Semua Bab Win Me Back, My CEO Husband!: Bab 711 - Bab 720

Tinitigan ni Margaret si Roberto, at sa isang iglap ay itinaas niya ang kanyang kamay upang ipulupot iyon sa leeg nito.“Masama ang pakiramdam ko. Mr. Aguilar, pagbigyan mo na lang ako,” mahina ngunit mapang-akit niyang bulong.Alam na ni Roberto, tuwing kusa itong lumalapit, walang mabuting idinudulot iyon sa kanyang pagpipigil. May kung anong apoy ang agad na sumisiklab sa loob niya. Gusto na sana niya itong angkinin doon mismo, nang walang pag-aatubili. Ngunit naalala niya ang nangyari kanina. Ang panghihina nito, ang muntik nitong paghimatay. Hindi pa ito ganap na magaling.Pinilit niyang kontrolin ang sarili.“Margaret,” malamig ngunit mabigat ang kanyang tinig nang magsalita. “Sinasadya mo ba ito?”Kumurap si Margaret, tila inosente.“Sinasadya ang ano, Mr. Aguilar?”Ang pang-aasar. Ang paglalaro sa kanya.Bahagyang kumawala si Margaret, tila babawiin ang kanyang mga kamay, ngunit mabilis siyang hinuli ni Roberto. Hinila niya ito palapit, hanggang sa magdikit ang kanilang

Diretsong nahulog si Roberto mula sa kama at malakas na bumagsak sa sahig.Nakatayo si Maxine sa may pintuan at nasaksihan niya ang lahat. Ang kinikilalang hari ng mundo ng negosyo na si Roberto ay walang-awang sinipa paalis ng kama ni Margaret.Napasinghap siya, saka hindi napigilang matawa.Tuluyan nang kumawala ang kanyang tawa.Tumayo si Roberto, bahagyang naninigas ang katawan sa inis. Una niyang pinukol ng malamig na tingin si Margaret bago dahan-dahang humarap kay Maxine.“Maxine, ano ba ang pinagtatawanan mo?!”Pinilit pigilan ni Maxine ang kanyang sarili, ngunit halatang hirap na hirap siya.“Pasensya na, Mr. Aguilar. Hindi naman po talaga ako tumatawa, maliban na lang kung hindi ko na mapigilan.”Natahimik si Roberto, bakas ang pagkainis sa mukha.'Sapat na ba ang tawang iyan? Halos nawawala na ang respeto.'Samantala, bumaling si Margaret kay Maxine, bahagyang bumawi sa kanyang ayos.“Miss Garcia, pasensya na sa abala.”Lumapit si Maxine, at habang papasok ay hin

Matagal nang magkalaban sina Margaret at Imelda. Sa paglipas ng mga taon, hindi kailanman naging maayos ang kanilang samahan. Samantala, ang relasyon naman ni Margaret kay Roberto ay nanatiling malamig, parang isang sugat na hindi tuluyang naghihilom, at wala ring malinaw na katapusan.Ngunit sa pagdating ni Maxine, tila isang maliit na bato ang inihagis sa tahimik na tubig at sa isang iglap, nagulo ang lahat. Ang simpleng presensya niya ay sapat na upang baguhin ang umiiral na balanse at wasakin ang mga relasyong matagal nang nakatayo.Si Maxine, matalino, banayad, at may kagandahang kasing-linaw ng niyebe ay parang isang munting anghel na hindi mo maiiwasang hangaan. May kakaibang liwanag sa kanya na agad nakakahatak ng loob ng sinumang makakasalamuha niya.Tahimik siyang tiningnan ni Margaret, tila sinusukat ang lalim ng pagkatao nito. Maya-maya ay nagsalita siya, may halong pagtataka sa tinig.“Maxine, isang beses pa lang tayong nagkita, pero tinutulungan mo na ako nang ganito.

Biglang natigilan si Imelda. Parang hindi niya matanggap ang kanyang narinig. “Ano? May paraan para mailigtas si Margaret, at kapalit nito ay kailangan mong isuko ang sarili mong buhay?”Tahimik na tumango si Roberto at sinabi, “Oo.”Parang kidlat na tumama sa buong pagkatao ni Imelda ang kanyang narinig. Agad siyang humakbang palapit dito, nanginginig ang boses. “Roberto, t-talagang gagamitin mo ang buhay mo para iligtas si Margaret?”Muling tumango si Roberto, walang pag-aalinlangan. “Oo. Hindi ko ito itinago sa 'yo. Nagpakita ng kabutihan ang ama mo sa pamilya Aguilar, kaya kailangan kong ayusin ang mga bagay nang maaga para sa 'yo. Ituturing ko rin ito bilang pagbabayad sa kabutihang-loob niya noong iniligtas niya ang buhay ko noon.”'Kabutihang-loob sa pagligtas ng buhay...'Sa mga salitang iyon, tila biglang lumiit ang lahat sa pagitan nila.Para bang sa mga mata nito, wala siyang ibang halaga kung hindi utang na loob.'Wala ba talaga siyang ibang nararamdaman para s

Maingat na kinuha ni Imelda ang isang pakete ng pulbos at iniabot ito kay Monica.“Heto.”Tinanggap iyon ni Monica at tiningnan nang may pagtataka ang hawak niya.“Ano po ito, Tita Imelda?”Bahagyang ngumiti si Imelda, isang ngiting may halong kumpiyansa at pagtatago ng tunay na intensyon.“Ito ay klase ng gamot. Mamaya, ipagagawa mo si Roberto ng kape at ilalagay mo ito rito.”Bahagyang lumalim ang kanyang tinig habang nagpapatuloy.“Ang powder na ito ay maaari lamang ma-neutralize sa pamamagitan ng pagtatalik ng lalaki at babae. Ngayong gabi, ako ang magiging babae ni Roberto.”May kislap ng determinasyon sa kanyang mga mata, tila matagal na niyang pinaghandaan ang sandaling ito.Bukod pa roon, matagal na niyang inihanda ang sarili. Kung magtatagumpay siya ngayong gabi at magiging babae ni Roberto, sigurado siyang mabubuntis siya agad. Isang anak na lalaki at iyon ang kanyang sandata.Kapag nagkaroon siya ng anak kay Roberto, siya ang mananalo. Si Margaret ay tuluyang matat