All Chapters of มายาร้ายมาเฟีย / Evil: Chapter 21 - Chapter 30

"อย่าให้ฉันรู้เรื่องของเธอจากปากคนอื่นอีก" ลมหายใจร้อนพร้อมกลิ่นบุหรี่เจือปนพ่นกระทบใบหน้าคนใต้ร่าง เธอเอียงหน้าหันหนี มือเล็กยังยันดันแขนแกร่งสองข้าง แม้รู้ว่าสู้ไม่ได้"อึก!..จะ..เจ็บ" สกายขยับเลื่อนตัวลง ขบกัดเต้าอวบที่เนื้อขาวล้นออกจากเกาะอกยามนอนราบ ตวัดลิ้นเลียทั้งสองข้าง กลิ่นของมันกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อน นิ้วเรียวยาวเลื่อนถอดเพนตี้ตัวบาง ดันลงไปที่ต้นขาอ่อน ใช้เท้าใหญ่ถีบออกให้พ้นทาง ลูบไล้ใจกลางกายสาว ทำร่างบางขนลุกยามถูกสัมผัส"อะอย่า พอแล้ว เดี๋ยวคนรู้" กำปั้นเล็กเลื่อนทุบใส่ไหล่กว้าง บิดตัวดิ้นยามลิ้นสากลากเลียขึ้นถึงซอกคอ ดูดจนหมดรสหวานแทนด้วยกลิ่นคาวเลือดซึมออกฟุ้ง เขายิ่งตวัดลิ้นเลียพึงพอใจในรสชาติ ชักนิ้วชี้ยาวเข้าออก ช่องปากทางกายสาว รัดแน่นจนเลื่อนขยับอย่างฝืดเคืองแคว่ก!!!!"ชุดนี้มันรัดเกินไป" สกายเหลือบมองใบหน้าเธอ ก่อนจะฉีกกระชากชุดราคานับล้านด้วยมือเดียว เสียดสีผิวเนียนเกิดรอยแดงยาว เขาไม่สนในความรู้สึกว่าเธอจะเจ็บสักแค่ไหน ริมฝีปากยังเลื่อนขึ้นจูบปากเรียว ขบกัดจนเผยอออก ส่งลิ้นสากแทรกเข้าตักตวงความหวานอย่างรุนแรง แทบกระชากวิญญาณออกจากร่าง"วา...จะเจ็บ...หยุดสักท

บ้านแห่งนึง......ในตอนที่ฮิวขับรถมาส่งโนวาที่มหาลัย ตามตารางเรียนที่ให้ไว้ ทว่าเธอสั่งให้เบรนกับโฟร์จดเลคเชอร์ไว้ให้ก่อน และจะรีบเข้าเรียนให้ทันช่วงบ่าย คราฟนักสืบส่วนตัวได้ดักรอ พามายังบ้านที่นัดกับโนวาไว้ เป็นเขตชุมชนค่อนข้างแออัด และบ้านไม้ผสมปูนหลังไม่ใหญ่นัก ล้อมรั้วด้วยไม้เก่าๆกั้นไว้"แน่ใจนะคะว่ามาถูกหลังนี้" เสียงหวานย้ำถามอีกรอบ ขณะปลดเข็มขัดเตรียมตัวลง มองดูรูปถ่ายในมือให้ชัดแน่ใจ ในที่สุดวันที่รอคอยก็มาถึง"ผมไม่ทำงานพลาดแน่ จดหมายได้ส่งมาแจ้งข่าวก่อนจะมาแล้ว ญาติคุณคงจะเตรียมตัวไว้ ไม่น่ามีอะไรให้ตกใจ" คราฟบอกสีหน้าจริงจัง ในประวัติที่โนวาเคยอ่านเกี่ยวกับตัวเขา ไม่มีครั้งไหนที่ทำงานผิดพลาด หรือถูกจับได้ตอนตามสืบ จึงเป็นเหตุให้เขาถูกเลือกมาทำงานนี้เฉพาะ"เราเข้าไปกันเถอะวาตื่นเต้นจะแย่แล้ว" ร่างบางเดินลงจากรถหรู ตรงไปกดกริ่งที่รั้วประตูเก่าๆ มีสุนัขในบ้านวิ่งมาหยุดดูจำนวนสองตัว เห่าส่งเสียงดัง"ใช่ป้าดวงเดือนพี่สาวแม่ของโนวาใช่ไหมคะ" หญิงวัยกลางคนเปิดประตูรั้วออก เธอคือบุคคลในรูปที่คราฟส่งให้ดู ตัวจริงยิ่งคล้ายกับแม่ของเธอไม่มีผิด ใบหน้าเค้าโครงเดียวกัน"หนูโนวาลูกของจันท

ห้องลับเจ้าของผับSK"มันต่างจากที่บ้านชัดๆ พี่สกาย...อื้อ" มาเฟียหนุ่มพลักร่างบางแนบชิดพนังกระจก ตรงเข้าประกบจูบกระแทกริมฝีปากบาง ลิ้นหนาลุกล้ำเข้ามาในโพรงปาก ดูดดึงแทบกระชากวิญญาณ บีบเค้นหน้าอกผ่านชุดเดรสสีหวาน ตั้งแต่รู้ว่าเขาเป็นผู้พรากพรหมจรรย์ของเธอ เขากลับรู้สึกพิศวาสในร่างบางนี้มากขึ้นเป็นพิเศษ"จะที่ไหนก็โดนเอาอยู่ดี" เสียงแหบพร่ากระซิบบอกข้างหูเล็ก ดมดอมซุกไซร้หอมซอกคอขาว กำปั้นเล็กทุบตีบ่ากว้าง กระทำเช่นนี้เหมือนถูกย่ำยีศักดิ์ศรีเสียด้วยซ้ำ หากคนอื่นรับรู้ถึงเรื่องเขากับเธอคงจะอายแทบไม่มีที่ให้ยืน"อ๊ะ...เบา...วาเจ็บ....พอก่อนได้ไหม" มือใหญ่ลูบต้นขาเรียวแทรกเข้ามาใต้กระโปรงชุดเดรส ล้วงดึงเพนตี้ตัวบาง ดันจนถึงหัวเข่าใช้เท้าแกร่งยันถอดออก ลูบไล้กลีบดอกไม้งาม ใช้ปากหนากัดกระชากเม็ดกระดุมออก เผยบาเซียสีหวาน ส่งมือหนาเอื้อมปลดตะขอด้านหลัง จนยอดเต้าอวบชูชันดีดเด้งออก เร่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบที่ซ่อนไว้ ใช้อีกมือปลดเปลื้องเสื้อผ้าจนร่างเปล่าเปลือยทั้งคู่"แค่แป๊บเดียวเยิ้มแล้ว" นิ้วชี้ยาวยกชูขึ้นให้ดวงตากลมโตเห็นที่หยาดเยิ้มเช่นกัน ก้มลงจูบดูดดึงยอดเต้างาม เอียงหน้าขึ้นมองคนรับการกระ

ตึกร้าง....."แน่ใจหรอพี่อาร์มมีคนอยู่ในนี้น่ะ" ชายหนุ่มเดินนำพาเข้ามาในพื้นที่ป่ารก ดูวังเวงแม้พระอาทิตย์ยังไม่ลาลับขอบฟ้าดี มือเล็กกำกระเป๋าสะพายแน่น ไม่รู้คิดไปเองหรือเพราะบรรยากาศกำลังบ่งบอกว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น"พวกมันพักกันในนี้แหละ" อาร์มชี้เข้าไปในตึกร้างสภาพเก่าโทรม แอบมาสำรวจก่อนเธอจะมาที่บ้าน"อ๊ะ!จะทำอะไร" แขนเรียวถูกคว้ากระชากพลักเข้าไปในตึก เมื่อโนวาทำท่าทีลังเลใจ สลับมองเขากับตึกร้าง"ยัดเหยียดความเป็นผัวให้ไง ซื่อจนไม่รู้เรื่องพวกนี้แน่ใจหรอ" น้ำเสียงเยาะเย้ยเหมือนเป็นผู้เหนือกว่า"เราเป็นญาติกันพี่อาร์มอย่าลืมสิ" สองเท้าเล็กก้าวถอยหลัง ควานมือหาอุปกรณ์ช่วย สีหน้าซีดลงด้วยความกลัว"จะเป็นญาติกันได้ยังไง ในเมื่อป้าจันทรามีเนื้องอกที่มดลูกต้องตัดทิ้งก่อนจะแต่งงานเสียอีก" ดวงเดือนเล่าให้เขาฟังทุกอย่าง ในตอนที่ได้รับจดหมายจากนักสืบมาส่ง นั่นทำให้พวกเขาต้องวางแผน หวังจับคนรวยๆเพื่อใ้ช้ชีวิตสบาย"ไม่จริง! พี่โกหก" ก้อนหินเศษไม้สารพัดโยนใส่ชายหนุ่ม น้ำตาอาบแก้มเนียนเมื่อรู้สึกผิดหวังหนัก เพราะเธอคาดหวังไว้มากมาย"ทั้งสวยทั้งรวยมาเป็นเมียพี่ดีไหม บุญมาถึงจะให้พี่พลาดได้ไง"

บริษัทที่ฝรั่งเศส..........นับเป็นช่วงเวลาในฤดูหนาว หิมะเกลื่อนเต็มทุกสถานที่ อากาศติดลบส่งผลให้คนที่พึ่งมา รับกับสภาพอากาศแปรเปลี่ยนไม่ทัน เริ่มมีอาการเป็นหวัดจนโนวาสังเกตุได้ มือเล็กถือแก้วน้ำชาอุ่นยังมีควันระเหย วางลงบนโต๊ะทำงานเบามือ"น้ำชาอุ่นๆ ช่วยคลายหนาวได้ดีค่ะ" เธอบอกยามคิ้วหนาเลิกขึ้นเชิงถาม คว้าเก้าอี้หมุนด้านข้างมานั่งลง เปิดแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทำงานเดียวกัน"สินค้าตัวนี้ถูกเสนอลดราคา พร้อมกับขอสเปกตัวแรง คิดว่ายังไง" สกายในมาดนักธุรกิจผิดกับภาพลักษณ์ในตอนที่อยู่ผับ ใบหน้าอันเหล่าอย่างปราณีตทุกส่วน ทำใจดวงน้อยเต้นแรง มีอาการยามเขยิบมาใกล้ กลิ่นน้ำหอมชายที่คุ้นชิน คล้ายกระตุ้นอารมณ์กายสาว"ถ้าวาบอกว่าไม่ละคะ สินค้าเรามีคุณภาพทุกตัวอยู่แล้ว ไม่สมควรที่ต้องลดเพื่อให้มันดูด้อยค่าลง" ตามที่เห็นมา ไม่ว่าบริษัทไหนขอส่วนลด มักจะมีผลตามมา เช่นถูกกดราคาลงเรื่อยๆ จนสินค้าชิ้นนั้น เกือบขาดทุนก็มี"คิดดี งั้นที่เหลือทำเอง" กองแฟ้มทั้งหมดถูกดันมา ทว่ามาเฟียหนุ่มกลับพิงเอนหลังไปกับเก้าอี้ ที่ถูกออกแบบมาราคาสูง เปลือกหนาถูกปิดลง ไร้เสียงพูดคุย"เมื่อคืนยังมีอาการอยู่ไหม" เขาเอ่ยถามทั้งที่เป