บททั้งหมดของ Alyanna - The Forced Wife : บทที่ 101 - บทที่ 110

Pumikit si Gabriella at pinilit pakalmahin ang sarili. Nilunok ang kaba, nagkunwaring kalmado, at hinarap si Alyanna,“Miss Suarez, hindi ko alam ang sinasabi mo. Kung ano man iyan, wala talaga kong alam tungkol dyan.”Ngunit hindi siya tinigilan ni Alyanna. Umayos ng upo ang dalaga at tamad na ikinuwento ang mga detalye ng insidente sa MZ3…”“Ang MZ3 ay bagong gamot na dinevelop limang taon na ang nakalipas ng Sy Pharmaceuticals para sa mga pasyenteng may cerebral palsy. Matapos itong sumikat, pinilit ng kumpanya ninyo ang ilang pasyente na sumali sa clinical trials. Siyam ang sumali, lahat sila’y biglang namatay dahil sa matinding adverse reactions mula sa MZ3.”Sa narinig, nagsimulang manginig nang hindi mapigil ang mga kamay ni Gabriella na magkahugpong sa kanyang kandungan. Hindi na niya maitago ang kaba.Iilan lamang ang nakakaalam sa trahedyang iyon. Para maitago ang katotohanan, binayaran ng pamilya Sy ang medical examiner para baguhin ang findings at sabihing natural causes a

Si Clark ay nagkibit-balikat na may malamig na ngiti bago siya muling tumingin sa kanya nang may halong paghamon. “Ikaw ba, talaga bang akala mo, hindi kita minomonitor?”Nagtaas ng kilay si Alyanna. “Ipinadala mo ang mga tao para bantayan ako? Ganun ba ang ginawa mo?”Hindi nagpapahiwatig si Clark at pagkalipas ng ilang segundo ay naglabas lang ng mahinang salita na puno ng pagmamataas, “Ano? Wala ba akong karapatang gawin ‘yun?”Napabuntong-hininga si Alyanna at binitiwan ang braso niya, tumitig, “Kabaduyan naman iyon.”Tumitig naman si Clark nang malamig, ang mga dilim sa kanyang mga mata ay kumislap ng malamig na liwanag na nanginginig sa kanya. Ngunit hindi siya natinag; sa halip, kumiliti ang dulo ng kanyang mga labi at may bahagyang ngiti. “Hindi ba unang araw mo pa lang na makilala ako nang ganoon? Kaya, ngayon mo lang ba naisip na mababa ako?”Bahagyang kumunot ang noo ni Alyanna at huminga nang malalim, pinigil ang galit. “Alam mo, kung tuloy-tuloy ka pa ng ganito, mawawala

Mamamatay na siya rito. Paglingon niya sa napakalaking hapag na puno ng mga pagkaing pampatibay ng bato, agad na nawala ang gana ni Alyanna. Hinawakan niya ang noo na may kirot at gusto na lang umalis. Tiningnan siya ni Clark nang pahilis. Nang makita ang hindi magandang kulay ng mukha niya, lumalim ang tingin niya, kumunot ang noo at may bahid ng panganib ang boses, “Anong nangyari? Ayaw mo ba ng pagkain?” Umiling si Alyanna. “Hindi… baka mainit lang. Medyo na he-heatstroke ako, hindi maganda ang tiyan ko.” Ramdam niyang inihanda ni Clark ang mga pagkaing ito para sa kanya. Kung tatanggihan niya ang kabutihang loob nito, siguradong magagalit ang lalaki. “Kung gano’n, kainin mo ‘yong pinahanda ko, kahit konti lang.” Hindi na ginawang issue ni Clark ang tungkol doon. Binunot niya ang jacket at iniabot sa waiter; agad namang naglatag ng upuan para sa kanya ang isa pang staff. Umupo si Alyanna nang walang magawa, may halong hinagpis sa kanyang puso. Hindi niya talaga guston

Hindi sinagot ni Jenny nang direkta si Clark sa pamamagitan ng salita. Sa halip, para makuha ang tiwala niya at manatili kay Alyanna, ipinakita niya ang kanyang baraha, inalis niya ang kwintas sa leeg at itinapon kay Clark.Ang pendant ng kuwintas ay isang singsing na panlalaki; may naka-ukit na pangalang Ingrid at family crest sa loob ng singsing.Kinuha ni Clark ang singsing at sinilip nang mabuti. Nang mabasa niya ang pangalang Ingrid at makita ang family crest, agad niyang naunawaan ang tunay na pagkatao ni Jenny, at isang kislap ng pagkabigla ang dumaan sa kanyang malalim na mga mata.Nakita na niya ang parehong family crest noon sa mga alaala ng ina ni Alyanna.Kung tama ang hinala niya, malakas ang posibilidad na si Jenny ay kamag-anak ni Alyanna.Nang masinsinang tignan, may bahagyang pagkakahawig nga sa mga kilay nila.“Kaya, naniniwala ka na siguro ngayon na hindi ko kayang saktan si Alyanna, Sir Clark?” Nang makita niya ang mukha ni Clark na napuno ng pagkamangha, tahimik n

Matindi ang emosyon ni Alyanna, halos nanginginig sa galit at sakit, ngunit si Jenny ay nakaupo nang tuwid, kalmado at walang bahid ng pag-aalinlangan sa mukha.Matapos ang mahabang katahimikan, nagsalita ito sa mababang tinig, “Alyanna, alam kong mahirap para sa’yo ang tanggapin lahat ng ito bigla, pero kailangan kong sabihin, totoo ang lahat ng sinabi ko. Si Tito Fidel ay hindi masamang tao. Isa siyang mabuting tao.”“Hehe…” mapait na tawa lang ang naisagot ni Alyanna.Kung sinabi sa kanya na ang Mama niya ay anak ng dating pinuno ng Almarvez Gang, baka maniwala pa siya.Pero kung ipipilit nilang mabuting tao si Fidel? Mas pipiliin niyang mamatay kaysa paniwalaan iyon.Ang sakit ng mga taon ng pang-aabuso at pagsasamantala sa kanya ay nakaukit na sa laman ng kanyang alaala, hindi iyon basta mawawala sa isang paliwanag lang.“Alyanna, alam mo ba kung bakit tuwing ibinebenta ka ni Tito Fidel noon, ay laging dumarating si Clark at ang mga tao niya para iligtas ka?” tanong ni Jenny, sab