All Chapters of อภินิหารหมูน้อยตกสวรรค์: Chapter 41 - Chapter 50

เสี่ยวจู้ขยายร่างกายให้ใหญ่ขึ้นจนมากกว่าปักษายักษ์ มันกางปีกทั้งสองข้างออกก่อนจะพุ่งเข้าใส่ปักษายักษ์ พร้อมกับใช้เท้าเหยียบหลังปักษายักษ์จนมันร่วงลงมาจากฟ้า แต่ก่อนที่มันจะตกลงสู่พื้นดิน เสี่ยวจู้กลับมารอมันอยู่ก่อนและเตะส่งมันกลับขึ้นไปบนฟ้าอีกจนปักษายักษ์กระอักเลือดออกมากลางอากาศ มันได้แต่คิดในใจว่าหมูอะไรช่างแปลกประหลาดนัก แถมยังมีพลังรุนแรงกว่ามันที่เป็นอสูรสวรรค์ขั้นสูงเสียอีก แต่ตอนนี้มันไม่มีเวลาคิดมากนัก มันต้องการเอาตัวรอดก่อน ไม่เช่นนั้นมันอาจจะตายได้ง่าย ๆ จากการต่อสู้ เมื่อปักษายักษ์คิดได้ มันใช้จังหวะที่เสี่ยวจู้กำลังจะเหยียบหลังมันซ้ำอีกครั้งบินร่อนไปด้านข้าง ทำให้เสี่ยวจู้พลาดเป้าจนร่วงลงด้านล่างไประยะทางหนึ่ง

“ครั้งนี้พวกเจ้ามาแคว้นชิงเพื่อทำภารกิจอันใดหรือ?” ชิงก้านหลงตรัสถาม“หม่อมฉันมีภารกิจจับกวางทองระดับฟ้ากระจ่างขั้นสูงเพคะท่านอ๋อง” หานชิงตอบ“อ้อ เช่นนั้นคงต้องไปที่ภูเขาโหย่วชิงลองดู ที่นั่นมีสัตว์อสูรระดับฟ้ากระจ่างไปจนถึงระดับสวรรค์ขั้นต้นเลยทีเดียว” ชินอ๋องแนะนำ

สามวันต่อมา ด้วยยาที่หมอหลวงจัดให้ ตอนนี้อู๋อิงหายดีแล้ว พวกนางจึงตั้งใจที่จะกลับสำนักในวันนี้ ชินอ๋องพอทราบจึงเลี้ยงส่งทุกคนเพื่ออำลา พระองค์ยังสัญญากับเจิ้งหลินด้วยว่าวันปักปิ่นจะไปถึงแคว้นหนานก่อนล่วงหน้าสามวัน“ขอบพระทัยชินอ๋องที่ให้เกียรติเพคะ เช่นนั้นพวกหม่อมฉันขอทูลลา” เจิ้งหลินค้อมกายคารวะชินอ๋องก่อนจะขึ้นหลังเสี่ยวจู้ตามสหายไป

สองสัปดาห์ต่อมา อู๋อิง หานชิงและเซียวเหมยต่างบอกลาเจิ้งหลิน เพราะถึงเวลาที่พวกนางจะต้องเดินทางกลับบ้านยังต่างเมืองเพื่อทำพิธีปักปิ่นในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า เจิ้งกั๋วกงยังมอบของขวัญปักปิ่นให้ทุกคน เนื่องจากไม่สามารถไปร่วมงานด้วยตนเองได้ไม่น้อยเลยทีเดียว ทำเอาพวกนางต่างซาบซึ้งในความเมตตาของเจิ้งกั๋วกงที่มีให้มาตลอดเวลาที่มายังจวนกั๋วกง

ครึ่งเซียนคนหนึ่งที่ถูกพลังของเสี่ยวจู้ทั้งตัวทับอยู่จนไม่สามารถต่อสู้ได้ ได้แต่ร้องอย่างเจ็บปวดเพราะตอนนี้กระดูกทั่วทั้งตัวของเขานั้นลั่นกรอบแกรบไปหมด ทั้งที่เขาเป็นถึงครึ่งเซียนแต่กลับพลาดท่าให้สัตว์อสูรระดับสวรรค์ตัวหนึ่ง โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเสี่ยวจู้ถึงแม้จะมีระดับต่ำแต่เมื่อรวมกับพลังสัตว์เทพแล้วก็สามารถต่อสู้กับครึ่งเซียนได้ไม่ลำบาก ยิ่งเมื่อเสี่ยวจู้ขยายร่างเต็มที่ ความสามารถในการปกป้องตนเองและพลังต่อสู้ก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นตามไปด้วยจนไม่อาจคาดเดา“โอ้