บททั้งหมดของ The Return Of The Abandoned Ex-Wife: บทที่ 81 - บทที่ 90

AT SIERRA PALACE.Nakatayo si Amber sa malapit sa entrance ng marangyang hotel, suot ang simple ngunit eleganteng puting dress na lalong nagpapatingkad sa kanyang kahinahunan. She was nervously checking her phone every now and then, hinihintay ang pagdating ng anak. Ayon sa mensahe ni Maverick, parating na raw ito.Originally, kasama sana niya ang kanyang Tiyahing si Eliza sa paghihintay, pero hindi na niya ito pinilit. “Tita, mainit sa labas at matagal pa siguro si Mavy. Pumasok na po kayo’t magpahinga muna,” malambing niyang sabi kanina. Napapayag din niya ito, kahit labis ang pananabik ng ginang na makita ang apo.Maverick arrived almost an hour later than the agreed time. Huminto sa tapat ni Amber ang isang Roll-Royce Black Phamton na pamilyar sa kanya. It was owned by the Lee Family. Hudyat na nakarating na si Maverick sa hotel.Nagmamadaling bumaba ng sasakyan si Maverick na may ngiti sa labi at agad na niyakap ang ina.“Mommy!”Sa gulat ni Amber ay muntik na silang matumba ku

MATAPOS maihatid ni Amber ang kanyang anak ay nagtungo ito sa taas ng hotel para samahan saglit ang kanyang Tita.“Amber,” tawag ni Eliza sa kanya nang makapasok ito sa hotel room.“Yes po, Tita?”Nakita ni Amber na perming nakaupo ang ginang sa mahaba at eleganteng sofa ng presidential suit ng hotel, nanonood ng fashion show live at may hawak na tsaa, habang nasa gilid nito ang kanyang assistant na si Reina.Napangiti ang ginang kaharap ang tv. “I want to see your designs soon sa entablado na ‘yan…”Napatingin si Amber sa malaking flat screen sa center ng kwarto kung saan rumarampa ang mga kababaehan at kalalakihan na rumarampa suot ang mga elegante at mamahaling kasuotan na gawa ni Eliza Rivera mismo, para sa Milan Fashion Week na ginanap noong nakaraang dalawang linggo.Napangiti si Amber. “Soon tita,” wika niya saka umupo sa tabi ng tiyahin at sabay na pinanood ang fashion show.“So, kaninong custody si Mavy? You should fight for your son’s custody, Amber,” matalim na saad ng ginan

“Miss Rivera, what a coincidence,” mahinahong wika ni Jael Yoshiro habang marahang inalalayan si Amber upang makatayo nang maayos. “Mamimili ka rin ba para sa pasko?”“Thank you,” nahihiyang wika ni Amber. Ramdam niya ang pag-init ng kanyang pisngi—hindi lang sa gulat, kundi sa pagkakaakap ni Jael sa kanya kanina. His scent lingered faintly—cool and crisp, with a hint of something dark and magnetic.Hindi niya inasahan ang biglaang pagkikita nila. Lalo na sa isang mataong mall na tulad nito—murang bilihan, siksikan ang mga tao, at simpleng palengke ng holiday shoppers. Not exactly a place someone like Jael Yoshiro would be seen at.“Sinusundan ba ako nito?” kunot-noong tanong ni Amber sa sarili. Nakataas ang kilay na tanong sa sarili. Napatingin siya sa kabuuan ng lalaki—suot nito ang simpleng itim na t-shirt, gray cargo pants, at puting Nike sneakers. Wala sa suot ang yaman o impluwensiya, pero sa tindig pa lang, sa kumpiyansang taglay nito habang nakatayo sa harap niya, ay halatang

Napailing si Amber. “I think past should remain in the past right, Mr. Yoshiro?” Napangiwi si Jael sa narinig, tila hindi inaasahan ang ganung diretsong tugon mula sa babae. He wasn’t offended—just a bit stunned. Tahimik siyang tumango, pero ang mga mata niya ay nanatiling nakatutok kay Amber, as if silently trying to reach her.Huminga ng malalim si Jael at muli siyang sumunod habang abala si Amber sa pagtingin ng mga produkto na pwede pa niyang idagdag sa cart. But before she could even reach for another item, isang batang lalaki ang biglang tumakbo at nabangga siya.“Oh!” gulat na sambit ni Amber habang napaatras.Napatakbo agad si Jael. Sa isang iglap ay inalalayan niya ang bata na ngayon ay umiiyak habang nakaupo sa sahig.“Are you okay?” malambing ang boses ni Jael habang iniangat ang bata at pinunasan ang luha nito gamit ang panyo mula sa bulsa.Napatitig si Amber sa eksena. Habang nakikita niya si Jael na maingat at banayad na kumakausap sa bata, biglang bumalik sa kanyang isi

PAUWI NG STUDIO si Amber nang nakatanggap ito ng tawag mula sa kanyang biyenan—Meredith Lee.Napabasa ng labi si Amber bago sagutin ang tawag. Sumalubong sa kanya ang masiglang tinig ng ginang."Amy~ Amy~" masiglang tinig ng matandang babae ang sumalubong sa kanya, puno ng pilit na lambing. "Christmas and New Year is coming up, the family banquet is almost ready na, dear. You’ll come tonight, right? Para makapag-decide tayo kung anong mga pagkain ang ihahain—of course, I didn’t forget your favorite food~"“Mommy,” bati ni Amber saka pumilit na ngumiti. “Pasensya na po, Mom, pero may inaasikaso pa po ako ngayon. Masyado pa po akong busy.”“Oh com’on, Amy.” May bahid ng tampo ang boses ni Mrs. Lee, pero bakas ang kontroladong tono. “It’s holidays! Who words on holidays? Isa pa, it’s our tradition. You’ve always helped me in preparation, dear.”Napakuyom ng manibela si Amber habang nagmamaneho. Oo, tradisyon nga. Pero isa rin iyon sa pinakamatinding pasakit sa loob ng pitong taong pagsasa