Lahat ng Kabanata ng คลั่งรักลูกเลี้ยง : Kabanata 61 - Kabanata 63

" ป๋า! หลินอยากกลับบ้านแล้ว "" ไอ้หมอยังไม่อนุญาตเลย....ให้หายดีกว่านี้ก่อนตกลงไหม "ท่าทีงอแงออดอ้อนของคนตัวเล็กหิรัญถึงกับระบายยิ้มออกมาอย่างชอบใจมันทำให้เขารู้สึกสบายใจมากยิ่งขึ้นเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มหายดีแล้ว ดวงตาคมจับจ้องใบหน้าสวยหวานของเธอก่อนจะป้อนผลไม้ของโปรด" หมดจานเดี๋ยวพากลับเลย ตกลงไหม "" หลอกล่อเป็นเด็กเลยนะ "ลี่หลินเอาแต่จ้องหน้าของหิรัญไม่ยอมทานผลไม้ที่เขาป้อนให้ ใบหน้าสวยมุ่ยลงด้านความเบื่อหน่ายกับการอยู่ที่โรงพยาบาล เสียงทุ้มอ่อนลงออดอ้อนหญิงสาวอีกครั้งจนคนตัวเล็กยอมทาน" ก็เมียป๋ายังเด็กอยู่ไงครับ "" อื้อป๋า~ "หิรัญหันไปวางจานผลไม้ลงที่โต๊ะข้างๆ เตียงก่อนจะหันกลับมาเห็นสีหน้าที่ยังคงงอนชายหนุ่ม มือหนาหยิกแก้มทั้งสองข้างของเธออย่างมันเขี้ยวก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวลงจูบที่หน้าผากมนของเธออย่างแผ่วเบาก๊อก ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้ทั้งสองที่กำลังหยอกล้อกันอยู่รีบหันไปทางป

บรรยากาศเงียบสงัดเมื่อทุกคนแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนไม่ต่างจากเจ้าของบ้าน หิรัญและหมอทิมพากันพยุงร่างกายกลับขึ้นมาที่ห้องของตัวเองด้วยความยากลำบากเพราะอาการเมาหนักไม่ต่างกันแต่เหมือนคนที่จะยังพอมีสติอยู่บ้างก็คงเป็นหมอทิม" ไอ้รัญ! แล้วบอกจะไม่ดื่มเยอะไง "" หื้ม! ไม่ได้ขนาดนั้น....ปล่อยๆ กูกลับห้องเองได้ "เสียงทุ้มแหบพูดกับเพื่อนอย่างแผ่วเบามือหนาตบหน้าอกแกร่งของทิมเบาๆก่อนจะดันตัวออกจากเขาแล้วเปิดประตูเข้าห้องนอนของตัวเองอีกฝ่ายถอนหายใจเบาๆก่อนจะเดินออกไปอีกทางเพื่อกลับห้องแกร๊ก!!ความเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่ภายในห้องนอนปะทะเข้ากับร่างกายกำยำเมื่อชายหนุ่มย่างก้าวเข้าไป มือหนาปลดเสื้อผ้าออกทุกชิ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะค่อยๆ หย่อนตัวลงแช่น้ำในอ่างขนาดใหญ่ที่ถูกเตรียมเอาไว้แล้ว หิรัญใช้อาบน้ำไม่นานเขาก็เดินออกจากห้องโดยมีแต่กางเกงบ็อกเซอร์เท่านั้นที่ปกปิดท่อนล่างไว้ร่างกายกำยำค่อยๆ แทรกตัวเข้าไปด้านในผ้าห่มผืนใหญ่อย่างเบามากที่สุด