All Chapters of Win Me Back, My CEO Husband!: Chapter 391 - Chapter 400

“Mr. Damian, tulungan niyo po kaming makahanap ng paraan. Wala na po kaming ibang mapuntahan.”Halos mangusap na si Amanda na may halatang desperasyon sa kanyang boses na puno ng pakiusap at pag-aalala.Ngunit umiling lamang si Mr. Damian. Mabigat ang anyo ng kanyang mukha, tila ay may alam na hindi niya maipaliwanag. “Wala akong magagawa upang tulungan kayo. Nagkamali kayo ng nilapitan. Kung nais ninyong ma-resolba ito, kailangan ninyong humingi ng tulong sa iba,” sagot ni Damian sa kanila.Napakunot-noo ang mga Garcia, sabay-sabay na nagtanong.“Sino?”Matipid at malinaw ang tugon ni Mr. Damian, isang pangalang tila hindi nila inaasahang marinig.“Si Maxine.”Parang na-estatwa ang buong pamilya Garcia. Tila naputol ang kanilang paghinga sa matinding pagkagulat.“Ano?!” halos magkasabay nilang sambit, mga mata ay nanlaki sa hindi makapaniwalang ekspresyon.“Mr. Damian, bakit naman si Maxine ang dapat naming hanapin? Ano ba ang magagawa niya para sa amin?”“Tama!” sabat ng

Nakasalalay sa isang larawan ang lahat. Nang makita ni Maxine ang ipinadala ni Franco, tila iyon ang naging patunay ng paghihingalo ng pamilya Garcia. Ang araw na sumadsad sila sa pinakamababang punto ng kanilang buhay. Mula sa dugong ipinuhunan ng kanilang ama at sa unti-unting pag-akyat na kanilang inaangkin, umangat sila nang mabilis sa itaas. Ngunit ang taas ay hindi palagiang ligtas at ngayong tapos na ang kanilang paglipad, mas malakas ang pagkakahulog.“Nakita ko na,” marahang tugon ni Maxine, malamig ngunit buo.“Sinabi ko sa kanila na ikaw lang ang makapag-aahon sa kanila ngayon,” sagot ni Franco, nakasandal sa sofa habang pinagmamasdan sila. “Ngunit kailangan nilang lumapit sa 'yo, magpakumbaba at magmakaawa. Sa tingin mo ba, magagawa nila?”Bahagyang kumurba ang labi ni Maxine ng isang ngiting may alam, puno ng katiyakan. “They will.”Kilalang-kilala niya ang pamilya Garcia. Kapag pera na ang nakataya, kapag ang survival na nila ang nakasalalay, agad nilang ibababa ang

“Ano ang kondisyon?”“Gusto kong kunin ang abo ng aking ama,” sagot ni Monica.Ang abo ni Louie ay matagal nang nasa pangangalaga ng pamilya Garcia. Minsan na itong hiningi ni Maxine, ngunit paulit-ulit siyang tinanggihan ng mga ito. Sa mismong pagbanggit ng pangalan nito, nagbago ang mga ekspresyon ng lahat sa paligid niya, parang may bigat na bumagsak sa silid.“Ano ang problema?” malamig ngunit matatag niyang tanong sa kanila. “Ako ang tunay niyang anak. Wala ba akong karapatang kunin ang abo ng sarili kong ama? Hindi n’yo naman siya itinuring na tunay na pamilya, kaya bakit ninyo pa gustong angkinin ang natitira sa kanya? Pumili kayo, abo niya o interes ng pamilya Garcia. Isa lang ang maaari niyong piliin.”Tumitig si Marivic kay Maxine. Malabo ang kanyang mga mata ngunit puno ng kalkulasyon. Doon niya napagtanto na hindi na bata at takot si Maxine.“Sige. Ibibigay ko sa ’yo ang abo ni Louie,” sa wakas ay sagot niya, pilit na pinipigil ang galit at kaba sa kanyang boses.Hina

Agad na naunawaan ni Mike ang ibig sabihin ng kanyang amo. Sa isip niya, ang tipaklong ay sumusunod sa kulisap, hindi alam ang ibon na nasa likod. Ang kanilang sariling CEO pala ang matagal nang naghihintay dito.Sa totoo lang, ilang beses nang hindi nahuli ng CEO ang totoong Surgery Master. Wala pang nakaligtas sa ilalim ng kanyang mga mata nang maraming beses, ngunit ang totoong Surgery Master na ito ang unang nagawa iyon. Mukhang determinadong ilantad ng CEO ang misteryosong Surgery Master sa pagkakataong ito.Wala namang ginawa si Shawn ngayong araw, ngunit alam niya ang lahat ng nangyari sa labas., “Sir, ngayong araw, isa-isa na nagpunta ang pamilya Garcia kay Mr. Castro at kay Franco, ngunit pareho silang nagsabi na hanapin nila si Maxine, na siya lamang ang makakaayos nang bagay na ito. Ano po sa tingin ninyo ang ibig sabihin nito?” tanong ni Mike.Ang gwapong mukha ni Shawn ay nababalot ng malambot na ilaw, at ang kanyang tingin ay malalim at mahiwaga nang magsalita.“Ano

Agad na nagtanong si Nora, bahagyang nanginginig ang boses niya.“Maxine, paano mo nahanap ang pekeng Surgery Master?”Ngumiti si Maxine nang matamis ngunit may talim. Ang pulang labi niya ay bahagyang gumalaw sa isang makinang, mapanatag na anyo.“‘Yan? Hindi ko maaaring sabihin,” mariin niyang sagot, bawat salita ay.may bigat. “Ngayon, narito ako para kunin ang abo ng ama ko.”Lumapit si Marivic, at agad na humaharang sa daraanan.“Maxine, hindi mo pw—”Naputol ang salita niya nang tumama sa kanya ang malamig at matatag na titig ni Maxine.“Marivic, ano ito? Niloloko mo ba ako? Kung magtatangka ka, hindi ko ibibigay sa ’yo ang pekeng Surgery Master. Huwag mo ring isipin na makakabawi ka kahit isang sentimong nawala sa ‘yo,” banta ni Maxine.Nabahala ang mukha ni Marivic, bahagyang namuti ang mga labi habang pinipilit magpakatatag.“Maxine, bakit ko naman babaliktarin ang mga salita ko? Pero, hindi maganda ang araw ngayon. Mas mabuti sigurong hintayin natin ang tamang panahon