All Chapters of พ่ายรักซ่อนใจ: Chapter 191 - Chapter 200

“ครับ...เดี๋ยวผมจะรีบไปรีบกลับนะครับ” ชายหนุ่มโน้มลงมาหอมแก้มนุ่มๆ ของคาริสา แล้วส่งยิ้มให้กับเธออย่างมีความสุข การมีคู่ชีวิตที่ดีคือต้องมีความรักและความเชื่อใจไปพร้อมๆ กัน “งั้นเดี๋ยวควีนกลับบ้านเลยนะคะ คิดถึงลูกๆ แล้ว ถ้ามาวินออกไปกินข้าวแล้วบอกควีนหน่อยนะ” แม้จะหวงสามี แต่เธอคิดว่าถ้าขัดขวางก็ยิ่งทำให้นีน่ารู้สึกอยากเอาชนะมากขึ้น สายตาของผู้หญิงคนนั้นที่มองสามีของเธอ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคิดอะไร และเธอเองจะไม่ยอมเสียมาวินไปให้ใครเหมือนกัน “งั้นถ้าผมจะออกจากร้านแล้ว ผมจะไปส่งข้อความไปหานะครับ” คราแรกเขากะจะกินข้าวกันนีน่าที่นี่ให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่นีน่ากลับอยากไปกินที่ภัตตาคารแห่งหนึ่งซึ่งอยู่เครือของโรงแรม เนื่องจากที่นั่นอยู่บนชั้นลอยที่มองมุมกรุงเทพฯ ได้ชัดเจน “ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวควีนกลับเลยนะคะ” “ควีนจะกลับยังไงครับ” “ควีนเรียกแท็กซี่มาแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ ไว้ถึงบ้านจะบอกค่ะ” เธอบอกแค่นั้นก็เดินออกจากร้านของมาวิน และพยายามไม่คิดมาก เธอเป็นอนุญาตให้เขาไปกินข้าวกับเพื่อนเก่าเอง แม้ภายในใจจะรุ่มร้อนมากแค่ไหนก็ตาม “ครับ”

“ตลอดระยะเวลาที่เราเป็นเพื่อนกัน ผมก็บอกคุณมาตลอดไม่ใช่เหรอว่าผมรักใคร ผมรอใคร และวันนี้ผมก็ได้รักได้อยู่กับเขาแล้ว คุณจะมาพูดอะไรตอนนี้ครับ” เขาพูดออกมาอย่างชัดเจน ทำให้คาริสาที่แอบฟังอยู่ได้แต่ฉีกยิ้มกับความมั่นคงในรักของมาวิน แต่อีกใจก็แอบเสียใจที่ครั้งหนึ่งเธอเคยผลักไสเขาไปไกลๆ แต่สุดท้ายเขากลับยังรอเธอเสมอมา“ก่อนหน้านี้ผู้หญิงคนนั้นไม่เคยเห็นคุณอยู่ในสายตาด้วยซ้ำ คุณไม่คิดบ้างเหรอว่าที่เธอยอมแต่งงานกับคุณ เพราะไม่มีใครเอาผู้หญิงคนนั้นก็ได้!”“นีน่า!! อย่ามาพูดแบบนี้กับควีนนะ” มาวินมองเพื่อนสาวของตัวเองอย่างเดือดดาล ที่เธอกล้ามาพูดแบบนี้กับคาริสา“หรือมันไม่จริงคะ ตอนผู้หญิงคนนั้นยังวัยรุ่น เขาไม่เคยแยแสอะไรคุณเลยสักครั้งเดียว แต่พออายุเข้าเลขสามกลับยอมเปิดโอกาสให้คุณดื้อๆ คุณต้องคิดนะคะว่าเธออาจจะมองว่าคุณมันก็แค่ตัวสำรองที่เธอเก็บไว้คิดถึงคนสุดท้ายแค่นั้น!” นีน่าบอกอย่างประชดประชันเพราะความโกรธที่โดนเมินมาทุกครั้ง“ควีนไม่ใช่คนแบบนั้น และคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาพูดดูถูกเธอแบบนั้นด้วย!” เขากัดฟันกรอดด้วยความโมโหที่นีน่าพูดจาแบบนี้กับคาริสามือทั้งสองข้างของคาริสากำเข้าหากันแน่น เมื่อโ

“ลองคิดนะถ้าหนูมีสามีแล้วสามีของหนูนอกใจหนูแบบจะโอเคอย่างนั้นเหรอ ตอบเรื่องนี้กับแม่ได้ไหม...” “หนูคงไม่โอเค” “แต่หนูก็กล้ามอมยามาวินเพราะอยากแย่งเขาไปจากเมียของเขาอย่างนั้นเหรอ จิตใจหนูทำด้วยอะไร” นีน่าหันไปมองคาริสาที่ประคองร่างใหญ่ของมาวินนั่งที่เตียง แล้วให้ดื่มน้ำเผื่อช่วยให้ยาที่อยู่ในร่างกายเบาบางลง “คิดถึงใจคนอื่นบ้าง มาวินเขาไม่ได้รักหนูตั้งแต่แรก หนูก็ไม่ควรดันทุรัง ทำตัวไร้ค่าถึงขนาดใช้วิธีสกปรกแบบนี้” มะนาวบอกด้วยเสียงกร้าว แล้วสอนผู้หญิงรุ่นลูก ซึ่งเธอเชื่อว่านีน่าไม่ใช่คนจิตใจเลวร้ายอะไร เพียงแต่ความรักอาจจะทำให้เราขาดสติจนทำเรื่องเลวๆ ก็ได้ “หนูขอโทษ...” “กลับไปซะนีน่า แล้วอย่ามายุ่งกับมาวินอีก แม่เชื่อว่าถ้ามาวินได้สติเขาเองก็ไม่อยากอภัยให้หนูเหมือนกัน” “คุณแม่...” “ให้มันจบกันที่ตรงนี้ การที่หนูทำแบบนี้ แสดงว่าหนูเองก็ไม่อยากรักษาคำว่าเพื่อนกับมาวินอีกแล้ว” มะนาวรัวคำพูดของตัวเองเสียงดังลั่น ยิ่งมาเห็นสภาพลูกชายแบบนี้ เธอก็อดสงสารไม่ได้ “หนูขอคุยกับมาวินอีกครั้งได้ไหมคะ” “ไปถามหนูควีน ไม่ต้องมาถาม

มาวินขบงับที่ริมฝีปากของคนใต้ร่างแล้วค่อยๆ ช้อนสายตามองเธอด้วยดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์พิศวาส ตอนนี้ยาปลุกเซ็กซ์กำลังออกฤทธิ์เต็มที่ ร่างกายแกร่งแข็งตัวจนอยากจะผลักดันมันเข้าไปในร่างกายสาวเร็วๆ แรงๆ แต่เพราะเขาไม่ต้องการให้หญิงสาวต้องเจ็บ เลยต้องเล้าโลมเธอก่อน “ควีนจ๋า...” เสียงทุ้มเรียกชื่อของเมียรักจนเธอเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำของชายหนุ่ม มาวินดีทุกอย่าง จนเธอก็หลงเขาโงหัวไม่ขึ้นเหมือนกัน ชายหนุ่มผละปากออกมาแล้วลากไล้ริมฝีปากหยักของตัวเองมาที่ต้นคอระหงใกล้กับติ่งหู จนเธอรับรู้ถึงลมหายใจที่รินรดที่ต้อคอชวนให้จั๊กจี้และเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน “อื้อมาวิน...” “ตัวควีนหอมจัง หอมที่สุดเลยที่รัก” ยิ่งนับวันความรักที่เขามีต่อเธอมันก็มากมายเพิ่มพูดทวีคูณมากขึ้น ยิ่งมีเจ้าตัวเล็กทั้งสองคนมันก็ยิ่งทำให้หัวใจของเขาและเธอผูกพันกันมากยิ่งขึ้น มาวินแนบริมฝีปากลงมาที่เนินอกอิ่มแล้วค่อยๆ แล้วประทับตราจนเกิดรอยแดงไปทั่ว ยิ่งยามที่ร่างกายของหญงิสาวเต็มไปด้วยร่องรอยของเขาก็ยิ่งทำให้มาวินพึงพอใจ “อื้อ...มาวิน” มือน้อยๆ สอดเข้าไปที่กลุ่มผมหนาของชาย

ตอนพิเศษ 3คุณพ่อที่แสนดี เปลือกตาสีไข่ของมาวินค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมองคนข้างกายของตัวเองที่นอนตอนนี้หลับตาพริ้มอย่างมีความสุข จนเขาอดไม่ได้ที่จะใช้ปลายนิ้วหนาของตัวเองค่อยๆ เกลี่ยเส้นผมที่ปรกใบหน้าหวาน แล้วลอบยิ้มเมื่อเห็นคนรักอยู่ข้างกาย “อุ้ย...มาวิน...ตื่นแล้วเหรอคะ” คาริสาสะดุ้ง เมื่อปลายนิ้วร้อนๆ ของชายหนุ่มสัมผัสบนแก้มนุ่มๆ ของเธอ จนหญิงสาวอดเขินอายไม่ได้ มาวินเป็นผู้ชายโรแมนติกมาก ทุกสิ่งที่ทุกอย่างเขาตั้งใจทำมันให้กับเธออย่างไม่เคยอิดออด “ตื่นก่อนควีนแป๊บเดียวเองครับ” “งั้นเราไปอาบน้ำกันเถอะค่ะ เดี๋ยวจะได้ไปส่งลูกๆ ที่โรงเรียน” เธอบอกแล้วผุดลุกขึ้นมาแต่กลับถูกมือหนาของเขารั้งเอาไว้ก่อน “มอนิ่งคิสก่อนสิครับ” เขาบอกด้วยเสียงออดอ้อน “ยังไม่ได้แปรงฟันเลยค่ะ” “ไม่เห็นเป็นไรเลย” ดวงตาฉ่ำหวานมองดวงหน้าสวยของคาริสาอย่างเสน่หา เขาอยากนอนกับเธอบนเตียงนี้อีก แต่เพราะภาระหน้าที่ของการเป็นพ่อแม่ ทำให้เขาและเธอต้องรีบตื่นขึ้นมาแต่เช้า “แต่...” “นะครับ...” “ก็ได้ค่ะ” เมื่อได้รับความยินยอม มาวินไม่รอช้าที่จะจ