Alle Kapitel von OWNED BY HIM: A True Love By His Side: Kapitel 161 – Kapitel 170

IBINALING ni Saskia sa ibang direksyon ang kanyang paningin, dahil parang hindi niya kayang tingnan si mommy Diana na umiiyak.“Mommy Diana, hindi ko po alam kung bakit ninyo sa ‘kin sinasabi ang lahat ng ito? Kung tutuusin, dapat ay wala na kayong pakialam sa ‘kin dahil matagal na kaming hiwalay ng anak ninyo. Kung dumanas man siya ng hirap sa paghahanap sa ‘kin, wala naman akong sinabing hanapin niya ako, lalo na at kusa akong lumayo para makalimutan siya. At kung dumanas man siya ng sakit, lungkot at pangungulila sa puso niya para sa ‘kin, hindi ko naman hiningi na maramdaman niya iyon sa ‘kin nung pinili ko siyang iwan. Dahil nung pumirma ako sa annulment paper na matagal na niyang gustong mangyari, ay tanggap ko na sa puso’t isipan ko na hanggang doon na lang talaga kami,” mahabang litanya niya, hindi mapigilang hindi manubig ang mga mata tanda ng labis na emosyon.Humarap ito sa kanya at hinaplos ang kanyang pisngi, pilit na hinuhuli ang kanyang mga tingin."Anak, naiintindihan k

KANINA pa naghihintay si Weston sa pagdating ng kanyang mommy. Gabi na kasi pero wala pa rin ito. Nagpaalam ito sa kanya kaninang umaga na pupunta kina Saskia para mangumusta, huwag nitong sasabihin na wala itong balak na umuwi, at balak nitong mag-overnight doon?Kinuha niya ang cellphone mula sa bulsa ng suot niyang pantalon para sana tawagan ito, pero biglang bumukas ang pintuan at iniluwa niyon ang kanyang mommy. Ibinalik na lang niya ulit sa kanyang bulsa ang cellphone bago nagsalita.“Salamat naman at umuwi ka na rin. Doon ka lang ba kina Saskia naglagi buong araw?” nakakunot-noo niyang tanong sa ina.“Oo, bakit, ay masama ba?” tila wala sa sariling sagot nito sa kanya. Sumasagot ito pero parang may ibang laman ang isip.“Wala naman! Nakapagtataka lang kasi, buong araw mo siyang kinumusta? Ano ba ang mga napag-usapan ninyo?”“Kinumusta ko lang siya sa naging buhay niya sa loob ng limang taon. Pagkatapos, nakipaglaro na ako sa napakagwapo niyang anak,” sagot nito na hindi mapuknat

ISANG UMAGA ay nagpaalam si Jedrick sa kanila na uuwi muna ito saglit para tingnan ang kalagayan ng bahay nito, pagkatapos ay babalik din naman daw kaagad. At dahil wala rin namang magawa si Saskia ng araw na iyon, ay napagpasiyahan niyang pumunta ng mall. Sumabay na lang siya kay Jedrick sa sasakyan at nagpahatid. Dadaanan na lang daw siya nito roon kapag pauwi na ito.Pumasok siya ng mall at naglibot-libot. Kumain din siya sa natipuhan niyang restaurant. Masarap pala sa pakiramdam na minsan ay magkaroon siya ng oras para sa sarili, katulad ngayon, malaya siyang nakakapaglakad, nakakapamasyal, na-re-refresh ang utak niya sa mga ganoong pagkakataon.Hindi naman sa sinasabi niya na dapat ay hindi na sana siya nagkaroon ng anak, ang sa kanya lang naman, iyong kahit saglit lang, ilang oras lang para magkaroon siya ng tinatawag na ‘me time’. Grateful nga siya sa pagkakaroon ng anak, dahil hindi niya alam kung paano malalagpasan ang mga pinabaon na sakit at hirap sa kanya ni Weston nung ini

“KAYA MO BA SIYA MINAHAL? Dahil siya ang naroroon sa tabi mo noong mga sandaling malungkot ka at nasasaktan?” tanong sa kanya ni Weston, hindi maitago ang pait sa tinig.“Iyon na rin siguro ang isa sa dahilan. Mabait siyang tao, maalalahanin, maalaga, mapagmahal, at hindi mapanghusga. Isa siya sa isang halimbawa ng gusto ko sa isang lalaki,” sagot niya.Totoo naman, ganoon talaga si Jedrick. Pero hindi niya ito magawang mahalin katulad ng pagmamahal niya kay Weston. Kapatid lang talaga ang turing at tingin niya sa lalaki.“Kailangan ko bang gayahin ang mga ginawa niya, para mapatawad mo ako? Para bumalik ka sa ‘kin?”“Hindi mo siya kailangang gayahin, dahil bawat tao ay may kanya-kanyang personalidad. At isa pa, hindi na rin mauulit at mangyayari ang dating lungkot, sakit at hirap na dinanas ko sa ‘yo, kaya hindi mo na rin naman magagawa ang katulad ng ginawa niya sa ‘kin.”“Gaano mo siya kamahal, Kia?”Napalunok siya sa tanong nito. Para bang gusto nitong malaman kung magkapareho ba a

KAHIT INAANTOK na si Weston dahil malalim na ang gabi, ay hinintay niyang dumating ang kanyang mommy. Pasado alas-onse na ito nakauwi.“Oh, anak. Bakit gising ka pa?” nagtatakang tanong nito nung naabutan siya nitong nakaupo sa sofa sa living room.“Mom, gusto kitang makausap, kaya hinintay talaga kita.”“About what?” kunot ang noong tanong nito. “At saka, bakit mo naman ako gustong makausap?” dugtong pa nito.“About everything. Gusto kitang makausap dahil halos sa gabi ka na lang naglalagi rito kapupunta mo riyan kina Saskia.”“Aba! Ano ba ang pakialam mo, ha? Kung araw-araw man akong pumupunta roon? Bakit, naaapektuhan ka ba sa pagpunta ko roon?” medyo may irita sa tono nito.“Mom, hindi naman po sa ganoon. Ang sa ‘kin lang, imbes na iyong oras mo sa pagpunta roon kina Saskia, ay igugol mo na lang sa pagpunta roon kina Katrina. Remember, may mission tayo sa kanila, 'di ba?" pagpapaalala niya rito."Tsk! Nakakainis naman kasing babaeng ‘yon! Ano, nangungulit na naman ba na pumunta ta