Lahat ng Kabanata ng WRECK ME, MY SUGAR DADDY (SPG/R18+): Kabanata 61 - Kabanata 70

Nicholas Rivas POVShe went into direction, shocked were evident in her face. Maybe she did not expect see me here. I'm also invited sa Gala event na 'to. Hindi ko sinabi sa kaniya because I wanna surprise her. But what I saw earlier, I was the one being surprise. I know she's beautiful and everyone are admiring her. But I couldn't stop myself to feel to this. I am jealous even I still don't have rights. I wanna claim her and tell everybody that she is mine. "How? I mean paano ka nakapasok? Bakit iba iyang suot mo ngayon?" Hindi makapaniwalang tanong niya sa akin, she even pointed my clothes. Pilit akong ngumiti sa kaniya at umiwas ng tingin. "I was about to surprise you but I think it was a wrong idea." "No, it's not. I'm surprise nga na nandito ka," sabi niya. I know, love. Alam kong nasurprise ka na nandito ako pero mas nagulat ako kasi kausap mo ang lalaking iyon. I know that guy. Siya iyong lalaking binugbog ko dati dahil nalaman kong sinisilipan niya si Rosetta sa dressin

Rosetta Morgan's POV Nagising ako dahil sa kakaibang senhasyon sa gitnang bahagi ng aking hita. "Ohhh!" I moaned when I already reached my climax. Umalis na si Nicholas sa pagkababae ko at gumapang patungo sa akin para halikan ako sa labi. "Good morning, love." Hinampas ko siya sa balikat. "Agang-aga ah." He just laughed na kiss me on the lips again. "At least I made you happy." He winked. Inirapan ko siya. "Anyway kailan tayo uuwi? Miss ko na ang anak natin" "We're going home later." Tumango-tango ako sa sinabi niya. Babangon na sana ako mula sa pagkahiga nang hatakin niya ulit ako. "Mamaya na tayo bumangon. I still want to cuddle with you." "I'm gonna pee, Nick," I said as I rolled my eyes. Niyakap niya muna ako bago binitawan. Bumangon na ako at hubo't hubad na naglakad patungo sa banyo. Ramdam ko ang paninitig niya sa akin pero mas lalo ko siyang tinukso. Malanding naglalakad ako sa harapan niya at kumindat-kindat pa ako. "Rosetta!" I just laughed at

ROSETTA MORGAN POV "Are we living at Daddy's house, Mommy?" tanong ni Ayesha sa akin. Nagliligpit na kami ng gamit namin dahil napag-usapan namin ni Nicholas na sa mansyon na kami titira. Susunduin niya kami mamaya dito sa condo ko. "Yes, baby girl, are you happy with that?" nakangiting tanong ko sa anak ko. "Yes, Mommy, masaya po ako dahil magkakasama na po tayo," masayang sagot nito. Binaba ko ang damit na tinutupi ko at niyakap siya. Pinatakan ko siya ng isang matamis na halik sa pisngi. "I'm happy that you are happy, baby girl." She hugged me back. "I love you, Mommy. Thank you for making me happy." "I love you more... more and so much more." Kumalas na ako ng yakap sa kaniya. "Go help, Mommy para matapos na tayo." "Okay po, Mommy ko." Hindi na ako nagsalita pa at hinayaan si Ayesha na ayusin ang mga laruan niya. At ako naman ay pinagpatuloy ang pagliligpit, pagtutupi at paglalagay sa maleta namin. Wala si Yaya Josie ngayon dahil umuwi siya ng probi

Rosetta Morgan POVPagkalabas namin ng kwarto ng mga bata ay agad kong hinampas si Nicholas sa balikat. Napatingin siya sa akin kaya sinamaan ko siya ng tingin. "What was that for, love?" tanong niya. "Really you don't know?" nakataas kilay kong tanong pabalik sa kaniya. Napanguso siya at umiling-iling. Mas lalong sumama ang tingin ko sa kaniya. Napairap ako sa hangin at tumalikod na sa kaniya. Nauna na akong maglakad patungo sa kwarto naming dalawa. Seriously hindi niya alam? Hindi niya alam kung paano nasaktan si Zy na si Ayesha lang ang nilambing nito kanina. He should know. He should be sensitive when it comes to his own daughter. "Wait..." Hinawakan niya ang kamay ko at pinaharap sa kaniya. "Are you mad?" tanong niya. "Hindi." Umiwas ako ng tingin sa kaniya. "You're mad, Love, so tell me what is it hmm." Pinisil-pisil niya ang palad ko. "You're so insensitive, Nick," aniya ko at hinarap siya. Magkasalubong ang kilay niyang nakatingin sa akin pero kalaunan ay biglang uma

Rosetta Morgan POV"Kung galit kay Celeste ay mas galit ako. But you have to calm down. Huwag ka dapat magwala sa harap ng mga anak mo," dagdag na sabi ko pa. Pinikit ko ang aking mga mata dahil ramdam na ramdam ko ang panunubig non. Ramdam ko ang pagyakap ni Nicholas mula sa aking likuran. Siniksik niya ang kaniyang ulo sa leeg ko. I just let him, his breath was heavy. He was calming himself. "I'm so sorry, love. Pasensya na kung nagwala ako sa harap mo at sa anak natin. I'm sorry dahil naging padalos-dalos ako," he apologize using his calm tone. Sinandal ko ang sarili ko sa kaniya. "It's fine, love. Just don't do that next time. And don't worry we will make her pay on hurting, Zylia. Hindi siya makakawala ron." After I said those words, we both fell in silent. Nakayakap siya sa akin mula sa likuran at ako naman ay nakahawak sa kamay niya. Makalipas ang ilang minuto ay nabasag ang katahimikan naming dalawa nang makarinig kami ng katok sa pinto ng kwarto namin. It was Mang Lourde