บททั้งหมดของ The Billionaire's Tender Bargain: บทที่ 11 - บทที่ 20

Hindi inaasahan ni Dolores na makita si Iris sa comfort room ng restaurant na kinainan niya kasama si Mariane. Nagkasundo silang magkaibigan na magkita ulit nang sumapit ang weekend. Alam ni Devon ang lakad niya ngayon at pumayag naman ito. After eating a few meal courses, Mariane bid her goodbye all of a sudden. May importante daw itong lalakarin kaya iniwan na siya nito. And now she's with Iris inside the comfort room. Kung hindi lang niya kailangan na mag banyo bago umalis, hindi naman siya papasok doon. Mas binilisan niya ang kilos at pinili na huwag na ito pansinin para hindi na magkagulo pa. She’ll be meeting Devon too today. Maaga natapos ang lakad nila ni Mariane kaya pumayag siya na lumabas silang dalawa. To build more bonds between them. Mainam na paghahanda para kapag dumating na ang araw na makikilala na niya ang lola nito’y hindi siya magkalat. “Magkasama kami ni Arnel ngayon,” tumingin siya kay Iris. “Alam niyang magka-trabaho tayo.” Kumuha siya ng tissue na siyang

Gaya ng sabi ni Devon kanina, mayroon pa itong surpresa sa kanya. At totoo nga iyon. Now, they’re inside an alfresco restaurant with a view of mountain ranges. Iyon ang unang pagkakataon na nakapunta si Dolores sa gano’ng lugar. Hindi rin naman siya nadala ni Arnel sa gano’ng lugar dahil sa isang isyu.Pera.Arnel was struggling before. Pero noong maka-hanap ito ng trabaho, nagsimula na magbago ang lahat.Malalim siyang humugot ng buntong-hininga at winaksi iyon sa isip. Hindi niya dapat iyon iniisip at lalong ‘di dapat kinukumpara kay Devon. Magkaiba ang mga ito sa lahat ng aspeto.“Micah booked a spot here.” Pag-amin ni Devon na nagpalingon sa kanya. “He found this place and recommended it to me.”Ngumiti siya. “Ang ganda rito. Medyo malayo pero sulit naman ang tagal ng biyahe. This place is a gem.” Naglabas siya ng camera at kinunan ang magandang view na nasa kanyang harapan. “We need more pictures to make it more believable na matagal na tayo. Ayon sa sinulat natin, two years na t

Kinabukasan maagang nagising si Dolores at si Devon ang siyang nagisnan niya sa kusina na abalang nagluluto. Kagabi ay hindi sila magkasamang umakyat Devon dahil may nag-iintay dito na hindi naman nito naipaliwanag kung sino ba. Mas nauna siya at sa pagbukas ng elevator may lalaki siyang nakita na kung tingnan siya’y mula ulo hanggang paa.At hanggang sa mga oras na ito ay iyon pa rin ang iniisip niya kahit nakatulalang nakatingin sa likod ni Devon.“Good morning!” Masayang bati nito sa kanya na gumising sa kanyang malalim na pag-iisip. “Are you well? Hindi ka ba nakatulog?” Sunod-sunod na tanong nito sa kanya.“M-maayos naman ako. Ang aga mo ngayon, wala namang pasok ‘di ba?”“I have a one-hour shareholder meeting later. Maaga lang ako kumilos para ipagluto ka.” Hindi naman nito kailangan gawin iyon pero ginagawa pa rin ni Devon. Para sa isang tulad ni Dolores na nasanay na siya lagi ang kumikilos para sa lahat lalo na sa mga taong mahal niya. “Do you want to come with me? We could g

Kinuha ni Dolores ang order niyang inumin saka cake nang tawagin siya staff na nasa likod ng cash register. Walang food server na available ng oras na iyon kaya self-service muna ang pinapatupad na ayos lang din naman kay Dolores. It’s not a strange job to her. Bago pa siya magkaroon ng maraming pera - sa tulong ni Devon - nagtrabaho rin siya bilang isang kahera at serbidora sa iba’t-ibang fast food saka coffee shop. But Dolores loves her job now at the publishing house. Maraming pagkakataon na nakaka-usap niya mismo ang mga author na hinahangaan niya’t iniidolo kapag inaayos ang mga manuscript nila at pati na ang mga schedule ng books signing nila. On the side, she silently wishing to have her book published and have a book signing event someday.“Hi!” Bati na pumukaw sa kanya. Nag-angat siya ng tingin at awtomatikong nginitian ang babaeng nagmamay-ari ng malamyos na tinig na gumising sa kanyang pagbubulay-bulay. “I’m sorry to be a bother, but I saw your ring and it’s quite familiar.

It was a fine Monday morning for Devon. Maaga siyang nagising at nakapagluto pa ng breakfast. But the reason why he woke up early and cooked was nowhere to be found. Ang kaibigan nitong si Mariane ang naabutan niya sa unit nang pumasok siya sa loob. Ito rin ang nagsabi na maaga nga pumasok si Dolores sa trabaho nito. Hindi tuloy maiwasan ni Devon na isipin na iniiwasan siya ng kanyang asawa.“Micah, nakakatakot ba akong kasama?” tanong niya kanyang assistant.“Boss, tinanong mo na iyan dati sa akin at hindi ang sagot ko.” Paalala sa kanya ni Micah. “Mahirap lang espelengin ang mood mo.”Nangunot ang kanyang noo. “What do you mean?” Nang makita ni Micah ang gumuhit na kunot sa kanyang noo, bigla itong nag-alangan na sumagot na napansin niya. “Answer me, Micah. Ano’ng ibig mong sabihin na mahirap espelengin ang mood ko?”“Ano…paano ko ba ipapaliwanag?” Malalim na nag-isip si Micah habang si Devon naman ay nanatiling tahimik hanggang sa bumukas ang elevator at si Arnel ang siyang bumunga