Mag-log in“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
หัวหิน พัชราลืมตาขึ้นในเช้าวันรุ่งขึ้น หญิงสาวใช้มือลูบไปที่นอนข้างๆ ตัว ก่อนจะชะโงกขึ้นมอง เมื่อไม่มีร่างหญิงสาวคนรักที่นอนกอดกันทั้งคืน พัชราลุกขึ้นนั่งใช้มือเสยผม ก่อนจะมองเห็นกล่องสีขาวใบโต วางไว้สองชั้นซ้อนกันอยู่ หญิงสาวลุกขึ้นนั่งก่อนจะเอื้อมมือไปจับกล่องก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อมีกระดาษโน้ตแปะอย
ก๊อกๆ ก๊อก เสียงเคาะประตูดัง ทำให้ยาริกาลืมตาขึ้น ภายในความมืดก่อนพลิกกาย รู้สึกเมื่อยล้าปวดไปทั้งร่างกาย หญิงสาวเอื้อมมือไปเปิดไฟ ที่หัวเตียง “ห้าโมงเย็น เรานอนหลับไปนานขนาดนี้เหรอเนี่ย” หญิงสาวรำพึงเบาๆเสียงเคาะประตูดังติดต่อกันอีกหลายครั้ง “แยม เปิดประตูให้ผมหน่อย” เสียงอดิศวรตะโกนเสียงดัง ยาริ
ยาริกาเดินเข้าห้องแต่งตัว เห็นเพื่อนสองแต่งตัวเสร็จ คงมีแต่แนนเพื่อนเจ้าสาวอีกคนที่ยืนหน้างออยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง “แนน ยังแต่งตัวไม่เสร็จเหรอ แยมเห็นขึ้นมาคนแรกเลย” ยาริกาทักทายก่อนจะเข้าไปยืนใกล้ๆ “แนนอยากร้องไห้ ชุดที่ซื้อมาใส่ไม่ได้แล้วล่ะแยม เพราะตลอดอาทิตย์เนี่ยแนนตามใจปากไปหน่อย ซัดทุเรีย
ยาริกาขมวดคิ้ว เมื่อเสียงเรียกเข้ามือถือไม่ใช่เสียงเดิม หญิงสาววางมือจากหม้อต้มจืดที่เตรียมไว้ให้หลานทั้งสอง เนื่องจากมารดาพาคุณยายไปหาหมอ จึงเป็นหน้าที่ของเธอที่จะดูแลหลานๆ เพียงลำพัง หญิงสาวเดินกลับมาที่โต๊ะที่วางโทรศัพท์มือถือไว้ “เบอร์ใครเนี่ย ไม่คุ้นเลย” “ฮัลโหล ยาริกาพูดค่ะ” “รับสายได้สักที







