My Boss is Obsessed with me のすべてのチャプター: チャプター 111 - チャプター 120

CHAPTER 112Ilang oras din nga ang naging byahe nila Jillian bago nga sila tuluyang makarating sa isang beach resort sa Batangas.Pagkababa ni Jillian sa bus na kanilang sinakyan ay namangha nga siya sa ganda ng naturang resort. Madalang lang din kasi talaga siya na magpunta sa dagat kaya naman namangha nga siya sa kanyang nakikita.“Jillian, tara sa amin ka na sumama. Mukhang nay emergency si Jane kaya hindi nakasama,” pag aaya ni Lyca kay Jillian. Kasamahan ni Jillian si Lyca sa kanilang department. At kapag nga wala si Jane ay ito nga ang madalas na kasama at kausap niya.“Sige, tara na roon,” nakangiti naman na sagot ni Jillian at agad na nga siyang sumama sa grupo nila Lyca.Dumiretso naman kaagad ang grupo nila Jillian sa kubo kung saan sila pwedeng pumwesto. Kasama rin nga nila roon ang ilan sa mga kadamahan nila sa kanilang department.Habang nasa kubo ay Masaya naman na pinagmamasdan ni Jillian ang buong paligid. Ang ilan sa mga katrabaho nila ay mga naglalaro na sa tabing d

CHAPTER 114Matapos nga na makausap ni Jillian ang kanyang kaibigan ay nagpasya na nga siya na pumasok sa loob upang hanapin nga ang silid kung saan maaari siyang matulog. Agad na rin naman na itinuro ng staff doon kung saan nga siyang room.Habang naglalakad nga si Jillian sa pasilyo ay wala ngang katao tao roon at nagulat na lang nga siya ng pagbukas nga niya sa silid kung saan itinuro ng staff ay naroon nga si Harold.“S-sorry sir. Mali po yata ang napuntahan ko,” agad na sbai ni Jillian.Bahagya naman na nagulat si Harold sa pagbukas ng kanyang silid pero ang totoo niyan ay kanina pa talaga niya hinihintay ang dalaga.“Hindi ka nagkakamali dahil dito talaga ang room mo,” agad na sabi ni Harold ng sasarhan na sana muli ni Jillian ang pinto.Nagulat naman si Jillian sa sinabi na iyon ng binata.at bahagya pa nga siyang natigilan.“Dito? Silid mo ito at hindi ng mga empleyado mo,” sagot ni Jillian“Oo nga. Silid ko ito. Silid nating dalawa dahil dito rin ang kwarto mo,” sagot ni Harol

CHAPTER 116“Sinubukan ko naman na humindi kay Ms. Rose kaso wala daw siyang ibang pwedeng ipadala roon. Iniisip ko kasi si nanay. Wala syang kasama at masyadong matagal ang limang araw na iyon,” sagot ni Jillian.“Sus. Yun lang pala. Sige na. Sumama ka na roon at ako na ang bahala kay nanay Leony. Sasamahan ko na lamang siya sa bahay ninyo tuwing gabi,” sagot ni Jane at saka niya pinagpatuloy ang kanyang pagkain.“S-sigurado ka ba na ayos lang sa’yo? Masyadong matagal ang limang araw na iyon, Jane,” sabi pa ni Jillian. “Tsk. Kahit mag isang linggo ka pa roon ay ayos lang. Kayang kaya ko si nanay Leony. Sa araw naman ay naroon.ang kapatid ko. At ako na ang bahala sa gabi at isa pa ay nariyan naman din si April. Gustong gusto nga no’n na mag stay sa inyo. Kaya sige na. Ako ng bahala kay nanay Leony. Sumama ka na sa conference na iyon,” nakangiti pa na sagot ni Jane.Agad naman na napangiti si Jillian dahil kahit kelan talaga ay mapagkakatiwalaan niya ang kanyang kaibigan na ito. Sa i

CHAPTER 118“M-Ms. Rose, masyado po yatang marami ito,” sabi ni Jillian.“Ganyan talaga, Jillian. Sige na itabi mo na iyan at ihahatid na kita,” sagot ni Rose at saka nga niya pinaandar ang kanyang sasakyan.Saglit lamang naman ang kanilang naging byahe papunta sa airport. At agad na nga na pinapasok ni Rose si Jillian tinulungan pa nga niya ito sa mga dapat nitong gawin sa loob dahil first time lang nga nito roon. “Basta pagkarating mo roon ay may sasalunong na sa iyo na galing sa kumpanya natin. Makikilala mo naman na iyon pagkarating mo roon,” bilin ni Rose kay Jillian ng matapos na nga sila sa mga kailangan nito at sasakay na nga ito sa eroplano.“Sige po, Ms. Rose,” tipid na sagot ni Jillian dito.“Mag iingat ka roon ha,” sabi pa ni Rose at saka nga ito umalis.Tinanaw na lamang nga ni Jillian ang papaalis na manager niya at napabuntong hininga na lang nga siya dahil sa totoo lang ay kinakabahan siya. Ito kasi ang unang beses na sasakay siya ng eroplano at pagkatapos ay nag iisa

CHAPTER 120Naisip naman nga ni Harold na pagpahingahin muna si Jillian sa hotel at hinayaan na muna niya itong makatulog dahil medyo nahihilo pa nga ito dahil hindi nga ito sanay na sumakay sa eroplano.Halos ilang oras rin na nakatulog si Jillian at matyaga lang nga na naghihintay si Harold na magising ito. At dahil umaga nga ito nakarating sa Bohol ay napasarap nga ang tulog ni Jillian.“Love, maghahapon na. Gising ka na muna dahil hindi ka pa kumakain,” mahinang sabi ni Harold habang hinahalik halikan nga niya si Jillian sa mukha.Dahan dahan naman na nagmulat ng kanyang mata si Jillian at napangiti na lamang nga siya dahil ang gwapong mukha nga ni Harold ang unang nakita niya.“Pasensya na, love. Napasarap yata ang tulog ko,” sabi ni Jillian.“It’s okay. Nahihilo ka pa ba?” tanong ni Harold.“Hindi naman na. Ayos na ang pakiramdam ko ngayon kaysa kanina,” sagot ni Jillian at saka nga siya bumangon.Tumayo naman na si Harold at saka niya hinalikan sa noo ang dalaga.“Nagugutom ka