"Oo na," maikling sagot ni Aishe. Matapos kumain ng tanghalian na napakasarap, nasiyahan siya sa tanawin habang umiinom ng pampagaan ng loob na katas ng dalandan.Malapit na ang taglamig, kaya dapat nating masulit pa ang natitirang init. Ah..., hindi napapansin na malapit nang mapuno ng iyak ng sanggol ang kastilyong ito, iniisip ni Aishe.Mahinang bumuntonghininga si Lucas, "bakit hindi mo ako inanyayahan? Gusto ko rin sanang maghanda ng regalo para sa pagdating ng dalawang mahal na sanggol na iyon."Kinunot ni Aishe ang noo, "hindi tayo ganun kalapit. Bakit ko naman ikaw aanyayahan? Bukod pa rito, sobrang busy ka sa trabahong ibinigay ng amo, ayokong makagambala sa iyong pagtitiyak.""Dapat bang maging malapit muna tayo bago tayo makapaghanda ng regalo nang magkasama?" matapang na tanong ni Lucas. Walang pakialam na iginiit ni Aishe ang balikat, parang batang maliliit na palaging nangungulit sa kanya si Lucas.Hindi alam kung para saan ba talaga iyon.Sa totoo lang, itinuturing na n
Read More