บททั้งหมดของ Alyanna - The Forced Wife : บทที่ 121 - บทที่ 130

Nakuha ni Valerie ang mga detalyeng iyon mula sa asawa ni Danilo Constantino habang iniimbestigahan niya ang pagkamatay nito. Si Danilo Constantino ang lalaking binayaran ni Beatrice upang udyukan ang kapatid nito na ikalat online ang mga hubad na picture at video ni Alyanna limang taon na ang nakararaan.　　 Siya rin ang lalaking kasama ng babae sa restroom ng club na sina Alyanna at Clark ay aksidenteng nadatnan kamakailan lang.Nang makita ni Alyanna na ayaw nang magpaliwanag pa ni Clark tungkol sa imbestigasyon, hindi na siya nagtanong. Gayunman, may bahid pa rin ng pag-aalala sa kanyang mga mata.“Hon, alam mo rin siguro na si Gilbert ang tumulong kay Lou para makahanap ng panakip-butas para kay Beatrice limang taon na ang nakakaraan, hindi ba?”Bagama’t parang nagtatanong siya, ang tono niya ay parang kumpirmado na. Dahil kung natuklasan na ni Clark na si Beatrice ang nasa likod ng pagkasira ng reputasyon niya noon, natural lang na ang lalaking ipinakulong noon ni Gilbert ay isa

“Arf! Arf! Arf!”Tahol nang tahol ang aso kay Beatrice, ayaw paawat, at parang galit na galit. Nanginginig sa takot si Beatrice, halos mawalan ng lakas sa mga binti, kaya’t napaupo ito sa lupa, nanginginig at hindi makagalaw.“Good job, Baby Brownie!”Masayang nag-thumbs up si Alyanna sa aso, may ngiting puno ng pang-aasar sa labi.Lalong nagngitngit si Beatrice nang marinig iyon. Napasigaw siya habang pinupukpok ang lupa gamit ang kamao.“Alyanna! Huwag kang sobra-sobra! Ano bang ginagawa mo, ha?! Bakit hindi mo na lang ako tulungan?!”“Sobra-sobra ako?”Napangisi si Alyanna, malamig at mapanghamon. Nilapitan niya si Beatrice, nakahalukipkip ang mga braso at tumingin ito pababa sa kanya na parang nangungutya.Paglapit niya, marahan niyang sinipa ang binti ni Beatrice.“Beatrice, kailan ba ako naging kasing-sobra mo? Ikaw ang nagturok ng gamot kay Rue, sinira mo ang pangalan niya, ipinakalat mo pa online ang mga hubad niyang picture at video at pagkatapos, ikaw pa ang unang nagreklamo

Nagningning ang mga mata ni Clark kasabay ng isang ngiti. “Simula ngayon, kahit gaano pa kadelikado ang sitwasyon, basta nandito ako, huwag kang matataranta, okay?”“Okay,” sagot ni Alyanna, may ngiting marahan sa labi. Uminit ang kanyang puso sa mga salitang iyon at napaisip siya, siguro nga, niligtas niya ang mundo sa nakaraang buhay para mapasakanya ang isang kagaya ni Clark sa ngayon.Matapos nilang makatakas sa mga mamamatay-tao, unti-unting bumaba ang antas ng panganib sa paligid nilaa, pero hindi pa rin bumagal si Clark sa pagmamaneho. Tanging noong makita niya sa di-kalayuan ang convoy ng mga tauhan ni Valerie, saka lang siya bahagyang bumagal.Pagdating sa kanilang mansyon, unang bumaba si Valerie at pinangunahan ang mga tauhan sa masusing pagsisiyasat ng buong villa. Nang masigurong walang kakaiba, mabilis siyang lumapit sa bintana ni Clark at nagsabi, “Sir, ligtas na po ang buong paligid.”Tumango lang si Clark.Sabay silang bumaba ni Alyanna ng kotse.Ilang segundo lang an

Ang ganitong pangyayari ay labis na kahihiyan para kay John. Galit na galit ito, nanginginig ang balbas at halos hindi makapagsalita sa sobrang poot.“Tito, iligtas n’yo po si Rue!” umiiyak na sigaw ni Beatrice, bumababa ng hagdan nang nagmamadali, halatang balisa at malapit nang maiyak.Ngumiti si Alyanna ng malamig, ngunit may kislap ng pang-uuyam sa kanyang mga matang tila mga bituin sa dilim.“Mr. Sy, huwag kang mag-alala nang gano’n. Hindi naman agad mamamatay ang anak mo, hangga’t hindi pa tayo tapos dito.”“Alyanna Suarez! Ano pa ba ang gusto mo?! Sinira mo na ang reputasyon ng anak ko—hindi pa ba sapat ‘yon?!” sigaw ni John, nanginginig ang boses sa galit at sakit.“Mr. Sy,” tugon ni Alyanna, kalmado pa rin, “wala kayong dapat ipag-alala. Ang pakay ko ngayong gabi ay hindi ang paghihiganti sa anak mo.”Habang sinasabi niya iyon, tumingin siya kay John, na namumula ang mga mata at tila gusto siyang lapain. Ngumiti si Alyanna, malamig at mapanukso, puno ng pangungutya.“Anong pi

Ngunit sa isang iglap, ang mga lalaking naka-itim na ipinadala ni John ay wasak na wasak sa kamay ni Jenny. Nakahandusay sila sa sahig,ang ilan ay nahimatay pa nga, ang iba ay humahagulgol sa sakit at ang ilan ay yakap-yakap ang kanilang dibdib at ulo na para bang mabibiyak. Halos lahat ay may pasa sa mukha, samantalang si Jenny, na siyang dahilan ng lahat ng iyon, ay nakatayo pa rin nang tuwid, nakangiti, at may dignidad na para bang isa siyang reyna.“Diyos ko, ang galing ni Jenny!”Napasinghap si Alyanna, hawak ang magkabilang pisngi na parang isang tagahanga sa harap ng idolo. Kitang-kita sa kanyang mukha ang paghanga at kilig.Noong unang lumapit si Jenny upang humingi ng tulong kay Alyanna, nabanggit nitong mahusay siya sa martial arts. Hindi masyadong naniwala noon si Alyanna, ngunit ngayong nakita niya kung paanong pinabagsak ni Jenny ang 24 na tauhan ng pamilya Sy na para bang wala lang, doon lang niya tunay na naunawaan kung gaano ito kahusay.Hindi lamang si Alyanna ang n