《Lustful Series (RATED SPG)》全部章節：第 121 章 - 第 130 章

“Paano mo nalaman… Pasensya na,” mahinang sabi ni Jasmine habang nakayuko.“Halika na, Miss Jasmine. Aasikasuhin ko agad ‘to. Naghihintay na siya,” sagot ni Daniel sa kalmadong tono, sabay abot ng kamay upang gabayan siya palabas. Nakaalalay ito sa likod niya, sinisigurong walang sinumang makadikit o makasakit pa sa kanya.Tahimik lang na sumunod si Jasmine, nakatungo habang naglalakad. “Si Yohan… naghihintay siya,” mahina niyang bulong, para bang pinapaalalahanan ang sarili.Hindi siya iniwan ni Yohan. Kahit may duda sa simula, ramdam niya ngayon na totoo iyon. Pero sa kabila ng ginhawang dulot ng pag-asang iyon, may kaba ring kumikiliti sa dibdib niya.‘Galit kaya siya?’ tanong niya sa isipan. Hindi naman siya nagtangkang tumakas, pero alam niyang naging padalos-dalos din ang mga naging desisyon niya.Samantala, ‘yong opisyal na kanina lang ay bastos at hambog, bigla na lang natahimik. Halata sa mukha nito ang kaba habang sumusunod sa kanila, para bang takot na may masabi pa.Pagda

Pagkarating nila sa malaking bahay ni Yohan, agad na sumalubong si Lily at si Wendy, ang personal na kasambahay ni Jasmine. Halata sa mukha ni Lily ang kaba at pagod; matagal na niyang hinahanap si Jasmine mula nang mawala ito nang biglaan.“Diyos ko, ma’am! Akala ko kung ano na ang nangyari sa inyo. May sugat po ba kayo? May pasa?” halos mangiyak-ngiyak niyang tanong habang mabilis na nilapitan si Jasmine.Ngumiti si Jasmine at marahang umiling. “Ayos lang ako, Lily. Pasensya ka na kung nag-alala ka.”“Basta magpahinga ka muna, ma’am,” sabi ni Daniel, sabay bahagyang yumuko bilang paggalang. “Pupunta muna ako sa opisina ni sir, may aasikasuhin lang ako.”Umalis si Daniel, ngunit napalingon pa rin habang naglalakad. Hindi kasi gumagalaw si Yohan, imbes na sumabay sa kanya, nanatili ito sa tabi ni Jasmine. Alam ni Daniel na marami silang kailangang pag-usapan, pero sa nakita niyang ekspresyon nito, alam niyang hindi magandang oras.Napabuntong-hininga siya. “Kung kakausapin kita ngayon

Habang nagpupumiglas si Jasmine sa pagitan ng pagkakaupo at pagtayo, iniahon ni Yohan ang ulo mula sa pagitan ng kanyang mga binti at tumingala. Namumula ang leeg at baba ni Jasmine, parang hinog na prutas. Tahimik na ngumiti si Yohan. Malinis pa rin ang mukha ni Yohan, na para bang walang nangyari.Inayos niya ang tayo ni Jasmine, saka naglakad nang bahagya, binuksan ang pinto, at naghintay. Sa kilos niyang parang isang tunay na gentleman, lumapit si Jasmine, tila natulala ngunit nakasunod pa rin.Kahit nakakainis ang magkasalungat na ugali ni Yohan, ang pagiging malamig pero sabay mainit, hindi napigilan ni Jasmine na makaramdam ng kakaibang pagmamalaki habang pinagmamasdan ang gwapong mukha nito. Walang ibang nakakaalam kung anong ekspresyon ang ginagawa niya sa loob ng silid.Habang papalapit si Jasmine, ang seryoso niyang mukha ay unti-unting nagiging balisa. Ang mga matang may bahagyang pamumula at init ay dahan-dahang bumaba sa katawan ni Jasmine, na para bang hinuhubaran siya

Habang marahang humihinga si Jasmine, tuluyan na siyang nakatulog. Tahimik lang siyang pinagmasdan ni Yohan, bago ibinaling muli ang tingin sa papel na hawak niya.Una, hindi niya agad naintindihan ang laman nito. Pero habang binabasa niya, unti-unting nabuo sa isip niya kung ano ito. Isang kontrata.Sa isang bahagi ng papel, may tatak na seal, kalahati lang ang naka-imprenta, parang pinilas mula sa isa pang dokumento. Ibig sabihin, may kaparehong kontrata ito, ang kabilang kalahati.“Kung ang kasalukuyang manager ay hindi galing sa pamilya ng Deniz, ang karapatan sa pamamahala at ang panimulang puhunan ng ‘Deniz Trading Corporation’ ay ibabalik sa ‘Vargas Group.’”Sa ibabang bahagi, may maliit na paalala:“Ang ‘Deniz’ ay isang pamagat lamang at hindi totoong apelyido.”Habang nagmumuni-muni, naalala ni Yohan ang mga sinabi noon ni Owen. Ayon dito, si Russell Deniz, ang unang nagtatag ng Deniz Trading, ay dati palang tauhan ng Vargas Group, isa sa mga pinagkakatiwalaang tao ni Owen.P

“Anong ibig sabihin nito?” tanong ni Jasmine habang tinitingnan ang hawak niyang dokumento.“This is the document I had,” paliwanag ni Yohan, mahinahon ang tono. “Kailangan pagsamahin ang dalawang kopya para maging legal at epektibo.”Napakamot sa balbas si Owen, bahagyang napakunot ang noo habang nakatingin sa mga papel. “Russell... oo nga, si Russell Deniz. Noon pa man, tutol na ako nang ipasulat niya ’tong kasulatan na ’to. Hindi ko akalaing magagamit natin ’to ngayon. But it’s a relief. You did well bringing this, Jasmine.”Huminga nang malalim si Jasmine habang binabasa muli ang nakasulat. “Well, the ownership of the top of Deniz belongs to the Vargas family…” bigla niyang naputol ang sarili. “Oh, my God.”Natahimik siya. Sa gitna ng katahimikan, biglang pumasok sa isip niya ang alaala ng sinabi sa kanya ni Russell noong bata pa siya.“Someday, I have to give it back to him, Jasmine. It’s not mine. I just took care of it for a while. Pero… Jasmine, ikaw ba ang anak ni Maricar…”