Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

Nang buksan ni Wade ang pintuan ng emergency exit, agad niyang nakita ang mabilis na pagsipa ni Amber sa gitna ng kanyang kuya at agad itong napalayo kay Amber na yuyuko at dumadaing sa sakit.Nabigla si Wade sa kanyang nasaksihan. But he chose ignorance.“You disgust me, West,” mahinang sabi niya, nanginginig pa rin ang boses. “If this is what love is for you… Then I was a fool ever to think I loved you back.”Tahimik na pinagmamasdan ni Wade si Amber habang inaayos nito ang sarili—gulo ang buhok, gusot ang damit, at bahagyang nanginginig ang mga daliri. Ilang ulit niyang pinunasan ang kanyang mga labi, ang leeg, pati na ang tainga—mga bahagi ng kanyang katawan na ginawaran ng marahas na halik ng lalaking minsang minahal.Wade lips curled into a smile. Ilang sandali niyang pananahimik ay nagsalita siya. “Nandito lang pala kayo, Ate Amber, Kuya West…” Muling napatingin si Wade sa nakakatandang kapatid na nakahawak na sa hawakan ng hagdan at pilit na inaayos ang sarili na makatayo.Uma

After being threatened by West Markus Lee, Amber couldn’t sleep the entire night. Her mind replayed his words over and over, like a scratched vinyl looping in the silence of her room.Ngunit kahit pagod na pagod at wala ni katiting na pahinga, she pushed herself to get up the next morning. Nag-ayos siya at dumiretso sa opisina ng legal team ng kanyang Tiyahin—Eliza Rivera. She had made up her mind.She still wanted a divorce.She needed it.This time, she would fight for it, not as the fragile Amber Lee na palaging nasa anino ng kanyang asawa, but as a woman who had finally learned how to stand up for herself.Kung noon ay kaya siyang tapak-tapakan ng mga taong nasa paligid niya, ngayon ay pinapangako niya sa sarili na wala nang sinuman ang muling yuyurak sa kanya. Hindi si West. Hindi ang mga Madrigal. Hindi kahit sinuman.Pagkarating niya sa boardroom ng Rivera Law & Associates, agad siyang sinalubong ng legal team. Calm, professional, and focused—they were the best in the industry,

Matapos sabihin iyon ni Amber ay tila napatigil ang mundo ni Mr. Lee. Wala siyang naibulalas na salita. Tahimik lang siyang nakatitig sa babae sa kanyang harapan—sa dating tahimik, mapagpasensyang Amber na ngayo’y puno na ng tapang at determinasyon.He wanted to say something. To rebut. To argue. But he couldn’t.May dahilan din siya kung bakit ayaw niyang pakawalan si Amber. Kahit pa noong una ay tutol siya rito. Kahit pa pinaimbestigahan niya ito bago pa man naging bahagi ng pamilya nila. Alam niya kung gaano ito kalayo sa inaasahang manugang ng mga Lee—walang pedigree, walang yaman, at walang koneksyon sa mga taong may pangalan sa lipunan. In short, Amber was a nobody.And yet, Mrs. Lee accepted her as her daughter-in-law. That’s the only thing that held them to Amber as if she’s the only hope for Mrs. Lee. At kung aalis si Amber… he feared that would be the end of her.Muli siyang napatingin sa babae, ngunit iba na ang tingin niya ngayon. This wasn’t the same girl na madaling paik

Habang nagmamaneho si Amber ng kanyang sasakyan patungo sa kanyang studio ay nag-ring ang kanyang telepono.She reached for it only to find out that it was Jael Yoshiro who was calling. She let the phone ring for a moment, debating whether to answer or not. In the end, bilang paggalang sa lalaki, she reached for it and tapped the green button.“Hello,” Jael politely greeted her. “Remember the dinner I offered you the last time we met? As my compensation for what happened that night?”Amber’s fingers tensed slightly on the steering wheel. Of course, she remembered it. The night when everything turned chaotic in front of all the people. She took a deep breath.“Yes, Mr. Jael. I remember.”“I’d like to invite you tomorrow night, if that’s okay with you.” Malumanay ang tinig ni Jael, almost persuasive.Napaisip si Amber. Tomorrow night…Bigla niyang naalala ang paalala ng kanyang tiyahin. “Stay away from the Yoshiros, Amber. They’re not the kind of people you can easily walk away from onc

“Papalapit na ang Pasko, Amber,” malumanay ngunit may diin na wika ni Eliza habang dahan-dahang inilalapag ang kutsara sa gilid ng plato. “Since maghihiwalay na rin naman kayo ni West, why don’t you spend Christmas and New Year with me? Dalhin mo si Mavy. Hindi ko alam kung kailan ko pa ulit makikita ang apo ko once the holiday ends.”Alam niya sa sarili niya na mahirap tanggihan ang tiyahin. Hindi lang dahil may utang-na-loob siya rito, kundi dahil ramdam niya ang tunay na pagmamahal nito sa kanya at kay Maverick. Sa huli, tumango siya nang bahagya.“Bukas,” dagdag pa ni Eliza. “Dalhin mo si Mavy. I want to see him tomorrow. I’ll let my secretary arrange dinner for us.”Walang naging pagtutol si Amber. Tumahimik na lamang siya, tuluyang isinubsob ang sarili sa pagkain. Sa kabilang banda, si Eliza ay tahimik ring nakamasid sa kanya. Doon niya napansin ang kapansin-pansing pagkapayat ng pamangkin. Halos lumuwa na ang pisngi sa pagkakabilog, at may itim na anino sa ilalim ng mga mata nit