All Chapters of คลั่งรักลูกเลี้ยง : Chapter 11 - Chapter 20

62 Chapters

บทที่ 11 | สถานะบังหน้า

ช่วงเช้าของอีกวันแสงอาทิตย์เริ่มสาดส่องเข้ามาในห้องนอนขนาดใหญ่ที่ถูกตกแต่งอย่างสวยงาม มือหนาควานหาคนตัวเล็กข้างกายก็พบแต่ความว่างเปล่าดวงตาคมลืมขึ้นอย่างรวดเร็วความเย็นฉ่ำของที่นอนทำให้ชายหนุ่มรู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวลุกออกไปนานแล้ว' หลิน!!....เธอทิ้งฉันอีกแล้วนะ 'เขาสบถออกมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงตรงไปยังระเบียงเพื่อสูดอากาศยามเช้า สีหน้าของเขาเผยให้เห็นถึงความโล่งใจเมื่อมองออกไปนอกระเบียงพบหญิงสาวกำลังนั่งเล่นอยู่ข้างสระว่ายน้ำ" หลิน.......ลี่หลิน!! "" คุณป๋า!! "เสียงทุ้มตะโกนเรียกหญิงสาวที่นั่งเล่นอยู่ข้างล่างอย่างดัง เธอสะดุ้งหลุดออกจากภวังค์ก่อนจะหันซ้ายขวาตามเสียงเรียก คนตัวเล็กค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองด้านบน ก่อนจะพบกลับชายหนุ่มที่อยู่บนชั้นสองกำลังส่งยิ้มมาให้ เสียงใสตะโกนโต้กลับอย่างดังเช่นกัน มือเล็กโบกมือให้ชายหนุ่มที่ยืนมองเธอด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม" รออยู่ตรงนั้นนะ เดี๋ยวลงไปหา "" ค่ะ! "
Read more

บทที่ 12 | ขอโทษนะ

ปัง!!' ป๊า!! 'หญิงสาวสะดุ้งเฮือกหลุดออกจากความฝันที่เคยเป็นจริง ลี่หลินสูดลมหายใจเข้าอย่างรวดเร็ว แขนเรียวทั้งสองยันตัวขึ้นนั่งพิงกับหัวเตียงใหญ่ ' ฮือออออ ' ลี่หลินปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ น้ำตาเริ่มหยดลงแก้มทั้งสอง มือเล็กที่สั่นเทาค่อยๆ เอื้อมไปหยิบแก้วน้ำที่อยู่ข้างๆ เตียงเพล้ง!" หลิน!! "" บัวค่ะ.....ไม่ใช่ยัยนั่น "ชายหนุ่มที่ได้ยินเสียงแก้วตกแตก เขาถึงกับหลุดเอ่ยชื่อของคนตัวเล็กออกมาต่อหน้าผู้หญิงที่นั่งคร่อมตัวของเขาอยู่ เสียงใสพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ เขารีบผลักตัวของเธอออกอย่างแรงก่อนจะรีบแต่งตัว" ฉันไม่ได้พูดกับเธอ.....ออกไป! "" แต่นาย...ยังไม่เสร็จเลยนะ "" มันเรื่องของฉัน!!.....แล้วอย่าให้ได้ยินว่าเธอใช้คำหยาบคายเรียกผู้หญิงของฉันอีก "ดวงตาดุดันตวัดมองหน้าเธออย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ มือหนาคว้าต้นคอของหญิงสาวก่อนจะออกแรงบีบ มือเล็กพยายา
Read more

บทที่ 13 | สายเปย์

ห้องประชุม" ไหนหลักฐานที่บอกว่า......ลื่อได้รับการแต่งตั้ง........แล้วแต่งตั้งจากใคร "" ใจเย็นๆ สิครับคุณเฉิน "ปึง!!" อย่ามาเล่นลิ้นอาไป๋.....รีบๆ เอาออกมา......หรือว่าลื่อไม่มีอย่างที่พูด "" ผมทำอะไรมีหลักฐานเสมอครับ.....คุณจางเฉิน!! "จางเฉินทุบโต๊ะดังลั่นสนั่นเมื่อรู้สึกไม่พอใจกับคู่สนทนา เสียงทุ้มของชายสูงวัยตวาดคนตรงหน้าอย่างเหลืออด มือหนาของจิงไป๋กำเข้าหากันแน่นสุ้มเสียงของเขาพูดออกมาอย่างสะกดกลั้นอารมณ์" นี่ครับ!! หลักฐานที่ทุกคนอยากเห็น "" .............. "ใบคำสั่งรักษาการตำแหน่งประธานกรรมการบริหารของบริษัทถูกวางตรงหน้าของจางเฉินทันที มือหนาที่เต็มไปด้วยรอยย่นหยิบมันขึ้นมาอ่านทุกบรรทัดอย่างละเอียด" แล้วอั้วจะแน่ใจได้ยังไงว่านี่คือลายเซ็นจริงๆ ของจางเฉิง!!? "" นั้นมันก็แล้วแต่คุณเฉินจะคิดเลยครับ....แต่เอกสารทุกอย่างมีลายเซ็นของคุณเฉิงและพยาน.....ทุกอย่างถูกต้องตามกฎหมาย "" ............. "" ในเ
Read more

บทที่ 14 | ฉันรักนาย

" สรุปว่ามึงจะให้น้องเรียนที่นี่ใช่ไหม "" เอ่อ!! ใกล้ๆ กูจะได้...ไปรับส่งได้ "" งั้นเดี๋ยวกูจัดการเรื่องเอกสารให้........กูพอจะคุยกับอธิการบดีได้อยู่ "" ขอบใจ.....ได้เรื่องแล้วบอกด้วย "เอกสารของลี่หลินที่ถูกเปลี่ยนชื่อและประวัติอย่างเรียบร้อยแล้วถูกส่งให้กับหมอทิม เขารับมันมาก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของเพื่อนหลังจากคุณหมอหนุ่มออกไปได้พักใหญ่ คนตัวเล็กที่เห็นประตูห้องทำงานเปิดอยู่เลยถือวิสาสะเข้ามาในห้องทำงานของชายหนุ่ม ดวงตาคมชำเลืองมองหญิงสาวเล็กน้อยก่อนจะก้มเซ็นเอกสารต่อ เขาระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นท่าทางออดอ้อนของเธอ" ป๋า~ "" ครับ "เสียงใสเรียกชายหนุ่มอย่างออดอ้อน มือเล็กดันแฟ้มเอกสารตรงหน้าของเขาออก หิรัญดันตัวออกจากโต๊ะทำงานเล็กน้อยก่อนจะรวบคนตัวเล็กเข้ามากอด ลี่หลินรีบใช้มือยัดกับบ่าแกร่งของเขาเพื่อรักษาระยะห่างทันที
Read more

บทที่ 15 | กอดหน่อย

คลับ DLคืนวันเสาร์ที่ครึกครื้นเหล่านักท่องราตรีสายปาร์ตี้ต่างเริ่มออกมาวาดลวดลายอย่างสนุกสนานเสียงแก้วทรงสวยกระทบกันดังลั่นไปหมดพร้อมด้วยเสียงเพลงอันไพเราะของนักร้องหนุ่ม" มองไม่กะพริบเลยนะ "" นักร้องหล่อมากเลยป๋า "" หลิน!! "เสียงทุ้มเอ่ยแซวหญิงสาวข้างๆ อย่างแผ่วเบา ลี่หลินตอบกลับอย่างหยอกล้อโดยที่สายตายังคงจับจ้องเวทีด้านหน้าอย่างตื่นเต้น ท่อนแขนแกร่งกระชับเอวบางให้แน่นขึ้น น้ำเสียงที่เขาเรียกชื่อเธอหนักแน่นกึ่งตักเตือนเล็กน้อยห้อง VIP เวย์ ชายหนุ่มรูปหล่อทายาทเจ้าของธุรกิจอู่ต่อเรือขนาดใหญ่และเป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออกรวมถึงคลับแห่งนี้ด้วย คืนนี้เขามีนัดคุยงานสำคัญกับเพื่อนรักอย่างหิรัญ" เข้าเรื่องเลยกูจะได้รีบกลับ "" อะไรของมึง.....พึ
Read more

บทที่ 16 | ใครพ่อแก!!

เมืองซัวเถาสถานีตำรวจนครบาล" จะเดือนแล้วนะครับ.....เรายังไม่เจอคุณจางลี่หลินเลย "" ............ "" ผู้กำกับก็เร่งให้เราปิดคดี......เอายังไงดีครับผู้กอง "นายตำรวจหนุ่มมีสีหน้าที่เคร่งเครียดมือหนากุมเข้าหากันแน่นก่อนจะลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะทำงานท่ามกลางสายตาของลูกน้องใต้บังคับบัญชา" จะไปไหนครับ "" ไปตามหาอีกครั้ง "" ที่ไหนครับ?? ...........เราแทบจะพลิกแผ่นดินหาคุณหลินอยู่แล้วนะผู้กอง "" เอาเป็นว่าผมมีวิธีก็แล้วกัน "นายตำรวจชั้นผู้น้อยมองตามหลังหัวหน้าของเขาจนลับสายตา เขาจ้องมองเอกสารรูปคดีของจางเฉิงอีกครั้งก่อนจะถอนหายใจออกเล็กน้อยอย่างหมดหนทาง มือหนาค่อยๆ หยิบมันขึ้นมาดูรายละเอียดอีกครั้งก่อนจะเก็บพวกมันเอาไว้ที่เดิม
Read more

บทที่ 17 | ขอโทษนะครับที่รัก NC

บ้านเลิศวชิรกุล21:00 น.ติ้ง ติ้ง!!เสียงข้อความถูกส่งเข้ามาอย่างรัวๆ หิรัญค่อยๆ เงยหน้าขึ้นก่อนจะวางโน๊ตบุ๊คลงข้างตัว สองขาแกร่งวาดลงเตียงแล้วเดินตรงไปยังโทรศัพท์ของคนตัวเล็กที่ยังคงดังเพราะข้อความเข้า' ไอ้เด็กนั้น ' เขาสบถออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะลบข้อความออกทั้งหมดทิ้งไปทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เปิดอ่านเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความที่ไม่สำคัญ" ป๋า~ "" ครับ "" ปรึกษาหน่อยได้ไหม "" ได้สิครับ "ลี่หลินในชุดนอนกระโปรงผ้าซาตินสีฟ้าเดินตรงมาหาชายหนุ่มแขนเรียวโอบเอวหนาของเขา ใบหน้าสวยเกยอยู่บนอกแกร่งของหิรัญอย่างออดอ้อน ผมยาวสลวยถูกปล่อยลงด้วยฝีมือของชายหนุ่มมือหนารวบเอวบางเอาไว้แน่นก่อนจะเดินไปที่เตียง" อ๊ะ!! ป๋า~ "
Read more

บทที่ 18 | ไม่เข้าใจเลย

อาหารเช้าที่แสนง่ายถูกจัดเตรียมไว้อย่างเรียบร้อย ป้าแสงระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นใบหน้าหล่อของเจ้านายหนุ่มที่กำลังอมยิ้มอย่างมีความสุข ท่อนแขนแกร่งโอบไหล่ของหญิงสาวเอาไว้แน่นแล้วพากันเดินตรงมายังห้องอาหาร" สวัสดีค่ะ ป้าแสง "" สวัสดีค่ะคุณหลิน...นาย.......เช้านี้รับกาแฟหรือข้าวต้มดีคะ "" ครับ! ผมขอแค่กาแฟนะครับ "เขาระบายยิ้มออกมาก่อนจะยื่นมือไปขยี้หัวของหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างเอ็นดู ชามข้าวต้มกุ้งหอมโชยถูกวางตรงหน้าของลี่หลินพร้อมกับแก้วกาแฟดำของชายหนุ่มวันที่สองของการมามหาวิทยาลัยรถตู้คันหรูแล่นเข้ามาจอดหน้าอาคารเรียนเมื่อรถตู้จอดสนิท มือเล็กก็รวบกระเป๋าพร้อมเสื้อคลุมกำลังจะลงจากรถ มือหนาคว้าแขนเรียวของเธอเอาไว้ก่อน" วันนี้เรียนถึงเย็นเลยใช่ไหม "" ค่ะ! ถ้าป๋าไม่ว่าง...หลินกลับเองได้นะ "
Read more

บทที่ 19 | ไม่ต้องเป็นห่วง

เมืองซัวเถาณ.บ้านตระกูลจาง" ป๊า!! อั้วคิดอะไรออกละ "" อะไรของแก!!? "จู่ๆ ชายหนุ่มก็พูดขึ้นมา จางเฉินชำเลืองมองท่าทีของลูกชายก่อนจะถามออกไปอย่างสงสัย เขาปิดหนังสือพิมพ์ลงก่อนจะโยนมันลงบนโต๊ะกระจกกลางแล้วหันมามองหน้าลูกชายอย่างกดดัน" ป๊าจำไอ้หิรัญได้ไหม....ที่อาแจ็กพามา "" อ่อ! ไอ้หนุ่มเจ้าของบริษัท เฟลิกซ์นะหรอ......ทำไม?? "" อั้วว่ามันต้องรู้ว่าอาหลินอยู่ไหน.....อั้วเคยเห็นมันจูบกับอาหลิน.....มันอาจจะช่วยอาหลินไว้ก็ได้นะ "" จูบอาหลิน!!! "หยุนลุกจากโซฟาฝั่งตรงข้ามแล้วเดินมานั่งข้างๆ ชายสูงวัยผู้เป็นพ่อดวงตาคมของเขาหรี่ลงอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ลูกชายกำลังจะสื่อออกมาแล้วจางเฉินก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินสิ่งที่ลูกชายพูด เขาถึงกับต้องทวนคำอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ
Read more

บทที่ 20 | ประเคนให้ก็ไม่เอา

ชุดนอนผ้าซาตินสีกรมเสื้อและกางเกงยาวปิดมิดชิดถูกหยิบขึ้นมาสวมใส่อย่างเรียบร้อย มือเล็กเปิดประตูเข้าห้องทำงานของชายหนุ่มก่อนจะเริ่มทำรายงานกลุ่มแรกของการเปิดเรียน สมาชิกในกลุ่มก็ไม่ใช่ใครที่ไหนก็เพื่อนใหม่ทั้งสามที่แสนจะทำตัวสบายไม่รีบไม่เร่งอะไรทั้งนั้น พวกเขาวิดีโอคอลมากันตั้งแต่ลี่หลินยังไม่ได้อาบน้ำ" หลิน!! ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นก็ได้ "" อย่ามัวแต่ชวยคุย...เดี๋ยวไม่เสร็จ "ครามเอ่ยแซวสาวในกลุ่มเพียงคนเดียวเมื่อเห็นสีหน้าและท่าทางที่จริงจังของเธอก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบถุงขนมขึ้นมากินอย่างยั่วน้ำลายเพื่อนอีกสามคนโดยไม่สนว่าเพื่อนๆ ของเขาจะเคร่งเครียดกับงานมากเพียงใด" ไอ้ครามอย่ามัวแต่แดก.......ทำงานไปด้วย "" เอ่อ!! รู้แล้วเว้ย.....รีบไปไหนกันว่ะ "เสียงทุ้มของจินออกคำสั่งใส่เพื่อนอย่างดุดันโดยที่เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากหนังสือมามองเพื่อนเลย ครามเองก็รับปากไปแบบส่งๆ ก่อนจะเริ่มทำงานในส่วนขอ
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status