Início / Romance / Married To A Billionaire Beast / Capítulo 11 - Capítulo 20

Todos os capítulos de Married To A Billionaire Beast: Capítulo 11 - Capítulo 20

142 Capítulos

11

Pagpasok sa silid ng ospital, umupo si Katrice sa gilid ng kama. Ngumiti si Jaime at tinanong siya, "Katrice, kumusta ang paghahanda mo? Naipack mo na ba ang gamit mo?"Napakunot ang noo ni Katrice. Anong paghahanda? Anong gamit ang kailangang i-pack?Hindi siya agad nakasagot.Agad na napansin ni Jaime ang pag-aalinlangan niya. "Ay, hindi ba sinabi sa'yo ni Ethaniel? Talagang batang 'yon! Alam ko na, hindi ka na naman niya sineryoso!"Napag-alaman ni Katrice na may matandang kaibigan si Jaime na may kaarawan. Dahil hindi na kayang bumiyahe ng matanda, pinakiusapan niya si Ethaniel na samahan si Katrice para bumati.May sariling layunin din si Jaime, nakikita niyang may problema sa pagitan nina Ethaniel at Katrice, kaya gusto niyang mapalapit ang dalawa."Katrice, pakinggan mo si Grandpa," wika ni Jaime habang seryosong nakatingin sa kanya. "Alam mo naman ang ugali ni Ethaniel, ayaw niyang inuutosan siya. Pero kasal na kayo. Dapat niyong pagtrabahuhan ang relasyon ninyo. Dapat n'yong s

12

"Bitawan mo siya."Isa-isang binigkas ang mga salita ni Ethaniel. Maamo ang tono, pero may bigat na nagdulot ng kaba sa dibdib ni Kyle."Opo, Sir," sagot niya agad habang maingat na ibinaba si Katrice.Sa kabila ng pagkakabitaw, hindi pa rin nagising si Katrice. Napakunot-noo si Ethaniel. Siya pa naman ang pinapunta rito ng lolo niya. Kapag nagreklamo pa ito sa matanda, tiyak siya ang mapapagalitan."Ang gulo," bulong niya sa sarili.Napabuntong-hininga si Ethaniel at dumampot kay Katrice. Inakay niya ito papasok at maingat na inilapag sa kama. Sa pagkilos niya, bahagyang umangat ang palda ng dalaga, at lumitaw ang dalawang pasa sa tuhod nito.Napahinto si Ethaniel. Ano ‘to? Naalala niyang napasigaw si Katrice kagabi. Ganito ba niya nakuha ‘yon?Nakadikit ang mukha ni Katrice sa kanyang dibdib, tila ayaw pang bumitaw. Mahigpit ang yakap nito sa leeg niya habang mahina itong nagbulong, “Lu…”Napakunot-noo si Ethaniel. Lu? Pangalan ba ‘yon? Mukhang pangalan ng babae. Sino naman ‘yon.Bah

13

"Pamilya ni Ethaniel?" Napangiti si Ferel. Aliw na aliw siya sa sagot ng dalaga kaya't tiningnan niya si Ethaniel. “Ah gano’n ba? Anong ginagawa mo kasama si Ethaniel ngayon?”Kilala niya si Ethaniel bilang apo ng matalik niyang kaibigan, si Jaime. Maayos ang lahat sa batang ito, may talento, matalino, ngunit kulang sa pakikisama. Kaya naman bihira ang pagkakataong matuksong kulitin ito.Diretsahang sagot ni Katrice, “Pinapunta po ako ni Grandpa para samahan si Ethaniel at batiin kayo sa inyong kaarawan, Mr. Ruiz.”“Salamat sa abala, iha,” ani Ferel, tila may inaabangang kasunod. Ngumiti ito. “Dahil narito ka para batiin ako sa kaarawan ko, may inihanda ka bang regalo para sa akin?”Napailing si Ethaniel nang marinig iyon. Patay... Sa isip niya, Anong regalo naman kaya ang naihanda nitong si Katrice?Alam niyang hindi gano’n kainit ang pagtanggap ni Ferel sa kanila, at baka lalo pang lumala kung may maipakitang kahihiyan si Katrice.Ngunit laking gulat niya nang tumango si Katrice. “M

14

“Alam kong buhay ng tao ’to! Mahalaga rin ang oras kaya, kailangan maagapan!” Ang sigaw ni Katrice ay may kasamang kaba at pag-aalala. “Golden three minutes of rescue ‘to. Kapag nadelay pa tayo ng isang segundo, pwedeng mamatay si Mr. Ruiz dito!”Agad siyang lumapit at sinabi, “Kahit pumunta ka pa sa doctor ngayon, gaano kabilis sa tingin mo makakarating ’yon? Bigyan mo ako ng dalawang minuto! Promise, magiging maayos siya!”Dumaan ang ilang segundo. Pawis na pawis na si Katrice habang pilit na kumakalmang nagsalita, “Bilis na! Wala na akong oras para maghintay sa pagdadalawang-isip mo!”Sa huli, pinili ni Ethaniel na maniwala sa kanya. Hindi niya rin alam kung bakit. "Okay." Mahinang tugon niya habang ibinaba ang kamay.Natuwa si Katrice at agad na iniabot ang kamay sa kanya. “Kutsilyo! Nando’n sa mesa!”“Okay.” Agad kumilos si Ethaniel bilang assistant niya—kinuha ang kutsilyong pangprutas mula sa mesa at inabot sa kanya.“Ethaniel, nasisiraan ka na ba ng ulo?!” Biglang sumingit si

15

"Ethaniel..."Bahagyang kinabahan si Katrice habang nakasandal sa mga bisig ni Ethaniel. Malapit siya sa dibdib ng binata—ramdam pa nga niya ang tibok ng puso nito. Hindi siya komportable."Ibaba mo na ako, okay na ako."Tumingin si Ethaniel sa kanya, malamig ang mga mata. "Okay ka na agad? Eh mukha kang hinimatay na kanina."Napangiti si Katrice nang pilit. Alam na niya—may topak ang lalaking 'to. Masungit na, masama pa kung magsalita. Sayang, ang gwapo pa naman."Totoo, okay na ako. Nagutom lang kasi ako... mababa siguro ang blood sugar ko. Medyo nanghina ang tuhod ko.""Then let's eat."Malapit lang ang ospital sa Mingpan Mountain. Dahil hassle pa kung babalik pa sila sa villa, naghanap si Ethaniel ng kainan sa paligid.Tahimik ang lugar, at dahil nasa medyo liblib na bahagi, kaunti lang ang tao. Simpleng karinderya lang ang napuntahan nila—walang espesyal sa pagkain.Mukhang naiinis na si Ethaniel. "Wala nang ibang pagpipilian, so let's just make do.""Okay lang ako kahit ano." Ma

16

Hindi naman talaga nalungkot si Katrice. Natural lang naman na samahan ni Ethaniel ang kanyang girlfriend. Pero simula nang sumama ito kay Giselle at hindi na sinagot ang mga tawag niya, alam na niyang wala na itong pakialam sa kanya.Mukhang kailangan niyang umuwi mag-isa.Tumayo si Katrice at lumabas ng restaurant.Paglabas niya sa pintuan, natigilan siya. Ito ang unang beses niyang napadpad sa bahaging ito ng Mount Isarog. Nasa kotse lang siya kanina, tulala, kaya hindi niya napansin kung gaano kapulubi ang lugar. Walang istasyon ng bus, walang subway, at karamihan sa mga tao rito ay may sariling sasakyan. Wala man lang bakas ng taxi.Kinuha niya ang cellphone niya at tinangkang mag-book ng ride-hailing app. Pero dahil sobrang liblib ng lugar, wala ni isa ang tumanggap ng request niya.“Maglakad na lang siguro ako papunta sa highway,” bulong niya sa sarili.Wala siyang ibang magawa kundi asahan ang sariling dalawang paa. Baka sakaling makasabay siya ng sasakyan pagdating niya sa mai

17

"Bitawan mo! Bitawan mo!" Halos maiyak na si Katrice sa sakit. Parang mga pang-ipit ang mga kamay ng lalaki sa pulso niya."Anong kaguluhan na naman 'to?!" Hindi pa rin siya binitawan ni Ethaniel. Sa totoo lang, alam niyang may pagkukulang siya ngayong gabi. Pero hindi rin niya maintindihan ang sarili—nag-aalala na siya, pero nang makita niyang nakangiti at tila komportableng nakikipag-usap si Katrice sa lalaking may Maserati, bigla siyang nainis.Bumuka ang kanyang labi, gusto sanang humingi ng paumanhin. "I... I just—""Ayokong makipag-usap sa’yo!" Hindi na siya pinatapos ni Katrice. Galit na galit siya—iniwan siya nito, tapos siya pa ang may ganang magalit ngayon? Anong karapatan niya?Nang makaigpaw si Katrice mula sa pagkakahawak nito, nawalan siya ng balanse at umatras ng ilang hakbang. Sa kasamaang-palad, nasaktan lalo ang talampakan niyang may sugat."Aray! Aahh..."Nagulat si Ethaniel sa nangyari at bahagyang tumaas ang kilay. "Ano na naman 'tong drama mo?"Galit na tumugon s

18

Tinitigan ni Katrice si Ethaniel na may kalmadong ekspresyon sa mukha. “Instant noodles lang ‘to. Inaantay ko lang maluto.”Ano pa bang paliwanag ang kailangan sa ganito? Pero tila hindi natuwa si Ethaniel. Hindi ba't nakakatuwang tanawin ‘to para sa kanya?Pinilit ni Ethaniel na pigilan ang pagkainis niya. Kahit pa hindi maganda ang relasyon nila, malaki pa rin ang naitulong sa kanya ni Katrice kamakailan. Hindi niya ito puwedeng balewalain.Binigyan na nga niya ito ng card, pero heto’t naghahanap ng trabaho at kumakain pa ng instant noodles?Mas mabuting ayusin na muna ang sitwasyon.“‘Wag mo na ‘yan kainin! Walang sustansya diyan. Bibilhan na lang kita ng iba.”“Ayoko, okay lang a—”Hindi na siya pinatapos ni Ethaniel. Hinila niya ito papunta sa food section ng convenience store.“Anong gusto mong kainin?” Hindi sumagot si Katrice. Tiningnan lang siya nito ng malamig. “Hindi ka magsasalita?” Napakunot ang noo ni Ethaniel. “Fine. Ako na ang bahala.”Kumuha siya ng salmon sushi, fres

19

"Oo." Nanginginig ang tinig ng doktor habang sinulyapan ang seryosong mukha ni Ethaniel."Pero... sobrang maaga pa. Tatlong linggo pa lang. Nawalan siya ng malay dahil sa sobrang baba ng blood sugar niya, at doon lumabas ang sintomas ng pagbubuntis. Kung hindi dahil doon, hindi pa sana agad madedetect..."Nanlamig ang tingin ni Ethaniel, at isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Tahimik siyang humarap at biglang binuksan ang kurtina."Katrice, narinig mo lahat 'yon, hindi ba?"Mahina si Katrice, pero tumango siya nang marahan. "Hmm...""Ano ang balak mong gawin?" Bahagyang kumunot ang noo ni Ethaniel habang tinanong ito. Bagaman banayad ang tono, halatang may laman."I…I.." Hawak ni Katrice ang kwelyo ng kanyang blouse, hindi alam kung paano sasagutin.Gulat na gulat siya na buntis siya. Doon niya lang naalala... ang gabing iyon sa Moro Hotel.Sobrang kabado siya noon. Ni hindi niya naisip kung nag-ingat ba ang lalaking kasama niya. At mukhang hindi nga.Bilang isang magig

20

Dahil sa kanyang pagbubuntis, madalas na balisa si Katrice at wala sa sarili. Kahit ang paghahanap ng part-time job, ginagawa na lang niya online. Madalas siyang mag-isa at madaling dapuan ng kung anu-anong iniisip. Kaya karamihan ng oras, nagpapahinga siya sa apartment ni Rosalie.Pag-uwi ni Rosalie isang gabi, agad siyang sinalubong ni Katrice, "Buti dumating ka na! Kung hindi, magugutom na 'tong baby ko.""Ay grabe, gutom na gutom na rin ako," natatawang sabi ni Rosalie habang hawak ang tiyan. "Parang lalagnatin na ako sa gutom."Napahiga sa kakatawa si Katrice. "Grabe ka talaga, Rosalie. Para kang bastos!""Tara na, kain na tayo!" yaya ni Rosalie."Sige!"Naglakad silang dalawa papunta sa likod ng Olegan, kung saan buhay na buhay ang kalsada tuwing gabi. May open-air barbecue, mga food cart, pati na rin mga high-end na restaurant—lahat nandoon.Habang nag-iisip pa sila kung anong kakainin, may biglang tumapik sa balikat ni Rosalie."Uy, Rosalie, Katrice! Ang swerte naman, nagkita

ANTERIOR

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status