บททั้งหมดของ Marrying My Ex-Fiance's Uncle: บทที่ 11 - บทที่ 19

"Mag usap tayo."Tumigil sina Amaya at Sonia sa paglalakad ng makasalubong nila si Richard.Pababa na sana sila para bumili ng pananghalian at hindi naman nila inaasahan na pupuntahan pa talaga ni Richard si Amaya."Wala na tayong pag uusapan pa." balak sanang iwasan ni Amaya si Richard ngunit mabilis na umangat ang kamay ni Richard at nahawakan siya sa braso at napigilan sa paglampas niya dito."Kapag sinabi kong mag usap tayo, mag uusap tayo." nasa tono ni Richard ang galit na humigpit pa ang pagkakahawak nito sa braso niya."Bitawan mo ang kaibigan ko, kuya Richard." pumagitna naman si Sonia sa pagitan nila at pilit na kinakalas ang pagkakahawak ni Richard sa kanya."Huwag kang makialam dito, Sonia.""Anong huwag makialam. Kaibigan ko si Amaya at wala kang karapatang pilitin siya na kausapin ka kung ayaw niya. At kung hindi mo siya bibitawan ay tatawagan ko ngayon din si Tito Kent at sabihin sa kanya na hinaharass mo si Amaya." mahabang sumbat ni Sonia sa pinsan.Inilabas ang cellp

"Ano ang sinabi ko sa inyo noong nakaraan?" Malalim ang boses na pagpapaalala ni Kent sa kanila. "Alam niyo na hindi ko ugaling ulitin ang nasabi ko na, pero uulitin ko para sa inyo. At ito na ang huli kong pagpapaalala sa inyo dahil hindi niyo magugustuhan kung ano ang magagawa ko kung hindi nyo sinunod ang payo ko." "Sumusobra ka na!" Pasigaw at hindi maitago ang galit sa boses ni Arnold sa kanya. Isang mapagbantang tingin ang ipinukol niya sa kapatid na balewala ang ipinapakitang galit nito. "Oh! Kung nakikinig lamang kayo sa sinasabi ko ay wala naman akong balak makialam sa inyo. Kilala mo ako, kuya Arnold. Hindi ako mapagbiro at wala akong balak magbiro." Mahina ngunit may diin sa kanyang mga kataga. "You..." "Oras na magising siya, makalakad man siya o hindi, maghanda kayo para sa pamamanhikan sa mga Santiago." Pangwakas niyang salita na ipinaalala ang unang sinabi sa kanila sa mansyon. Magsasalita pa sana siya ng naantala iyon dahil tumunog ang kany

Pinagbuksan ni Kent si Amaya ng pinto, itinaas ang kamay sa may ulunan.Awtomatikong napatingin pa si Amaya sa kamay ni Kent. Nakaramdam siya ng paglakas ng tibok ng kanyang puso sa ipinapakitang pagkamaginoo nito sa kanya.Matapos masiguro ni Kent na maayos na ang pagkakaupo niya, isinara ang pinto at umibis sa kabilang bahagi at sumakay na rin."Tito Kent, h-hindi mo naman kailangang gawin ito. "Ako na lang ang babawi ng mga sinabi mo kay Lolo." mahina ang boses na sabi ni Amaya kay Kent."Mmm, wala ka na bang sasabihin maliban sa bagay na iyan?" malalim ang boses na tanong nito sa kanya."Hindi ko naman sinasadya ang nangyari sa atin, nalasing ako at akala ko ay isa ka lang male model noon."Naningkit ang mga mata ni Kent sa mga sinabi ni Amaya."Sigurado ka, iyan lang ang sasabihin mo? Para mo na ring sinabi na kung hindi ako ang nilapitan mo ng gabing iyon ay maaring ibang lalaki ang nakatabi mo ng gabing iyon,""Huh! No! Hindi ah!" agad na tanggi ni Amaya."Paanong hindi? Sinabi

Naipilig ni Kent ang ulo ng nakatingin kay Amaya habang nakikipag usap ito sa kanyang pamangkin na si Richard."Amaya, kailan ka pa natutong sumigaw, kaya nga ikaw ang napili ni lolo na pakasalan ko dahil alam niyang mahinhin ka at hindi palasigaw." mahabang sabi pa ni Richard sa kabilang linya,Kahit na na gustong kunin ni Kent ang cellphone ni Amaya at kausapin si Richard para muling pagsabihan at palalahanan ay pinigil niya ang sarili, pinanuod niya si Amaya na hindi nga maitago ang galit kay Richard.Ang maamo at laging nakikiusap na ekspresyon ng mukha nito ay nababahiran na ng pagkairita."Sinasabi ko sayo, walang kasal na magaganap.""Amaya, huwag kang mag mataas. Ako lang ang may gustong magpakasal sayo dahil walang lalaking gustong makasal sa tulad mo na ampon lang. Baka nakakalimutan mo, na kaya tayo magpapakasal ay dahil sa kagustuhan ng inyong mga magulang. Tandaan mo na kung hindi tayo magpapakasal ay mawawalan ng pinansyal na suporta ang kompanya ng mga magulang mo. Wala