All Chapters of Win Me Back, My CEO Husband!: Chapter 371 - Chapter 380

Hindi nagtagal, ang ilang mga estudyante ay nagsimulang pumalibot sa paligid, pinagmamasdan ang nangyayaring kaguluhan.“Naku! May nag-aaway dito!” bulong ng isa, sabay takip sa kanyang bibig dahil sa kaba at kasiyahan.Samantala, naramdaman naman ni Andrea ang matinding takot. Ang makipag-away sa paaralan ay palaging nagdudulot ng problema, hindi lamang sa disiplina kung hindi lalo na sa katawan. At higit sa lahat, napakasakit kapag siya ang tinatamaan.Sa gitna ng kaguluhan, biglang pinadapa ni Jessica si Andrea sa sahig at sinaktan siya. Kahit may ilang babaeng sumugod kay Jessica upang ipagtanggol si Andrea, hindi ito nakahadlang sa kanya. Patuloy siyang umaatake nang walang tigil. Pakiramdam ni Andrea, humahapdi ang bawat pulgada ng kanyang katawan sa sakit at pangamba.Sa desperasyon, itulak ni Andrea si Jessica palayo. “Jessica, sandali lang! Hahanap ako ng tulong!” sigaw niya, sabay talon at takbo kasama ang ilan sa kanyang mga kaibigan.Si Jessica, may mga pasa at punit

“Raven, nakita mo ako n-na hubad...”Mabagal, malinaw, at may halong pagkapahiya ang pagbigkas ni Jessica sa bawat salita. Tahimik lamang siyang tinitigan ni Raven. Ang kanyang tingin ay malamig at walang bakas ng pagkabalisa.“Hindi ko nakita,” mahina ngunit matatag na tugo ni Raven.“Patuloy ka pa ring nagsisinungaling?” nanlilisik ang mata ni Jessica, halatang hindi kumbinsido sa sagot ng lalaki. “Hindi mo ba ako nakita kanina?”Hindi sumagot si Raven, ngunit dumaan ang ilang segundo na parang mabigat na katahimikan sa pagitan nila. Nakita niya. Hindi siya bulag. At alam iyon pareho nilang dalawa.Namula naman ang malambot at magandang mukha ni Jessica. Sa simpleng pag-alala ng nangyari, parang kumulo ang init sa kanyang pisngi. May halong hiya, inis, at pagkabigla. Inaasahan niyang si Maxine ang papasok sa silid, pero hindi. Si Raven ang dumating. At nakita siya nang wala ni isang saplot.“Ano ang nakita mo kanina? Ano ang narinig mo?” kalmado, ngunit mariing tanong niya, h

Sandaling napangiti si Jessica. Sa pagitan ng hibla ng kanyang buhok, kumikislap ang hairpin na tinutukoy ni Andrea. Isang mamahaling regalo mula sa kanyang tiyahin.Ngumisi si Andrea, puno ng panunuya, at pagkatapos ay nagsalita.“Hairpin ng isang Chanel na nagkakahalaga ng five hundred thousand, tapos isinusuot mo lang nang basta-basta? Ang perang ‘yan, ilang taon pang bubunuin ni Raven bago niya kitain. Sa tingin mo ba talaga ay bagay kayong dalawa?”Matapang na itinukod ni Jessica ang kanyang mga kamay sa baywang, ang baba niya ay nakataas na parang ayaw magpatalo kay Andrea.“Bagay man kami o hindi ay wala ka nang pakialam doon. At isa pa, hindi rin kayo bagay ni Raven!” saad ni Jessica sa kanya.“Ikaw—” mabilis na saad ni Andrea, puno ng inis at pang-iinsulto, ngunit biglang sumingit ang malamig at matigas na tinig ni Raven, sapat para manahimik ang lahat.“Ayoko na makita ka pa ulit. Huwag mo akong piliting ulitin ang sinabi ko ng tatlong beses.”Nagmamahal man siya ay pa

Nang marinig ang sinabi niya, tumigil si Jessica sa paglaban at masunuring sumakay sa pasaherong upuan ng sports car.Bumalik si Adrian sa upuan ng driver, madilim ang mukha. “Jessica, talaga bang interesado ka kay Raven?” seryosong tanong ng lalaki sa kanya. Sa simula, tumanggi siya na sumakay sa kotse ni Adrian, ngunit ngayon, ginawa niya ito para kay Raven.Tumingala si Jessica sa kanya, may bahagyang pangungutya sa tingin nang magsalita.“Adrian, hindi mo ba napapansin na kakaiba ang itsura mo ngayon?” tanong niya sa lalaki.Sandaling natigilan si Adrian sa kanyang narinig.“Pinayagan na kita kay Crizza. Ngayon, siya na ang girlfriend mo. Malaki ang dibdib niya, payat ang baywang, nag-aaral na maging isang sikat na celebrity. Ganitong type ang gusto mo, ‘di ba? Dapat kasama mo siya. So, bakit nakatali ka pa rin sa 'kin?” dagdag na sambit ni Jessica.Mahigpit na hinawakan ni Adrian ang manibela at sinabi, “Ako…”“Adrian, huwag mong sabihin na nahulog ka na sa 'kin,” patul

Dali-dali namang nagpunga si Jessica patungo sa tabi ni Raven, sinusubukang pigilan ang mapanganib na larong iyon. “Raven, huwag mo na gawin ‘to para kay Adrian! Delikado ito sa katawan mo. Kung talagang kailangan mo ng pera, pwede kong—”Tumingin si Raven kay Jessica, at agad naman siyang nanahimik. Hindi niya ito sinasadya sa paraan na para bang gusto niyang pagsabihan siya. Ang gusto niya ay pigilan lamang si Raven na saktan ang sarili niya.Tumingin si Raven sa foreman at sinabi, “Magsimula na tayo.”Sinimulan ng foreman ang paglalagay ng isa-isang sako ng semento sa mga balikat ni Raven. Mabilis itong umabot sa walong sako. Pagkatapos, idinagdag niya ang ikasiyam at ikasampu.Pinanood naman ni Adrian na may kasabikan ang nangyayari, habang napapalakpak ang mga kamay. “Oh! Hindi ko akalain na magsusumikap ka nang ganito para sa pera. Walang libo, siyam na libo...”Ibinato ni Adrian sa lupa ang siyam na libo sa lupa.Idinagdag naman ng foreman ang ikalabing-isa at ikalabin