ปรินอุ้มแคทเดินออกมาจากครัวแล้วก็เดินผ่านห้องรับแขกที่พ่อแม่ของทั้งคู่นั่งคุยกันอยู่ พ่อแม่พากันหันมามองเมื่อได้ยินเสียงของแคทกับปรินพูดกัน “พี่ปริน ปล่อยแคทลงนะคะ อายเขา”แคทบอกหน้าแดง “พี่ไม่ปล่อย เราทิ้งให้พี่นอนคนเดียวแล้วหนีลงมาไม่บอก อย่างนี้ต้องทำโทษ”ปรินว่า เขามองเธออย่างมีความหมาย “จะบ้าเหรอคะ เช้าแล้วนะ”แคทบ่นเสียงเบาๆ เธอหันหน้าไปซบกับอกของเขาเพราะรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร “ไม่เห็นเป็นไรเลย กับเราพี่ทำได้ทั้งวันนะ”ปรินยิ้ม เขาก้มมองแคทที่หน้าแดงจัด “บ้า”แคทเอามือทุบหน้าอกเขา ปรินยิ้มอย่างมีความสุข เขาอุ้มแคทกำลังจะเดินขึ้นบันไดไปห้องของเขา “ตาปริน ไปแกล้งอะไรน้อง”แม่ของปรินถาม “แคทต่างหากที่แกล้งผม ทิ้งให้ผมนอนคนเดียวแล้วหนีลงมา ผมตื่นมาไม่เห็นเลยเดินตามหา แอบไปอยู่ในครัวกับน้าอุ้มนู่น ผมขอพาไปลงโทษก่อนนะคับ” ปรินพูดจบก็เดินอุ้มแคทขึ้นบันไดไปทันที พ่อแม่ของทั้งคู่หันมามองหน้ากันแล้วก็ยิ้มให้กันอย่างมีความสุข ถ้าเป็นอย่างนี้อีกไม่นานพวกเขาก็คงจะได้อุ้มหลานเร็วๆนี้แน่ๆ ปรินอุ้มแคทมาที่ห้องนอนแล้วก็วางเธอลงบนเตียง เขาก้มตามลงมา แคทรีบพลิกตัวหนีเขาแต่ปรินดึงตัว
続きを読む
