Library

Search

Home / Romance / Lustful Series (RATED SPG) / Chapter 71 - Chapter 80

All Chapters of Lustful Series (RATED SPG): Chapter 71 - Chapter 80

147 Chapters

71

Akala ni Jasmine, magagalit si Yohan. Pero sinalubong siya nito ng malamlam ngunit kalmadong ekspresyon, parang laging antok pero may bahid ng pag-aalala.“’Yong kasambahay, may kasalanan siya at iniimbestigahan. Hindi ka puwedeng makipagkita sa kanya ngayon. Bumalik ka na lang,” malamig na wika ni Yohan.“Pero tinangka niyang saktan ako. Hindi ba’t may karapatan akong makaharap siya, kahit saglit lang?” sagot ni Jasmine, pilit na pinapakatatag ang tinig.“Sinubukan ka nga niyang saktan… pero nahuli siya dahil tinangka niyang saktan ang bisita ko. Tandaan mo, wala kang puwang dito kung wala ako.”Sadya niyang tinamaan ang pride ni Jasmine. Ginawa niya iyon para ipadama na hawak pa rin niya ang kapangyarihan. Malinaw ang dahilan, masama pa rin ang loob niya dahil tinanggihan siyang pakasalan.Alam ni Yohan na mali ang asal niyang ganoon, pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, may kakaibang gaan ang nararamdaman niya sa oras na ito. “Hindi naman magbabago ang kahit ano kung makikita ko

72

Samantala, mahigpit na niyakap ni Yohan si Jasmine, ipinasok ang braso sa baywang nito para hindi na siya makatakbo. Nang dumilat si Jasmine, bumungad sa kanya ang mga mata nitong pula, matalim, at halatang puno ng pagnanasa. Mga matang parang mababaliw sa tindi ng damdamin.Minsan, sa mga pagkakataong bihira, iniisip ni Yohan kung gaano kasexy ang mga mata ni Jasmine kapag tinitigan siya nang ganoon.Nang maramdaman niya ang pagkahilo, hindi niya alam kung dahil sa init ng katawan o dahil sa kapos na hininga, saka lang niya inalis ang labi niya mula sa halik.Hinihingal si Yohan, habang basa ng laway ang labi niya at mas lalo pang namula at namaga. Ganoon din ang mga labi ni Jasmine, pulang-pula at nangingintab.Bitin ang tingin ni Jasmine nang bitawan siya ni Yohan. Ngumiti ito, ngunit ang mga salitang lumabas sa bibig niya ay naghatid ng kilabot at kakaibang kabog sa dibdib ng babae.“Sige, subukan mong tumakbo. Pero kapag nahuli kita, babaliin ko ang mga kamay at paa mo at hindi n

73

“Huwag ka nang mag-alala. Hindi nila narinig o nakita,” bulong ni Yohan habang binuhat niya ang isang binti ni Jasmine at ipinatong iyon sa kanyang hita. Dahil bumuka nang kaunti ang mga hita nito, mas naging madali para sa kanya ang paglabas-masok ng kanyang mga daliri, walang alinlangan.Mainit ang hangin sa loob ng glasshouse, kasabay ng malakas na tunog ng basang pagkiskisan ng kanilang mga balat.Maganda sana ang paligid, punô ng iba’t ibang bulaklak at halaman na parang hardin na pangmayaman lang, ngunit hindi iyon ang naiisip ni Jasmine sa sandaling iyon.“Ohhh… Yohan… tama na…” ungol ni Jasmine, nanginginig habang mas lalong idinidiin ni Yohan ang daliri sa loob at iniikot iyon. Unti-unti siyang bumigay, nanghihina ang tuhod hanggang sa dahan-dahan siyang bumagsak mula sa pagkakasandal sa dingding.Umalis si Yohan, at bumaba si Jasmine, nakaluhod at halos mawalan ng lakas. Nakatitig sa kanya si Yohan mula sa itaas, mayabang ang mga mata habang unti-unting tinatanggal ang sintu

74

Narinig pa rin ni Jasmine sa isip niya ang sinabi ni Yohan kahapon na hinding-hindi niya hahayaang magtagumpay si Hakira. At kinabukasan nga, totoo ang mga salita niya. Iniharap niya si Hakira kay Jasmine, nakaluhod sa malamig na sahig, nakatali ang mga kamay at paa nang mahigpit.Halos hindi na makilala si Hakira. Namamaga ang labi, tuyong-tuyo na parang mababasag sa isang iglap. Lumulubog ang mga pisngi, at nanlilisik pero wala nang buhay ang mga mata. Paminsan-minsan lang siya binibigyan ng tubig, sapat lang para hindi mamatay sa uhaw.Sa unang tingin, halos maawa si Jasmine. Pero hindi, hindi siya dapat madadala ng awa.Pinilit niyang patatagin ang sarili, pilit niyang hinawakan ang nanlalamig at nanginginig na damdamin sa loob niya.‘Kung bibigay ako ngayon, mas magiging mahina ako kaysa sa kanya.’ Sa likod ng lahat ng ito, naroon pa rin ang pangingilabot niya kay Yohan. Dahil sa harap mismo ng kanyang kalupitan, pakiramdam ni Jasmine ay mas mabuti pa siya kumpara kay Hakira.‘K

75

Tahimik na naputol ang bulungan nang may marinig na kaluskos. Para bang nagkasundo sila nang walang salita, at isa-isang bumalik sa kani-kanilang mga mesa. Ang mga kuwentong hindi dapat lumabas ay naiwan sa hangin, at bawat isa ay pinilit ayusin ang ekspresyon ng mukha, parang walang nangyari, parang walang inirereklamo.Ngunit si Deputy Chief Opel, na pinakagalit kanina, ay hindi nakatiis. Lumapit siya kay Ralph na kakapasok lang sa opisina.“I think you made a mistake earlier, Mr. Advincula,” sabi niya, malamig ang tono pero may halong pang-uuyam.Napatingin si Ralph kay Opel na may bahid ng pagkailang. Alam niya sa sarili niyang nagkamali nga siya kanina. Alam din niya na kung bakit siya pinagtakpan ni Director Montello ay hindi dahil sa awa, kundi dahil may sariling interes itong pinapangalagaan.Hindi rin niya malaman kung ang pakikipaglapit ni Opel ay totoo ba o may nakatagong motibo. Pero hindi siya pwedeng magpakita ng kahinaan. Pilit siyang ngumiti.“The word ‘dismissal’ is e

76

“But do you think she deserves it, right? I am still…”Bago pa matapos ang sinasabi ni Yohan, sinimulan na nitong hubarin ang kanyang polo at pantalon. Halos mapatalikod si Jasmine sa hiya at dali-dali itong umiwas ng tingin. Habang papalayo siya, natawa si Yohan sa naging reaksyon nito.“Magaling ako sa gano’n, alam mo na. Marunong makitungo sa tao. Plano mo bang gawin mong iyo ‘yong kasambahay?” tanong niya, may halong biro at panunukso.Saglit na tumigil si Jasmine bago sumagot. “Si Hakira, prangka at minsan makasarili. Hindi naman ako tapat o sobrang buti sa kahit kanino. Pero matalino siya, mabilis kumilos, at matagal na ring nagtatrabaho dito sa bahay.”“Dagdagan mo pa,” wika ni Yohan, habang ang tinig niya’y malambing na para bang hinihimok siyang magsalita pa.Nakahinga nang maluwag si Jasmine at ipinagpatuloy ang iniisip niya. “Hindi naman siya magiging tao ng kahit sino. Pero may sarili siyang gusto at ayaw, at sa tingin ko, magiging kapaki-pakinabang siya dahil alam niya ku

77

Inabutan siya ng kasambahay ng mainit at mabangong tsaa, saka siya tinitigan ni Owen na may magiliw na ngiti.“Kung vice president ka ng Deniz Trading, siguro kilala mo nang husto ang dating President n’yo.”“Totoo po. Matagal din kaming magkasama, pero kadalasan nasa probinsya ako para magbantay ng mga branch. Hindi pa rin ganoon katagal mula nang maging vice president ako. Pero oo, kilala ko siya.”“Ibig sabihin, pinagkatiwalaan ka para pamahalaan ang negosyo nang gano’n katagal. Kaya hindi bumagsak ang kompanya. Malaking tao ka rin pala.”Napalunok si Danilo habang iniikot ang paningin, hindi alam kung paano tatanggapin ang mga papuri.Sa oras na iyon, napansin niya ang isang lalaki at babae na magkasabay na naglalakad papasok mula sa likurang gate ng hardin.Parang napaso, bigla siyang tumayo. Kita niya agad na magaan ang mood ni Yohan.Hindi alam ni Danilo na si Jasmine ay nawalan ng alaala at dati nang nanirahan sa mansyon na iyon dahil kay Yohan. Pero si Owen, alam ang ilang de

78

Nang mapagtanto niya, naalala ni Jasmine na noong bata pa si Owen, halos ganoon din ang itsura niya gaya ng nasa panaginip. Sa una, inisip niyang si Yohan ang nakita niya, pero kung iisipin, natural lang iyon dahil parehong mayaman ang dalawa kaya may pagkakahawig ang aura nila. Pero habang inuukit sa isip niya ang itsura ng lalaki sa panaginip, mas kahawig talaga iyon ni Owen kaysa kay Yohan.‘Bakit kaya? Noon ‘yon, ngayon ko palang nakilala si Tito Owen. Naimpluwensyahan lang ba ako ni Yohan?’ bulong niya sa isip.Napansin ni Yohan ang seryosong ekspresyon ni Jasmine at agad siyang nag-alok. “Kung pagod ka, pwede ka nang pumasok sa loob at magpahinga.”Umiling si Jasmine, saka tumingin kay Owen. “Pwede mo po bang ikuwento nang kaunti? Gusto kong marinig… tungkol sa mga magulang ko.”Maingat niyang binanggit iyon. Totoo, iniisip pa rin niya ang tungkol sa panaginip, pero higit sa lahat, kailangan niyang makaalam pa tungkol sa sarili niya para mas magampanan ang pagiging si Jasmine De

79

“Miss Jasmine.”“Yes, Tito…I mean, Dad,” mabilis niyang bawi, kahit hanggang ngayon ay may kaunting pagkailang pa rin siyang tawagin si Owen nang gano’n. Habang magkasabay silang naglalakad palabas ng hardin, bahagyang bumagal ang hakbang ni Owen at tinawag siya ulit.“Kanina parang ang dami mong gustong itanong. May iba ka pa bang gustong malaman?”“Ah, hindi ko po kasi talaga maalala ang ilang nangyari noon,” maingat na sagot ni Jasmine.“Ha? Ano’ng ibig mong sabihin?” tanong ni Owen, bahagyang nakakunot ang noo.Sandali siyang nag-alinlangan pero agad ring nag-isip ng palusot na puwedeng paniwalaan. Ayaw man niyang linlangin ang isang kagaya ni Owen na mabait at maalaga sa kanya, mas lalong kailangan niyang maging maingat.“Naaksidente po kasi ako kamakailan lang… natamaan ang ulo. Kaya minsan, mahirap bumalik sa isip ko ang mga lumang alaala.”Habang nagsasalita, palihim niyang sinisipat ang reaksyon ni Owen. ‘Maiintindihan kaya niya?’ Ngunit agad na tumigas ang mukha ni Owen, hal

80

Nakatanaw si Owen habang naglalakad sina Yohan at Jasmine sa kanto ng eskinita kung saan liko ang gusali. Napa-buntong hininga siya at napabulong nang sobrang hina, na siya man halos hindi niya marinig. Hindi niya sinagot ang huling tanong ni Jasmine kanina, at ang dahilan ay dahil nakita niya si Yohan. Pero, kung tutuusin, sinadya rin niya iyon.“Hindi mo na kailangang malaman… ako na lang ang magdadala niyan,” mahina niyang sambit.Ang mga lumang alaala ay dapat manatili na lang sa nakaraan. Masaya siyang natupad niya ang isang pangako, pero kapag iniisip niya, baka kasakiman din iyon sa panig niya.Nilingon niya sandali ang direksyon ng lumang gusali sa may kanluran. “Kung hindi lang nawala sa sarili si Cara noon, malamang hindi naging ganito kaayos ang lahat. Siguro, dapat magpasalamat pa rin ako?” bulong niya, may mapait na ngiti.Muli siyang naglakad, dala ang bigat ng alaala na kahit anong iwas niya ay nananatiling sariwa.Matagal na mula nang huli silang magkita. Pilit nilang

PREV

...

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status