วปีกร่องแร่ง เข้าห้องน้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 2

                            A episode 2                                                     โดย Ginoichiมือคู่น้อยกระแทกทัพพีลงดังโครมด้วยความลืมตัว ก่อนที่เพียงชั่วครู่จะเริ่มปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ ดวงตากลมโตหลุบลงหนี ไม่มองเหตุการณ์ตรงหน้าอีก'โมโหแค่ไหนก็ต้องข่มใจ เมื่อเธอไม่ได้เป็นอะไรกับเขา'ผู้กองอคินณ์ขมวดคิ้วมุ่น เมื่อมองไปยังจุดรับอาหาร ไม่พบรอยยิ้มที่หวานหยดย้อยเหมือนเคย วันนี้แม่ค้าที่ได้รับสมยานามว่านางฟ้าของค่ายหน้าบูดบึ้ง ซะจนพาบรรยากาศภายในโรงเลี้ยงหม่นไปหมดฝ่าเท้ากำยำเยื้องย่างเข้าไปยังจุดรับอาหารช้าๆ กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ลอยประทะจมูก ผู้กองอคินณ์เบ้หน้า ทันทีที่เห็น อาหารในหม้อใบโต'แกงเขียวหวานไก่ ใส่มะเขือเปลาะ ที่เขาเกลียดแสนเกลียด'ดวงตาคมกริบ มองจ้องแม่ค้า ที่เอาแต่ก้มหน้างุด ด้วยแววตาแห่งคำถาม หากเป็นบราลีในยามปกติ เจ้าหล่อนคงจะเตรียมจัดหาอย่างอื่นมาสับเปลี่ยนถาดให้เขาทันทีแต่วันนี้นอกจากไม่มีท่าทีจะเปลี่ยน เจ้าตัวยังทำเนียน อัดก้อนมะเขือเข้ามาจนเต็มถาดหลุม้เต็มเสียจนในถ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya

episode 3

                             A episode 3                                                    โดย Ginoichiคิดแล้วก็ท้อ ขอตังค์พ่อไปเที่ยวดีกว่า  คิดได้ดังนั้น ร่างเล็กก็ดีดตัวผึ่ง วิ่งตักๆ ไปถึงกล่องเหล็กกลางร้าน ดวงตากลมโต เหลือบมองซ้ายขวา ก่อนจะล้วงหยิบ ธนบัตรออกมาบางส่วนเมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการก็รีบขึ้นบ้านไปผลัดผ้าชุดเดรส รัดรูปสีดำ ที่เจ้าตัวชอบใส่สมัยเรียนถูกหยิบมาใช้อีกครั้ง บราลี ยืนมองรูปร่างตัวเองหน้ากระจกด้วยความมั่นใจ มือขาวเนียน บรรจงแต่งหน้าจนเนียนกริบ เมื่อมองดูแล้วพอใจ ก็ย้ายตัวเองลงมาชั้นล่างด้วยความ ที่บ้านเป็นร้านค้า ยามเย็น จึงเนืองแน่นไปด้วยทหาร ในค่าย รวมถึง เขาคนนั้น ที่ยังไม่กลับไปไหน"ชิส์ ทำอย่างกับเป็นบ้านตัวเอง" ปากจิ้มลิ้มบ่นอุบอิบผู้กองอคินณ์ เงยขึ้นมองคนที่เพิ่งลงมานิ่งๆ ดวงตาคมกริบ กวาดมอง ไปทั่วทั้งร่างเพรียวบางชั่วครู่ จึงหลุบสายตาลงมองแก้วเหล้าดังเดิม ไม่ต่างจากบราลี ที่ปกติ ถ้าเห็นผู้กองหนุ่มมานั่ง จะรีบวิ่งแจ้นไปออดอ้อนคะขา วันนี้เจ้าตัวทำเพียงหันไปกระซิบกระซาบ กับน้องชายไม่กี่นาทีต่อม
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-13
Baca selengkapnya
Sebelumnya
12
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status