บททั้งหมดของ พยศรักซาตาน: บทที่ 351 - บทที่ 360

กริชชัยกอดภรรยาสาวแน่นจูบซับน้ำตาแล้วหอมแก้มนวลเป็นการปลอบใจ กอหญ้าพิงร่างของตัวเองกับชายหนุ่มใจยังคิดถึงลูกชายเพียงคนเดียวอย่างเศร้าใจ แต่เธอก็เข้าใจถึงเหตุผลที่ชายหนุ่มพยายามจะอธิบายให้ฟัง จำได้ว่าชายหนุ่มก็ถูกส่งไปเรียนเมืองนอกอายุไล่ๆ กับลูกชายเพียงคนเดียวเหมือนกัน แม้เหตุผลที่ส่งไปอาจจะต่างกันเ

สองเดือนหลังจากกลับจากมัลดิฟท์ เสียงอาเจียนดังออกมาจากห้องน้ำ ทำให้กริชชัยผงกศีรษะขึ้น มองไปที่ข้างๆ ของเตียง แล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ้น เสียงอาเจียนดังมาติดๆ กัน เมื่อชายหนุ่มเปิดประตู ก็เห็นภรรยากำลังกอดโถส้วมแน่น “ญ่า เป็นอะไร”กริชชัยตรงไปลูบหลัง ลูบศีรษะ “เวียนหัวค่ะ อยากอ้วก” กอหญ้าพูดพลาง อาเจีย

อดิศวรเม้มริมฝีปากแน่น มือที่จับข้อมือหญิงสาวบีบแน่น เหมือนกำลังส่งผ่านอารมณ์หงุดหงิดไปกับการสัมผัส ยาริกานิ่วหน้าแต่ก็อดทนไม่พูด แล้วเมื่อมาถึงรถบีเอ็มสปอร์ตสีขาวรุ่นใหม่ล่าสุด หญิงสาวยืนหอบตั้งแต่มีภาวะเป็นแม่คน ทำให้ยาริกาเหนื่อยง่ายกินจุกจิกเยอะแถมนอนเก่งจนหญิงสาวรู้สึกแปลกใจกับการเปลี่ยนแปลงร่า

ระหว่างขับรถกลับบ้าน ยาริกาเงียบมาตลอดทาง พอๆ กับอดิศวร ก็เงียบเช่นเดียวกัน ตั้งแต่รถออกจากโรงพยาบาล เมื่อรถเลี้ยวเข้าสู่บ้าน เมื่อรถจอดนิ่งสนิทที่โรงจอดรถ อดิศวรนั่งรวบรวมสมาธิก่อนพูดกับภรรยาสาวอย่างใจเย็น “สรุป ยังไงคุณก็จะไปประชุมกับคุณกริชที่อิตาลีแน่ๆ ไม่เปลี่ยนใจ รู้ไหมการเดินทางไกลอาจเป็นอัน

สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง