คลั่งรักลูกเลี้ยง

ท่ามกลางบรรยากาศที่เย็นสบายภายในสวนขนาดใหญ่ของบ้าน ยิ่งดึกก็อากาศก็ยิ่งหนาว ทั้งสองยังคงกอดจูบกันอย่างเร่าร้อนอยู่บนโต๊ะกลมกลางศาลานั่งเล่น เมื่อรู้สึกว่าหญิงสาวเริ่มเคลิ้มไปกับสัมผัสจูบที่เขามอบให้ มือหนาปล่อยมือเล็กทั้งสองข้างของเธอทันทีคนตัวเล็กได้โอกาสเป็นฝ่ายรุกกลับบ้างค่อยๆ ดันตัวของชายหนุ่มให้แอ่นหลังก่อนจะผลิกตัวขึ้นนั่งคร่อมตัวของเขาโดยที่ทั้งคู่ยังไม่ถอนจูบออกจากกัน' หึ! ' ชายหนุ่มเค้นหัวเราะในลำคออย่างพึงพอใจในกระทำของหญิงสาวมือหนาทั้งสองโอบกอดเอวบางเอาไว้ก่อนจะค่อยๆ บังคับสะโพกของเธอให้ถูกไถตัวตนของเขาผ่านเนื้อผ้าแขนเรียวที่โอบกอดต้นคอแกร่งเริ่มเลื่อนลงมายังเสื้อเชิ้ตสีขาวก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของเขาออก เธอถอนจูบออกก่อนจะเริ่มเลื่อนต่ำลงมาคลอเคลียกับต้นคอแกร่งแล้วเลื่อนขึ้นไปที่ใบหูคนตัวเล็กทั้งเม้มทั้งกัด เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มอารมณ์เตลิดไปไกลแล้วหญิงสาวก็กัดเข้าที่ต้นคอของเขาอย่างแรง" โอ้ยหลิน!! จะกัดให้มันขาดออกมาเลยรึไง "" โทษฐานทีทำอะไรอุกอาจ......นี่มันในสวน....ปล่อย "ปัก!มือเล็กฟาดลงอกแกร่งอย่างแรง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขายังคงปรากฏขึ้น ใบหน้าหล่อไม่ได้มีความ

ณ. บ้านตระกูล จาง บรรยากาศช่วงเช้าในฤดูหนาวของวันนี้อากาศค่อนข้างเย็นและมีลมแรงมากกว่าปกติทั่วบริเวณรอบบ้านของตระกูลจางที่มีแต่ต้นไม้ใหญ่ทำให้ลมแรงมากกว่าปกติเป็นสองเท่า" เฮีย!! ลื่อเอารถอั้วไปขับเหรอ?? "" ........... "หยุน ไม่ยอมตอบคำถามของหญิงสาว เขายังคงก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่บนโซฟาใหญ่กลางห้องนั่งเล่นเหมือนเดิม ลี่หลินชักเริ่มโมโห เธอเดินตรงเข้าไปหาก่อนจะกระชากโทรศัพท์ของเขา" เฮ้ย!! เอาคืนมา!! "" ตอบมาดิ!!! เฮียเอารถอั้วไปชนมาเหรอว่ะ "ชายหนุ่มกระโดดตามมือเล็กของหญิงสาวที่ชูโทรศัพท์ขึ้นเหนือหัว เสียงใสเริ่มแข็งกระด้างเมื่ออีกฝ่ายทำเป็นไม่สนใจ" เอ่อ! อั้วเอารถของลื่อไปชนมาพอใจยังอ่ะ!! "" ได้!! "ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความโกรธ รถที่พ่อของเธอซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดถูกเอาไปชนจนด้านหน้าเละไม่เป็นท่า เธอเดินหันหลังให้กับชายหนุ่มเพื่อตั้งสติก่อนจะหันกลับมายื่นโทรศัพท์คืนให้" เอาไป!! "ตุ๊บ เพล้ง!ในจังหวะที่ชายหนุ่มกำลังยื่นมือมารับโทรศัพท์ มือเล็กของลี่หลินก็ชูขึ้นเต็มความสูงก่อนจะปล่อยโทรศัพท์ทันทีทำให้โทรศัพท์เครื่องหรูของ หยุน ตกแตกกระจายเต็มพื้น" ไอ้หลิน!!! "" เป็นไ

บริษัท จาง คอร์ปอเรชั่น จำกัดห้องท่านประธาน" นี่!!ทุกอย่างที่ท่านอยากได้ ผมรวบรวมทุกอย่างพร้อมแล้วครับ ถ้าท่านพร้อมก็จัดการได้เลย "" อ่า! เดี๋ยวฉันจัดการเอง "ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกวางเอาไว้บนโต๊ะทำงานของท่านประธาน ชายหนุ่มในชุดสีดำกำลังจะเดินไปที่ประตูห้อง เขาชะงักเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะ มือหนาล้วงเข้าไปในเสื้อสูทแล้วหยิบกล่องสร้อยออกมา" เกือบลืมเลยครับ เมื่อเช้าผมแวะเข้าไปที่ร้าน เจ้าของเลยฝากเอามาให้ท่านครับ "" อือ ขอบใจ เดี๋ยวโทรบอกอาหลินในรีบกลับบ้านด้วยนะ "เขาก้มศีรษะให้ท่านประธานเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป จางเฉิงหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลขึ้นมาก่อนเอาเอกสารทั้งหมดออกมาดู รูปภาพนับสิบถูกวางกระจายอยู่เต็มโต๊ะ เขาถอนหายใจออกมาก่อนรวบรวมทุกอย่างใส่ซองเหมือนเดิม เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูก๊อก ก๊อก!" ท่านประธานครับ......คุณเฉินมาขอพบครับ "" เข้ามาได้เลย "สิ้นเสียงของจางเฉิงประตูไม้บานใหญ่ก็เปิดออกชายสูงวัยเดินมาพร้อมกับแฟ้มเอกสารในมือ เขาเดินตรงมายังโต๊ะทำงานของท่านประธานก่อนจะวางแฟ้มนั้นลง" ลื่อไปคุยกับหยางเฟิงหน่อย.....สัญญาที่เราทำกับมันไม่เป็นไปตามข้อตกลง "" .....

" คุณไป๋!!...... "" ผมพอจะทราบแล้ว คุณมาตามโลเคชั่นที่ผมส่งให้เดี๋ยวนี้เลยนะครับ ผมรออยู่ "" ครับ "หิรัญกดวางสายจากจิงไป๋ทันทีก่อนจะรีบเอาโทรศัพท์ให้กับคนขับแท็กซี่ได้ดูโลเคชั่นที่ฝ่ายนั้นส่งมา แขนแกร่งยังคงโอบกอดหญิงสาวเอาไว้แน่น มือหนากดบาดแผลห้ามเลือดที่ยังคงไหลอยู่อย่างต่อเนื่อง ไม่นานรถแท็กซี่ก็มาถึงบ้านพักของจิงไป๋ที่อยู่ห่างไกลออกไปจากตัวเมืองมากอยู่ ชายวัยกลางคนรีบมารับทั้งคู่ทันทีก่อนจะเคลียร์ค่าใช้จ่ายให้เรียบร้อยเป็นการปิดปากของแท็กซี่" ทางนี้เลยครับ "" ผมไม่รู้ว่าหลินถูกยิงกี่นัด "" ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวผมดูแลเองครับ "ชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวเข้าห้องตามชายวัยกลางคนไปทันทีโดยมีจิงไป๋เดินตามไปติดๆ เขาค่อยๆ วางลี่หลินลงบนเตียงที่ใช้สำหรับเตรียมผ่าตัดอย่างเบามือมากที่สุดก่อนจะออกมารอนอกห้องปล่อยให้เพื่อนของจิงไป๋ที่เป็นหมอทำการรักษาได้สะดวก ใบหน้าหล่อเกิดอาการเคร่งเครียดจนเห็นได้ชัด มือหนาที่เปื้อนไปด้วยเลือดกุมเข้าหากันแน่นอย่างวิตกกังวล" ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เพื่อนผมเป็นอาจารย์หมอยังไงคุณหนูก็ปลอดภัย "" มันเกิ

ในระหว่างเดินทางออกจากเมืองซัวเถาสู่ประเทศไทยทั้งคู่เพลียหลับไปเพราะความเหนื่อยล้า ผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ หิรัญก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นเขาค่อยๆ โน้มตัวลงจูบที่หน้าผากนูนของหญิงสาวอย่างแผ่วเบาแล้วกระซิบเรียกเธอเบาๆ ข้างใบหูขาว" หลิน~ "" อื้อ~ ถึงแล้วเหรอ "" ครับ......แผลเป็นยังไงบ้าง "เขาค่อยๆ สัมผัสที่แผลของเธออย่างแผ่วเบาเพราะกลัวมาหญิงสาวจะเจ็บและเขาก็คิดถูก ลี่หลินนิ่วหน้าลงเพราะรู้สึกเจ็บจี๊ดที่แผลเลือดสีแดงสดค่อยๆ ซึมออกมาผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาว" เลือดออก!! "" ............... "เสื้อเชิ้ตถูกปลดกระดุมแถวล่างออกอย่างรวดเร็ว แอร์โฮสเตสที่อยู่ใกล้ๆ รีบเอากล่องพยาบาลมาให้ชายหนุ่มทันที เขาจะค่อยๆ ทำแผลให้ลี่หลินใหม่อย่างเบามือมากที่สุด คนตัวเล็กเองก็เกร็งตัวสุดฤทธิ์เพื่อพยายามข่มความเจ็บเอาไว้ ประเทศไทย23:00 น.ใช้เวลาสามชั่วโมงโดยประมาณ เฟลิกซ์ แอร์ไลน์ก็แลนดิ้งถึงสนามบินในไทย หิรัญค่อยๆ ประคองลี่หลินออกจากสนามบินโดยมีพนักงานของสายการบินช่วยเข็นรถกระเป๋าตามมา ไม่นานรถตู้คั